Κατήφορος

Βρισκόμαστε στην αρχή ενός μεγάλου κατήφορου με τη διαλεύκανση της σκευωρίας Novartis. Οι καταιγιστικές αποκαλύψεις των μαρτύρων που κλήθηκαν να καταθέσουν στην Επιτροπή Προκαταρκτικής Εξέτασης της Βουλής – μεταξύ αυτών και πέντε ανώτεροι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί – φώτισαν ουσιαστικές πτυχές της σκευωρίας και στοιχειοθέτησαν βάσιμες ενδείξεις για τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου, με σειρά νέων αδικημάτων, εναντίον του πρ. υπουργού αναπληρωτή Δικαιοσύνης κ. Παπαγγελόπουλου. Συνεισέφεραν νέα δεδομένα για την ενορχήστρωση και υλοποίηση ενός εκτεταμένου παραδικαστικού και παρακρατικού κυκλώματος, με την εμπλοκή παραγόντων και στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, κάποιων δικαστικών λειτουργών, καθώς και ορισμένων, αμφισβητούμενων για την αξιοπιστία τους, «προστατευόμενων» μαρτύρων. Η συνέχεια της προκαταρκτικής διαδικασίας θα αποκαλύψει τις μεθοδεύσεις του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ για να «θάψει» το υπαρκτό σκάνδαλο Novartis και να στήσει τη σκευωρία εναντίον των πολιτικών αντιπάλων του, με σκοπό «να στείλει 5-6 από αυτούς στη φυλακή» για να κερδίσει τις εκλογές.

Σήμερα, ο κατηγορούμενος κ. Παπαγγελόπουλος έχει το δικαίωμα στους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του, έστω κι αν τους διατύπωσε στη Βουλή, ακόμα μία φορά χωρίς αποδείξεις, χωρίς απαντήσεις επί της ουσίας των κατηγοριών που αντιμετωπίζει, καταφεύγοντας συχνά σε συγκεκαλυμμένες απειλές, σε αόριστες υποσχέσεις για μελλοντικές «συνταρακτικές» αποκαλύψεις, σε κουτσομπολιά και υπονοούμενα. Το δικαίωμα του κατηγορουμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του είναι σεβαστό, διασφαλισμένο και αυτονόητο. Λιγότερο αυτονόητη φαίνεται πως είναι πλέον η στάση του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα. Διστάζοντας μεταξύ της πολιτικής αποστασιοποίησης από τον πρώην συνεργάτη του και του ολισθηρού κατήφορου της πολιτικής κάλυψης της σκευωρίας, ο κ. Τσίπρας επέλεξε τον κατήφορο. Αφού κατήγγειλε τις προειλημμένες αποφάσεις κυβέρνησης και Κινήματος Αλλαγής, την «εργαλειοποίηση της θεσμικής διαδικασίας» και το υποτιθέμενο «φιάσκο του αφηγήματος περί δήθεν σκευωρίας» σήμανε την αποχώρηση των βουλευτών του από την ψηφοφορία, αναδεχόμενος στην ουσία ο ίδιος την πολιτική ευθύνη για το παραδικαστικό και παρακρατικό κύκλωμα στην υπόθεση Novartis.

Η φαινομενικά εύκολη λύση για να μην αφήσει ακάλυπτους στελέχη και υπουργούς του, αλλά και για να αποφύγει ενδεχόμενες διαρροές στην ψηφοφορία, αποδεικνύεται στην πραγματικότητα μία αδιέξοδη πολιτική στάση. Η αποχώρηση από την ψηφοφορία, μετά από μία χλιαρή αντιπολιτευτική μάχη, εγκλωβίζει τον κ. Τσίπρα στους μικροφραξιονισμούς των επιμέρους ομάδων στελεχών και παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ που έδρασαν σε αυτή την υπόθεση, τον αποκλείει από οποιαδήποτε στάση ευθύνης απέναντι στην ομαλή λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και τον απομακρύνει από την κοινωνία των πολιτών, οι οποίοι τελικά σε αυτή την υπόθεση θέλουν να μάθουν την αλήθεια και να μην παραμείνουν «οπαδοί». Τώρα, που δεν υπάρχουν πια αντιμνημονιακά μέτωπα και το «θα λογαριαστούμε μετά» υποχώρησε πιο γρήγορα και από τις επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, ο κατήφορος συνεπάγεται την καθημερινή επιβεβαίωση του δόγματος Πολάκη, την υπεράσπιση ενός δήθεν αδικαίωτου κυβερνητικού παρελθόντος και τη διαρκή ομηρεία από την εσωκομματική ίντριγκα, χωρίς καμία επαφή με την κοινωνία και τις ανάγκες της. Μπορεί αυτό να ήταν πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν σημαίνει ότι αυτού του είδους οι πολιτικές συμπεριφορές χωράνε πλέον στο κοστούμι κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα, χωρίς «δράκους» που να τρομάζουν πια τον κόσμο, με δύσθυμη και παλιομοδίτικη πολιτική ρητορική, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του και οι πρόθυμοι «σύμμαχοί» τους θα μετρηθούν από εδώ και πέρα στο πραγματικό ειδικό πολιτικό τους βάρος. Το παλιό που υποδύθηκε για λίγο καιρό το «νέο» και ξεγέλασε πολλούς ξαναγίνεται αυτό που ήταν. Ξεπερασμένο και ανίκανο να προσαρμοστεί στη νέα εποχή. Ο κατήφορος είναι μακρύς.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, πρ. υφυπουργός