Ενας… Γεωργαλής με το Νο 10

Εχει το κάτι της η σημερινή ημέρα, που τείνει να καταστεί άγια και σίγουρα γιορτινή για το ελληνικό μπάσκετ…

Το ημερολόγιο δείχνει 6 Μαΐου του 2020 και σαν σήμερα έχουν συμβεί πολλά και διάφορα, ευχάριστα το δίχως άλλο γεγονότα, που αποτελούν κιόλας ορόσημα στο καλαθοσφαιρικό χρονικό μας…

Στις 6 Μαΐου του 2018 στο ΟΑΚΑ η ΑΕΚ νικούσε τη Μονακό με 100-94 και κατακτούσε το Basketball Champions League προσθέτοντας έναν τρίτο ευρωπαϊκό τίτλο στο παλμαρέ της…

Στις 6 Μαΐου του 2007 στο ίδιο γήπεδο, ανήμερα τα 29α γενέθλια του Δημήτρη Διαμαντίδη και τα 36α του Ντέγιαν Τομάσεβιτς, ο Παναθηναϊκός έριχνε στο κανναβάτσο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (93-91) και έραβε το πέμπτο αστέρι στη στολή του…

Στις 6 Μαΐου του 1980, ημέρα Τρίτη, την ώρα που ο Διαμαντίδης αντίκριζε στο μαιευτήριο της Κοζάνης για πρώτη φορά το φως της ζωής, στο Βεβέ της Ελβετίας ένας 23χρονος κοντός και δασύτριχος παίκτης άνοιγε τον δικό του λογαριασμό σε μια διθυραμβική ιστορία…

Τον έλεγαν Νίκο Γεωργαλή, όπως αναγραφόταν στο διαβατήριο και στο φύλλο αγώνος…

Ο Γεωργαλής. Ο Γκάλης ντε!

Πριν από σαράντα χρόνια, λοιπόν, στην πρεμιέρα του Προολυμπιακού Τουρνουά με θέα στη Μόσχα, η Εθνική ηττήθηκε από τη Σουηδία με 79-71 σε έναν αγώνα που έμελλε να αποβεί ιστορικός: εκείνο το βράδυ ο τότε 23χρονος γκαρντ του Αρη φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής και μάλιστα όχι με το Νο 4, με το οποίο έμελλε να μεγαλουργήσει αργότερα, αλλά με το Νο 10…

Σε εκείνο το ντεμπούτο του ο Γκάλης σκόραρε 25 πόντους, που ωστόσο δεν αποδείχθηκαν αρκετοί για τη νίκη. «Κάθε αρχή και δύσκολη, αυτό δεν λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις;» σχολιάζει ο ίδιος προς «ΤΑ ΝΕΑ» και ξεθάβει τις ιστορικές στιγμές από το σεντούκι των αναμνήσεών του…

Την τελευταια στιγμή

«Ημουν πολύ χαρούμενος, ανυπόμονος και υπερήφανος που θα φορούσα τη φανέλα της εθνικής ομάδας, αλλά παράλληλα ένιωθα και πολύ αγχωμένος και πιεσμένος ενόψει της πρώτης εμφάνισής μου. Εβαλα 25 πόντους, αλλά χάσαμε και κανείς μας δεν ήταν ευχαριστημένος».

Ο Γκάλης είχε ενταχθεί την ύστατη στιγμή στην ομάδα, από την οποία απουσίαζαν ο Τάκης Κορωναίος και ο Στηβ Γιατζόγλου. Στον πάγκο της Εθνικής βρισκόταν ο αμερικανός προπονητής Ρίτσαρντ Ντουκσάιρ, ο οποίος γνώριζε τον Γκάλη από τη σπουδαία κολεγιακή καριέρα του, αλλά τον είχε δει κιόλας στην παρθενική σεζόν του με τον Αρη στο ελληνικό πρωτάθλημα. «Μου είπε να μην έχω τρακ και να προσπαθήσω να παίξω το παιχνίδι μου, όσο καλύτερα μπορώ, αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν καλά και αυτή η ήττα μάς κόστισε ακριβά».

«Από το παράθυρο» οι Σουηδοί

Εχει δίκιο ο Γκάλης διότι εκ των υστέρων, λόγω του μποϊκοτάζ που κήρυξαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες οι περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου, άνοιξε μια θέση και αίφνης βρέθηκε στη Μόσχα η Σουηδία που κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο Βεβέ, πίσω από την Τσεχοσλοβακία. Εάν η Εθνική (η οποία γνώρισε επίσης την ήττα από την Τσεχοσλοβακία με 80-73, ενώ στον αντίποδα επιβλήθηκε της Ελβετίας με 92-80 και του Λουξεμβούργου με 119-46) είχε νικήσει τους Σκανδιναβούς, θα έπαιρνε το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά με το «what if» δεν βγαίνει συμπέρασμα!

Φανταζόταν άραγε ο Γκάλης πώς θα εξελισσόταν αυτή η ιστορία και τι θα συνέβαινε μετά από επτά χρόνια; «Οχι, δεν έχω μαντικές ικανότητες» απαντά γελώντας. «Τότε διαπίστωνα ότι είχαμε καλές μονάδες και πίστευα ότι υπάρχει προοπτική, αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ότι θα φτάναμε στον θρίαμβο του 1987».

Στο πλάι του αείμνηστου «Ντουκ» βρισκόταν ο Βαγγέλης Νικητόπουλος, ο οποίος ανέτρεξε στο ντεμπούτο του Γκάλη και μάλιστα εξόρυξε μερικές «συνωμοτικές» πτυχές του…

«Ο Γκάλης είχε ενταχθεί στην ομάδα την τελευταία στιγμή, διότι υπήρχαν κάποια γραφειοκρατικά και οικονομικά προβλήματα, τα οποία ευτυχώς επέλυσε ο τότε αντιπρόεδρος της ΕΟΚ Αγης Κυνηγόπουλος» τονίζει ο παλαίμαχος διεθνής παίκτης του Σπόρτιγκ και της ΑΕΚ.

«Η ατμόσφαιρα από την αρχή δεν ήταν καλή και το κλίμα επηρέασε την απόδοσή μας. Ο Νικ προσπάθησε να πάρει την ομάδα πάνω του και μάλιστα στην ανάπαυλα ο Ντουκσάιρ του ζήτησε να γίνει πιο ομαδικός και τον ρώτησε “μήπως βλέπεις να γράφει η μπάλα το όνομά σου;”. Ψυχανεμιζόμασταν πάντως ότι υπήρχε ένα ψυχρό, ίσως και διχαστικό κλίμα στα ενδότερα της ομάδας, διότι κάποιοι παίκτες δεν ήταν ευχαριστημένοι με την παρουσία του Γκάλη και προσπάθησαν να τον σαμποτάρουν»!

Οι συνθέσεις αυτού του ιστορικού αγώνα, που διεξήχθη ακριβώς πριν από σαράντα χρόνια:

ΕΛΛΑΔΑ: Βίδας 4, Γιαννάκης 6, Πετρόπουλος 10, Κατσούλης 12, Σακελλαρίου 2, Παπαγεωργίου, Καρατζουλίδης 2, Κοκολάκης 10, Γκάλης 25.

ΣΟΥΗΔΙΑ: Αντερσον 4, Νόρντγκρεν 2, Τέρινς 3, Τάξεν 11, Κάρλσον 20, Ραμ 14, Φελντράιχ 19, Σκίτεβαλ 4, Γκούντερμπεργκ 2.

Από εκείνο το βράδυ έως τις 29 Ιουνίου του 1991 ο «γκάνγκστερ» φόρεσε τη φανέλα με το εθνόσημο σε 168 επίσημους αγώνες, σκόραρε 5.129 πόντους (μέσος όρος 30,5) και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987 και το ασημένιο σε εκείνο του 1989.