Από τον Κάρολο Κουν στο Νέο Θέατρο

Ο θεατρικός συγγραφέας, κριτικός θεάτρου και ποιητής με το ιδιότυπο χιούμορ, που λάτρευε τα λογοπαίγνια και προσέθετε σουρεαλιστικές πινελιές στα κείμενά του, ο άνθρωπος που δεν εμφανιζόταν ποτέ χωρίς ένα λουλούδι στο πέτο και ακολουθούσε στη ζωή του τις αρχές ενός μπον βιβέρ, ο Πάρις Τακόπουλος, πέθανε την Κυριακή, στο σπίτι του, σε ηλικία 80 ετών.

«Αν μπορούσα να αυτοσυστηθώ, θα με αποκαλούσα ο Πάρις Τακόπουλος, o μαθητής, μέσω του δασκάλου μου και φίλου Εντι Ντακγουορθ, του Σαίξπηρ, του Τ.Σ. Ελιοτ, του Σάμιουελ Μπέκετ και του Τζέιμς Τζόις. Για να με αναγνωρίζετε φορώ στο πέτο μου ένα τριαντάφυλλο, το οποίο και ανανεώνω καθημερινά, μετά από την πτώση της χούντας» έγραφε ο ίδιος στο αυτοβιογραφικό του σημείωμα που υποδεχόταν τους επισκέπτες της ενημερωμένης με τις εκδόσεις και τις δράσεις του προσωπική του ιστοσελίδα.

Από τα πρώτα του κείμενα ήταν οι καλλιτεχνικές ανταποκρίσεις από το Λονδίνο το 1948, οι οποίες δημοσιεύονται με το ψευδώνυμο «Π.Ο.Τ.» στην «Ελληνική Δημιουργία» του Σπύρου Μελά, ενώ διετέλεσε (1966-1967) γενικός γραμματεύς των «Νέων Ελληνικών» των Ηρακλή και Ρένου Αποστολίδη, όπου κρατούσε και την κριτική στήλη θεάτρου. Το 1974, μετά την επανέκδοση της «Καθημερινής», του ανετέθη η διεύθυνση των καλλιτεχνικών σελίδων της, όπου έγραφε και την καλλιτεχνική αρθρογραφία.

Σταθμός στη μακρά του πορεία του Τακόπουλου στον χώρο των γραμμάτων και ιδιαιτέρως του θέατρου υπήρξε η συνεργασία του με τον Κάρολο Κουν και το Θέατρο Τέχνης, ενώ σημαντική στιγμή ήταν και η συνύπαρξή του με τους Βασίλη Παπαβασιλείου,  Μέντη Μποσταντζόγλου, Γιώργο Διαλεγμένο, Δημήτρη Μυταρά και  Ιάκωβο Καμπανέλλη, με τους οποίους συνίδρυσε το Νέο Θέατρο.

Τα θεατρικά του έργα έχουν δημοσιευτεί σε δύο ογκώδεις τόμους το 2002 (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), τα δε «Κριτικά και Αντικριτικά» του σε τέσσερις τόμους, όπως και τα «Ποιητικά» του από τις εκδόσεις Ποταμός.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 12 μεσ. από το Α’ Κοιμητήριο Αθηνών, στον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων.