Ο ιός και οι βάσεις

Για τους γνωρίζοντες, ήταν σαν στοίχημα με χαμηλή απόδοση. Οσοι δίνουν Πανελλαδικές, κάπου θα μπουν. Συνέβη πέρυσι, το ίδιο σκηνικό και φέτος, ακόμη και με βαθμούς που κάνουν βουτιά α λα Γκρεγκ Λουγκάνις κάτω από τη βάση.

Ποιος ο λόγος να συμβεί αυτό; Η δικαιολογία μοιάζει με ένα θέμα… SOS! H πανδημία επηρέασε τους υποψηφίους, τους έβγαλε από τον ρυθμό, πρόκειται για μια κατάσταση εντελώς απρόβλεπτη. Αυτοί που θα εισαχθούν στα ΑΕΙ, δηλαδή σχεδόν… όλοι, θα είναι τα παιδιά της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, των διαδικτυακών μαθημάτων. Καλή τους επιτυχία. Το μείζον, ωστόσο, είναι να έχει αντίκρισμα το πτυχίο. Οχι να πρόκειται για χαρτί που μπαίνει σε μια (συνηθισμένη) κορνίζα στον τοίχο και χάνει σταδιακά την αξία του, σαν ένα λάφυρο ξεχασμένο…

Είναι ξεκάθαρο ότι κάθε σχολή η ίδια πρέπει να δηλώνει πόσους φοιτητές μπορεί να δεχθεί. Με βάση τις υποδομές, το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει και ακαδημαϊκά κριτήρια. Αυτά ζητεί η Σύγκλητος. Αλλωστε, αν δεν λαθεύω, η υπουργός Παιδείας είχε υπεραμυνθεί της άποψης ότι πρέπει να εισακούονται οι προτάσεις των Πανεπιστημίων ως προς τον αριθμό των εισαχθέντων.

Εκτός αν πάλι, δεν επηρέασε αυτή την απόφαση ο τωρινός ιός, αλλά ένας ιός… προεκλογικός!