Στον δρόμο της επιστροφής

Είναι ξεκάθαρο πλέον. Ακόμη κι όσοι δεν το περίμεναν ή το έβλεπαν εντελώς θολό, τώρα αντιλαμβάνονται πως η διεξαγωγή ξανά αγώνων για το ελληνικό πρωτάθλημα δεν είναι κάτι το ουτοπικό ως σενάριο. Με τη διαφορά ότι όπως η κυβέρνηση τρέχει άλλα ζητήματα προκειμένου να επιτευχθεί η λεγόμενη και πολυφορεμένη «κανονικότητα», χρειάζεται να σπεύσει, να ενεργήσει και για τη Σούπερ Λίγκα. Εχει τους τρόπους. Δεν λέει κάποιος να παρέμβει στο αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου, που άλλωστε και ως σκέψη ακόμη κάνει… τζιζ. Αλλά αν το θέμα είναι τα τεστ, ας βοηθήσει. Αν πρόκειται για τις μετακινήσεις των ομάδων, να δείξει ενδιαφέρον και να καταρτίσει μαζί με τους αρμόδιους φορείς ένα κάποιο πλάνο.
Χθες, στη Σούπερ Λίγκα που συνεδρίασε, μάλλον τα πράγματα μπήκαν σε μια σειρά. Γιατί οι ομάδες αντιλαμβάνονται το εξής: αφενός οι ποδοσφαιριστές θα εισπράξουν λιγότερα καθόσον θα μειωθούν τα συμβόλαιά τους και αφετέρου αν δεν δώσουν τα παιχνίδια που απομένουν δεν πρόκειται να πάρουν χρήματα. Το είπε ξεκάθαρα η συνδρομητική τηλεόραση. Και αν δεν λάβουν οικονομική ενίσχυση οι εταιρείες, είναι κομματάκι δύσκολο να τα βγάλουν πέρα, κυρίως οι όχι ισχυρές στο ταμείο ΠΑΕ. Επιπρόσθετα, όλοι συμβιβάζονται με τις δυσκολίες που θα αρχίσουν να μας συντροφεύουν για καιρό. Ποιος ο λόγος, δηλαδή, οι πάντες στην κοινωνία να βιώνουν αναταράξεις και να θέλουν να ισορροπήσουν και το ποδόσφαιρο να νοιάζεται μήπως έλθει ξαφνικά μια ιδεατή κατάσταση; Σχεδόν αδύνατο. Και αδιανόητο. Συνεπώς, τα βάζουν όλοι κάτω, πορεύονται με τα δεδομένα και κάνουν σχέδια όχι αόριστα, αλλά απολύτως υπαρκτά. Πώς θα συνεχιστεί η διοργάνωση, πότε θα λήξει το πρωτάθλημα καλώς εχόντων των πραγμάτων και δίχως κάποια έξαρση κρουσμάτων, τι θα γίνει με τον τηλεοπτικό πάροχο που θέλει ένα πρόγραμμα ώστε να καταρτίσει το δικό του και άλλα τέτοια, ασφαλώς αναγκαία και πάνω απ’ όλα χρήσιμα. Και μετά θα γίνει το οργανόγραμμα της νέας σεζόν. Εκεί, οι αντιξοότητες θα είναι αυξημένες. Γιατί εκτός όλων των άλλων οι πάντες θα έχουν να σκεφθούν τις απώλειες από τα λιγότερα εισιτήρια (αν φυσικά βρεθεί ένας τρόπος για κάποιους θεατές στις κερκίδες) ή και το πώς θα γίνονται οι μετακινήσεις. Ενα ζήτημα που ελάχιστα έχει απασχολήσει τους αρμόδιους. Δεν είναι απολύτως παράλογο. Στον κυκεώνα των προβλημάτων, αυτό φαντάζει μακρινό. Αλλά ο χρόνος τρέχει με τρόπο αδυσώπητο. Και όλα αυτά, μαζί με αρκετά άλλα, οι παράγοντες θα τα βρουν οσονούπω μπροστά τους. Ας έχουν προετοιμαστεί.














