Καλή η διάθεση, {LF}είναι όμως εφικτό;

Και να, λοιπόν, που σταδιακά όλο και περισσότεροι αναφέρονται με θετικό τρόπο στο ενδεχόμενο να διοργανώσει η Ελλάδα τη συνέχεια της Ευρωλίγκας. Οχι με τη μορφή του final 4, όπως συνέβαινε μέχρι πέρυσι, αλλά ένεκα της πανδημίας με πολλούς αγώνες σε μικρό χρονικό διάστημα και σίγουρα με το φινάλε της διοργάνωσης. Για την ακρίβεια, με όλα τα ματς που μένουν μέχρι τη λήξη της περιόδου και με την προϋπόθεση ότι αυτό είναι εφικτό. Γιατί ακόμη ουδεμία απόφαση έχει ληφθεί από τη διοργανώτρια Αρχή.

Τελευταίος στη μακρά λίστα όσων μοιάζουν να λένε «ναι» είναι ο υφυπουργός Αθλητισμού. Ο Αυγενάκης υπογράμμισε πως «αν γίνει πρόταση από την Ευρωλίγκα, θα τη δούμε με θετική διάθεση». Σωστό, αλλά αρκεί αυτό;

Είναι ξεκάθαρο ότι αρκετοί θέλουν να δείξουν ότι επανήλθε η κανονικότητα. Και ένα σπουδαίο αθλητικό γεγονός, μια διοργάνωση εν προκειμένω, ασφαλώς σε πολλά θα βοηθήσει στον συγκεκριμένο τομέα. Οπως άλλωστε δείχνουν οι περισσότερες έρευνες, το ηθικό των ανθρώπων ανεβαίνει μονομιάς αν παρακολουθούν αθλητική δράση. Εδώ, όμως, έχουμε να κάνουμε με κάτι εξαιρετικά σύνθετο, ανεξάρτητα αν δοθεί το πράσινο φως στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη να συζητήσουν σοβαρά το ενδεχόμενο αγώνων μπάσκετ. Αρχικά, μιλάμε για παιχνίδια με κλειστές πόρτες. Αρα, χωρίς παρουσία κόσμου, δίχως μετακίνηση τουριστών, σφιχτό πρόγραμμα, συνεπώς ελάχιστα έσοδα. Φυσικά, δεν πρέπει να τίθεται καν σε συζήτηση να πληρώσουν οι πόλεις. Σε τέτοιους καιρούς, αδύνατο! Πέρυσι, η Βιτόρια που φιλοξένησε την τελική φάση της διοργάνωσης, είχε δαπανήσει κοντά στα 4 εκατ. ευρώ. Αν τώρα η Ευρωλίγκα θέλει να εισπράξει τα τηλεοπτικά δικαιώματα, να μετριάσει τη ζημιά και να χάσει το δυνατόν λιγότερα, τότε ας πληρώσει τα της διοργάνωσης. Επιπρόσθετα, απαιτούνται μονόκλινα δωμάτια στα ξενοδοχεία και ασφαλώς όχι λίγα, κάμποσα μερεμέτια σε γήπεδα και αποδυτήρια και μετά όλα θα είναι έτοιμα. Συν ασφαλώς τα πολλά τεστ σε όλους τους εμπλεκόμενους για την ύπαρξη ή όχι του ιού.

Είναι, ξαναλέμε, μια διαδικασία σύνθετη. Μόνο και μόνο πως η Ελλάδα θα διοργανώσει κάτι αληθινά μεγάλο ύστερα από κάμποσο διάστημα όντως ακούγεται γοητευτικό. Ελκυστικό. Αξίζει τον κόπο κάποιος να το εξετάσει, να δει κάθε παράμετρο γύρω από αυτό το εγχείρημα. Στο κάτω κάτω, ακόμη και για λόγους επικοινωνιακούς ή διαφημιστικούς, μπορεί κάποιος να επιχειρήσει αυτό το άλμα στην αθλητική κανονικότητα.

Αρκεί όλοι να είναι σύμφωνοι, να υπάρχουν οι προδιαγραφές πρώτα και κύρια της υγειονομικής ασφάλειας. Αν αυτό συμβαίνει, αν υπάρχει ομοθυμία, τότε οι αρμόδιοι δικαιούνται να σκεφθούν ξανά το (όποιο) ρίσκο…