Βόλτα {LF}στο πάρκο{CR}

Οι άνθρωποι με τα μαύρα, της ποδοσφαιρικής εξουσίας και της αυθαίρετης τυραννίας θα είναι ίσως οι πιο ευτυχισμένοι όταν η μπάλα θα κυλήσει ξανά στο χορτάρι.

Απαλλαγμένοι από το αντιπολιτευόμενο κοινό λόγω των άδειων κερκίδων, την πίεση και τις αποδοκιμασίες των διαφωνούντων, οι διαιτητές θα νιώθουν στα παιχνίδια σαν να πηγαίνουν βόλτα σε πάρκο.

Στη Γερμανία, την πρώτη χώρα που ετοιμάζεται να παίξει ξανά ποδόσφαιρο, οι διαιτητές δυσκολεύονται να κρύψουν τον ενθουσιασμό τους. Ο Βερολινέζος Ντάνιελ Ζίμπερτ, 35 ετών, λέει πως οι αγώνες χωρίς θεατές είναι κάτι το διαφορετικό αλλά σίγουρα πιο εύκολο.

Εν μέσω του βρυχώμενου πλήθους ο διαιτητής πρέπει να έχει μάτι γερακιού για να μην του ξεφεύγει φάση. Στο αποστειρωμένο περιβάλλον ενός άδειου από φιλάθλους γήπεδο τον βοηθά αρκετά και η ακοή. Κάποιοι ρέφερι λένε πως μπορούν να διακρίνουν τα φάουλ ακόμα και από τον ήχο που παράγουν οι σόλες των παπουτσιών ή τη σύγκρουση των κνημών.

Οι διαιτητές θεωρούν πως τα παιχνίδια στα άδεια γήπεδα θα είναι δικαιότερα, αφήνοντας να εννοηθεί αυτό που υποστηρίζουν για πολλά χρόνια οι έρευνες: πως πολλοί συνάδελφοί τους επηρεάζονται από την έδρα.

Παλαιότερη μελέτη του Χάρβαρντ κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι διαιτητές σφυρίζουν πιο εύκολα την εσχάτη των ποινών στις φιλοξενούμενες ομάδες, ενώ για κάθε 10.000 οπαδούς στις εξέδρες αντιστοιχεί 0,1 γκολ/αγώνα για τους γηπεδούχους.

Οι διαιτητές, ακόμα και οι πιο έμπειροι, μπορούν να επηρεαστούν από τις έντονες αποδοκιμασίες ακόμα κι αν συμμετέχουν σε πείραμα και πρέπει να πάρουν μια απόφαση βλέποντας τη φάση μπροστά από μια τηλεόραση.

Γιατί οι αποδοκιμασίες δρουν όπως ο σπόρος της αμφισβήτησης. Μπορεί στην πρώτη, τη δεύτερη, την τρίτη φάση να μη φέρει αποτέλεσμα αλλά στις επόμενες θα αποδώσει καρπούς και η ομάδα τους θα πάρει το ευνοϊκό σφύριγμα το οποίο δεν μπορεί να αποτρέψει ακόμα και ο VAR.

Οι διαιτητές, λοιπόν, ετοιμάζονται για την πιο ωραία βόλτα της καριέρας τους.