Η μεγάλη πανδημία {LF}της παράνοιας

Ο κορωνοϊός είναι εδώ. Αλλά οι εικόνες από τις γερμανικές πόλεις το περασμένο Σαββατοκύριακο έδιναν την εντύπωση μιας χώρας που δεν έχει καμία σχέση με πανδημία. Χωρίς μέτρα προστασίας, χωρίς την απόσταση ασφαλείας, χιλιάδες Γερμανοί βγήκαν σε δρόμους και πλατείες για να διαδηλώσουν κατά των περιοριστικών μέτρων για τον κορωνοϊό, μολονότι αρκετά από αυτά έχουν χαλαρώσει. Στο Μόναχο συγκεντρώθηκαν πάνω από 3.000 άτομα στην κεντρική πλατεία Μαρίενπλατς, μολονότι η άδεια ήταν για 80 άτομα. Στη Στουτγάρδη διαδήλωσαν 5.000 άτομα, στη Φρανκφούρτη 500 με το σύνθημα «Αντίσταση».

Οι «αντιστασιακοί» είναι ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα από αιώνιους αντισυστημικούς, εξτρεμιστές ακροδεξιούς αλλά και ακροαριστερούς, αντιεμβολιαστές, αντισημίτες, παλιούς και νέους συνωμοσιολόγους. Υπό κανονικές συνθήκες τέτοιου είδους συναθροίσεις θα προκαλούσαν το πολύ θυμηδία. Αλλά αυτή η «σκοτεινή σούπα από μίσος και εξτρεμισμό», όπως έγραψε η εφημερίδα του Βερολίνου «Ταγκεσπίγκελ», είναι σήμα κινδύνου για την πολιτική ηγεσία της χώρας. «Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να την υποτιμήσουμε», λέει ο υπουργός Εσωτερικών στο κρατίδιο Σαξονία – Ανχαλτ, Χόλγκερ Στάλκνεχτ, «η προπαγάνδα κατά των μέτρων για τον κορωνοϊό ασκείται από πολίτες και του κεντρώου χώρου με εν μέρει αρρωστημένες εκφάνσεις».

Στον κορωνοϊό αθροίζεται μία νέα «πανδημία παράνοιας». Ο αρχηγός της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Δίωξης Εγκλήματος Χόλγκερ Μινχ σημείωσε χθες ότι «οι συνωμοσιολόγοι ευγνωμονούν την πανδημία», ενώ η Ακροδεξιά επιχειρεί να καπελώσει τις διαδηλώσεις κατά του κορωνοϊού. «Η πιθανότητα να εξελιχθεί σε πραγματικό πρόβλημα ενισχύεται όσο μειώνεται η αποδοχή των μέτρων από τους πολίτες και αναδεικνύεται το ερώτημα πόσο μεγάλες θα είναι οι οικονομικές συνέπειες της πανδημίας».

Οι «συστημικοί» αντιδρούν. «Δεν θα επιτρέψουμε εξτρεμιστές να καταχραστούν την κρίση κορωνοϊού ως πλατφόρμα για αντιδημοκρατική προπαγάνδα», είπε ο Πάουλ Τσέμιακ, γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος CDU. «Οποιος αμφισβητεί την πανδημία και καλεί σε παράβαση των μέτρων προστασίας καταχράται ξεδιάντροπα την ανασφάλεια των πολιτών για να αποσταθεροποιήσει την κοινωνία», τόνισε η πρόεδρος του SPD Σάσκια Εσκεν. Εκφραση δυσαρέσκειας κατά των μέτρων είναι θεμιτή, αλλά «βγαίνουν στον δρόμο εκείνοι που θέτουν υπό αμφισβήτηση συνολικά το σύστημα και θεωρούν τους πολιτικούς μαριονέτες του Μπιλ Γκέιτς και του Τζορτζ Σόρος», είπε το κοινοβουλευτικό στέλεχος των Πρασίνων Κόνσταντιν φον Νοτς.

Η επιτυχία της πρώτης φάσης ενίσχυσε σημαντικά την πίεση εκείνων που θεωρούσαν από την αρχή υπερβολικά τα μέτρα και ζητούσαν την ταχύτερη δυνατή επιστροφή στην κανονικότητα. Τα υπέρ και τα κατά αποτελούν αντικείμενο διαμάχης και στην επιστημονική κοινότητα. Τα περιοριστικά μέτρα που πήρε η πολιτική ηγεσία για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού ήταν πρωτοφανή στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Αλλά δεν ήταν τόσο δραστικά, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Γαλλία, Ιταλία. Ούτε η επιτήρησή τους ήταν τόσο αυστηρή, όσο ήταν στην Ελλάδα. Τα πολλά τεστ που ξεκίνησαν από το πρώτο κρούσμα και το στιβαρό υγειονομικό σύστημα της χώρας είχαν ως αποτέλεσμα να είναι αποτελεσματικότερη η διαχείριση της πανδημίας και πολύ λιγότερα τα θύματα (7.417 νεκροί μέχρι χθες) σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Από τα 169.575 επισήμως καταγεγραμμένα κρούσματα μέχρι χθες οι 145.600 αποθεραπεύτηκαν.

Η λήψη μέτρων, η εφαρμογή τους και στη συνέχεια η άρση τους είναι εν πολλοίς υπόθεση των κρατιδίων, λόγω της ομοσπονδιακής δομής της χώρας. Η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ με δυσκολία συγκρατούσε τους 16 τοπικούς πρωθυπουργούς αναζητώντας έναν παγγερμανικό κοινό παρονομαστή. Από την περασμένη εβδομάδα η ευθύνη επιμερίστηκε όχι μόνο στα κρατίδια, αλλά και στις περιφέρειες και επαρχίες. Οπου διαπιστώνεται ότι υπάρχουν πάνω από 50 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους θα ακυρώνεται η χαλάρωση και θα επανέρχονται οι αυστηροί περιορισμοί. Το Ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ που έχει την εθνική ευθύνη παρακολούθησης της πανδημίας είχε καταγράψει χθες τρεις επαρχίες που υπερέβαιναν το όριο των 50 κρουσμάτων.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μεγάλη αποδοχή των περιοριστικών μέτρων της πολιτικής ηγεσίας από τους γερμανούς πολίτες. Αλλά δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι το θετικό κλίμα θα παραμείνει.