Ολα για την όπερα

«Οταν τραγούδησα για πρώτη φορά στη Σκάλα η καριέρα μου ήταν σε πολύ καλό σημείο, ήμουν αρκετά διάσημη. Πρέπει να πω όμως ότι ένιωσα μια ιδιαίτερη χαρά, ιδιαίτερη συγκίνηση. Είναι ένα θέατρο μαγικό. Αν δεν είχα τραγουδήσει εκεί θα αισθανόμουν ότι κάτι λείπει». Η Ζανέτ Πηλού αναφερόταν συχνά σε αυτό το σημείο της πορείας της, αφού ήταν ένα όνειρο ζωής. Η σημαντική σοπράνο χθες άφησε την τελευταία της πνοή έχοντας απολαύσει μια εκπληκτική τροχιά στο μουσικό σύμπαν.

Την πρώτη βαθιά ανάσα της τέχνης που επέλεξε να υπηρετήσει την πήρε στην Αλεξάνδρεια όπου γεννήθηκε πριν από 83 χρόνια. Εκεί έκανε τα πρώτα μαθήματα μουσικής και φωνητικής, τα οποία συνέχισε στην Ιταλία πλάι στην Κάρλα Καστελίνι. Η παράσταση που είδε ως παιδί στην Οπερα της γενέθλιας πόλης της και διαμόρφωσε το μέλλον της νεαρής τότε Ζανέτ ήταν η «Μποέμ» του Τζιάκομο Πουτσίνι και στον ρόλο της Μιμής ήταν η θρυλική Μαφάλντα Φαβέρο. Κάποια χρόνια αργότερα θα σφραγίσει με την ερμηνευτική της δεινότητα και η ίδια τον ρόλο, καθώς και της Βιολέτας στην «Τραβιάτα». Αλλά δεν ήταν μόνο αυτοί που της χάρισαν στιγμές δόξας και λάμψης στο λυρικό θέατρο.

Η προσφορά της Ζανέτ Πηλού στον χώρο της λυρικής τέχνης μπορεί να παρομοιαστεί με την προσφορά της μινιατούρας στη ζωγραφική. Διακριτική, όχι κραυγαλέα, που δίνει εξέχουσα σημασία στη λεπτομέρεια. Οσοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη σπουδαία σοπράνο πάνω στη σκηνή, μπορούσαν να θαυμάσουν την ικανότητά της να φέρει στο φως με τη λεπτών αποχρώσεων ερμηνεία της τις κρυμμένες πτυχές των ρόλων της.

Συνεργάστηκε την περίοδο 1969-1985 με την Εθνική Λυρική Σκηνή, σε παραγωγές τόσο στο Θέατρο Ολύμπια όσο και στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Διέπρεψε ως Λιου («Τουραντότ»), Σουζάνα («Οι γάμοι του Φίγκαρο»), Τσο-Τσο-Σαν («Μαντάμα Μπατερφλάι»), Ντόνα Ελβίρα («Ντον Τζοβάνι»), Δυσδαιμόνα («Οβελός») και Μαργαρίτα («Φάουστο»).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εμφανίστηκε στο θέατρο Φοίνικας της Βενετίας ως Μιμή («Μποέμ») και Βιολέτα («Τραβιάτα»), ενώ το 1964 ερμήνευσε και πάλι τη Μιμή στην Κρατική Οπερα της Βιέννης. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε σπουδαία ευρωπαϊκά και αμερικανικά λυρικά θέατρα (Λονδίνο, Βρυξέλλες, Μιλάνο, Αμστερνταμ, Αμβούργο, Ανόβερο, Κολωνία, Γένοβα, Βουδαπέστη, Παρίσι κ.α.) καθώς και σε διεθνή φεστιβάλ (Εξ της Προβηγκίας, Βισμπάντεν, Βερόνας και Αθηνών). Συνεργάστηκε με σημαντικούς αρχιμουσικούς και σκηνοθέτες. Το ρεπερτόριό της περιελάβανε ένα ευρύ φάσμα ρόλων λυρικής και δραματικής υψιφώνου της ιταλικής και γαλλικής ιερογραφίας, όπως Ιουλίτα («Ρωμαίος και Ιουλίτα»), Μανών, Σουζάνα («Οι γάμοι του Φίγκαρο»), Νένα («Παλιάτσοι»), Μελισσάνθη («Πελλέας και Μελισσάνθη») κ.ά. Η Ζανέτ Πηλού έχει τιμηθεί επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της πορείας. Μεταξύ άλλων έλαβε από τη γαλλική κυβέρνηση τον τίτλο του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών, ενώ το 1998 της απονεμήθηκε το Βραβείο «Απόλλων» της Εταιρείας Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.