Γιγαντιαίοι τζέντλεμεν

Η νέα (μπασκετική) απώλεια, αυτή του Σάσα Χούπμαν, έφερε αυτόματα στη μνήμη μας έναν ακόμα γερμανό σέντερ, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή πριν απο λίγα χρόνια, τον Κρίστιαν Βελπ.

Δύο παίκτες που άφησαν το στίγμα τους στο μπάσκετ (ιδιαίτερα στο γερμανικό, αλλά όχι μόνο), που ξεχώριζαν όμως για το ήθος και τον χαρακτήρα τους και είχαμε την τύχη να τους γνωρίσουμε και να τους ζήσουμε από κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Κατά σύμπτωση, ήταν από τους πρώτους παίκτες που εκμεταλλεύτηκαν τον νόμο Μπόσμαν και μάλιστα το 1996 τους εξέταζε για λογαριασμό της ΑΕΚ ο Λευτέρης Σούμποτιτς, που έμελλε τελικά να συνεργαστεί με τον Χούπμαν λίγο αργότερα στον Παναθηναϊκό.

Τον Γερμανό μάλιστα τον έλεγαν και γουρλή, καθώς στην πρώτη του κιόλας σεζόν στον Παναθηναϊκό κατέκτησε το πρωτάθλημα, που ήταν το πρώτο για το Τριφύλλι μετά 14 χρόνια, ενώ το δεύτερο συνεχόμενο στον 5ο τελικό του ΣΕΦ το 1999 ήταν αυτό που επιβεβαίωσε την κυριαρχία του Παναθηναϊκού που από εκείνη τη στιγμή άρχισε να χτίζει την αυτοκρατορία του.

Σαν Ελληνας

Για πρώτη φορά, μάλιστα, ο Σάσα Χούπμαν (που είχε μείνει άποντος στον κρίσιμο τελικό, αλλά είχε δώσει μεγάλες βοήθειες στην άμυνα) είχε πανηγυρίσει σαν… Ελληνας, λίγο πριν γνωρίσει για τα καλά και τις ομορφιές της Θεσσαλονίκης (αφού συνέχισε στον Ηρακλή).

Από την άλλη πλευρά, ο Κρίστιαν Βελπ δεν τον πρόλαβε αντίπαλο στα αιώνια ντέρμπι, αφού έπαιξε μόλις μια χρονιά στον Ολυμπιακό αλλά τι χρονιά. Του τριπλ κράουν, που τον έκανε επίσης να πανηγυρίσει σαν μεσόγειος και όχι ως Γερμανός.

Διότι όπως πανηγύρισε το 1997 ο Κρίστιαν Βελπ, δεν το είχε κάνει ούτε στον τελικό του Ευρωμπάσκετ του 1993 στην πατρίδα του, που ήταν ο άνθρωπος που έστεψε τη Γερμανία πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη (και μοναδική ως σήμερα) φορά στην ιστορία της, με καλάθι και φάουλ στην εκπνοή του τελικού με τη Ρωσία (71-70). Νωρίτερα είχε «καθαρίσει» σχεδόν μόνος του την Εθνική μας στον ημιτελικό.

Είχε παίξει και στα δύο παιχνίδια όντας τραυματίας από τον προημιτελικό με την Ισπανία και έχοντας θεραπευτεί όχι από το ιατρικό τιμ (είχε σηκώσει τα χέρια ψηλά),  αλλά από τα μαντζούνια της Εμπερχιλτ, μιας γερμανίδας καλόγριας!

Αν και βουνίσιος στην καταγωγή, λάτρευε τη θάλασσα και στις ΗΠΑ έκανε εμπόριο γαρίδας μέχρι το τέλος της ζωής του.