Οι συμπτώσεις των άκρων

Μία από τις εκδοχές του «εφαρμοσμένου λαϊκισμού» είναι ότι προτείνει απλές λύσεις για περίπλοκα προβλήματα. Υπάρχει όμως και ένα στάδιο παραπέρα. Να μην προτείνει καν λύσεις αλλά να προσδοκά σωτηριολογικές εκβάσεις.

Ποιοι και ως προς τι συμπίπτουν σε αυτό; Για άλλη μια φορά, τα δύο άκρα. Η ταύτιση είναι εκκωφαντική. Από τη μία τα φέιγ βολάν που γέμισαν πριν από λίγες μέρες την Αθήνα. Σε κόκκινο φόντο η φωτογραφία του Σωτήρη Τσιόδρα. Και από κάτω, φαρδιά-πλατιά, «Οχι άλλους γιατρούς, κάπως καταφέρνουν να είναι χειρότεροι από τους μπάτσους». Στο ίδιο φόντο και τα πορτρέτα των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων (πλην Βελόπουλου και Βαρουφάκη). Εδώ η ετυμηγορία διαφέρει. «Δεν είναι γρίπη, είναι χούντα». Απ’ ό,τι βλέπω στις υποσημειώσεις, τα παραπάνω πορίσματα είναι της αντιφασιστικής συνέλευσης autonome antifa. Υπήρξαν και άλλα παρόμοια φέιγ βολάν της antifa south (δεν γνωρίζω αν πρόκειται για υποκατάστημα της ίδιας «εταιρείας»). Από αυτά μαθαίνουμε ότι «Οι γιατροί είναι συμπλήρωμα των μπάτσων».

Ξόρκια

Πάμε σε άλλα τώρα που, επί της ουσίας, είναι τα ίδια. Πικετοφορία ακροδεξιών, παραθρησκευτικών, δεν ξέρω ακριβώς τι, οργανώσεων – στο κάλεσμα πάντως, μαζί με τα συνθήματα κατά των εμβολίων, είχαν κοτσάρει και ένα «έξω οι πρόσφυγες». Το ένα πικέτο γράφει «Μην παραχαράζετε την ιστορία, ψωμί, παιδεία, ελευθερία και θεία κοινωνία», μιλάμε δηλαδή για τον απόλυτο αχταρμά. Το άλλο, σε ροζ φόντο, «Ο Θεός να μας φυλάει από τους επιστήμονες». Και υπογραφή «Οι τρελές αγελάδες» με πολύχρωμα γραμματάκια, όπως γράφαμε κάποτε στα λευκώματα του Δημοτικού. Αριστούργημα.

Ριζοσπάστες και φασιστοειδή, αντεξουσιαστές και θρησκοκένταυροι, συνωμοσιολόγοι και προφήτες, ρήτορες και λωποδύτες στο ίδιο μήκος κύματος. Δεν είναι η πρώτη φορά που το βλέπουμε να συμβαίνει. Και δεν το είδαμε μόνο στη χώρα μας, στις πλατείες των Αγανακτισμένων. «Δεν με ενδιαφέρει η ακρίβεια των στοιχείων και των αριθμών αλλά το συναίσθημα που προκαλούν». Το είχε πει πριν από ενάμιση χρόνο η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ. Το λέει, λόγω πανδημίας, με τον δικό του τρόπο, και ο Τραμπ.

Ανοητούντες

Και έρχεται ύστερα ένας εμπνευσμένος ιερωμένος, ο Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος. Που σε ένα αναλυτικό κείμενό του αποκαλεί όλους αυτούς «ανοητούντες». Και προειδοποιεί ότι «η ανοησία και ο φανατισμός βλάπτουν σοβαρά την υγεία». Αναφέρεται με έναν τρόπο ουσιαστικά χριστιανικό (αλλά και βαθιά πολιτικό) στην «πολυλογία και κενολογία του κλήρου και ιδιαίτερα γνωστών ροπαλοφόρων της εκκλησίας». Λέει ότι του τηλεφώνησε κάποιος «… και ουρλιάζοντας άρχισε να με βρίζει με λεξιλόγιο του υποκόσμου. Με διαολόστειλε τρεις φορές κιόλας. Γιατί; Του στερώ τον Χριστό και δεν τον αφήνω να κοινωνήσει. Αυτός ο μαινόμενος άνθρωπος αισθανόταν έτοιμος να κοινωνήσει».

Δεν αφήνει όμως έξω από το πλαίσιο και τους απέναντι. Για τους «προοδευτικούς» που ανησυχούν για την καταστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων. «…Οταν στέλνουμε χιλιάδες μηνύματα και προσωπικές μας φωτογραφίες ή ξακατινιαζόμαστε στο facebook, που σημαίνει ότι είμαστε εκουσίως έκθετοι στον οποιοδήποτε Big Brother, ανησυχούμε για την προσβολή των προσωπικών μας δεδομένων;». Για να καταλήξει στην παροιμία «σιγά μη στάξει η ουρά του ποντικού». Νομίζω όμως ότι αυτή η χώρα παράγει λιγότερους παπα-Νεκτάριους απ’ όσους έχει ανάγκη.