Πώς ένα έργο 500.000 δολαρίων πουλήθηκε για 200.000

Ψηφιακές πλατφόρμες εκθέσεων, διαδικτυακές δημοπρασίες, φουάρ επισκέψιμες μέσω υπολογιστή με τεχνολογία επαυξημένης πραγματικότητας τον τελευταίο μήνα έχουν γίνει καθεστώς. Κι ενώ πολλοί είναι εκείνοι που υποδέχονται με θετικό τρόπο την παρουσία της τεχνολογικής καινοτομίας στον χώρο της αγοράς τέχνης, σχεδόν όλοι διατυπώνουν την ίδια απορία: τελικά έγιναν πωλήσεις την περίοδο του εγκλεισμού;

Η απάντηση είναι θετική, σύμφωνα με έρευνα του εξειδικευμένου συντάκτη Νέιτ Φρίμαν στην ιστοσελίδα Artnet, ο οποίος μίλησε με περισσότερους από 12 δυνατούς παίκτες. Ωστόσο η κίνηση είναι τρομερά μειωμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή. Χρειάστηκε μόνο μία νύχτα για να καταβαραθρωθούν οι τιμές και έργα που πριν από δύο μήνες πωλούνταν για περισσότερα από 500.000 δολάρια τώρα δεν πιάνουν ούτε 200.000. Στην πρωτογενή αγορά, οι συλλέκτες συνεχίζουν να αναζητούν έργα η τιμή των οποίων κυμαίνεται από 40.000 έως 70.000 δολάρια και οι συμφωνίες που κλείστηκαν τον περασμένο μήνα σε ελάχιστες περιπτώσεις ξεπέρασαν το όριο των 100.000. Πρώτα σε ζήτηση είναι έργα καλλιτεχνών για τα οποία υπήρχε έντονο ενδιαφέρον και πριν από την επέλαση της πανδημίας. Δεν είναι τυχαίο ότι τα σχέδια του Τζορτζ Κόντο ξεπουλήθηκαν από τη διαδικτυακή έκθεση της γκαλερί Χάουζερ εντ Βιρτ που τα διέθετε προς 125.000 δολάρια, ενώ σε ανάλογη έκθεση της Ζβάιμερ ανάρπαστα έγιναν τα νέα έργα του Χάρολντ Ανκαρτ προς 40.000 δολάρια έκαστο.

Στην αρχή του lockdown υπήρχε μια σχετική αισιοδοξία. Στις 18 Μαρτίου εγκαινιάστηκε η διαδικτυακή έκδοση της Art Basel Hong Kong με 235 γκαλερί και έργα τέχνης προς πώληση αξίας 275 εκατ. δολαρίων. Ενα δεδομένο, ωστόσο, που άλλαξε στην παγκόσμια αγορά είναι οι πωλήσεις έργων σε επταψήφια ποσά. Υφίσταται παρά μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Η γκαλερί Ντέιβιντ Ζβάιρνερ, επί παραδείγματι, πούλησε έναν πίνακα της Μαρλέν Ντιμά προς 2,6 εκατ. δολάρια και έναν του Λικ Τιεμάν προς 2 εκατ. δολάρια, ενώ η γκαλερί Γκαγκόζιαν διέθεσε ένα έργο του Γκέοργκ Μπάζελιτς προς 1,3 εκατ. δολάρια.

ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ. Οταν ήρθε ο Απρίλιος, τα σημάδια συρρίκνωσης ήταν εμφανή. Η σύμβουλος Λίζα Σιφ που διαθέτει γραφεία στην Τραϊμπέκα και στο Χόλιγουντ και στο πελατολόγιό της περιλαμβάνονται ο Ρόμπερτ ντε Νίρο και ο Λεονάρντο ντι Κάπριο αναφέρει ότι πούλησε μόλις δύο έργα άνω των 100.000 δολαρίων. Η επίσης σύμβουλος τέχνης Μέρεντιθ Ντάροου υποστηρίζει ότι εργάζεται δυο φορές πιο σκληρά για να εισπράξει το ένα τέταρτο των χρημάτων που έβγαζε προ του lockdown.

Η τακτική που ακολουθούν οι έμποροι τέχνης για να κερδίσουν το αγοραστικό κοινό ωστόσο δεν είναι η ίδια. Η γκαλερί Γκαγκόζιαν, για παράδειγμα, μειώνει την προσφορά και στο πλαίσιο ειδικού διαδικτυακού προγράμματος διαθέτει ένα έργο ανά εβδομάδα προς πώληση. Αλλες επιλέγουν να κυκλοφορούν πολλαπλά αντίγραφα ενός έργου σε χαμηλή τιμή, όπως έκανε η White Cube με τα 250 αντίτυπα ενός νέου έργου του Χάραλντ Μίλερ, τα οποία εξαφανίστηκαν μέσα σε 24 ώρες. Κι άλλες κάνουν οριζόντιες εκπτώσεις της τάξης του 30% για έναν μήνα.

Οσον αφορά τις δημοπρασίες, ο αριθμός των έργων που πωλήθηκαν έχει μειωθεί κατά 25% σε σύγκριση με πέρυσι. Οι μεγάλοι οίκοι στέκονται όρθιοι χάρη στις ιδιωτικές πωλήσεις. Ο Σόθμπις έκλεισε 30 συμφωνίες σε δύο εβδομάδες και ο Κρίστις ανακοίνωσε αύξηση 27% στις ιδιωτικές συναλλαγές σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2019, ενώ οι καλύτεροι πελάτες φαίνεται πως είναι οι Ασιάτες.