Η «απελευθέρωση» της Ουχάν και οι επιφυλάξεις για τη συνέχεια

Επειτα από 76 ημέρες αυστηρής καραντίνας και πλήρους αποκοπής από τον υπόλοιπο κόσμο, η Ουχάν, η κινεζική πόλη από την οποία ξεκίνησε η πανδημία κορωνοϊού, ήρε χθες την απαγόρευση ταξιδιών. Την ώρα που Ευρώπη και Αμερική βρίσκονται στο επίκεντρο της επιδημίας, στην Κίνα τελειώνει η μεγαλύτερη μαζική καραντίνα του πλανήτη. Η «απελευθέρωση» της Ουχάν αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για το σχέδιο του προέδρου της χώρας Σι Τζινπίνγκ να διακηρύξει μια νίκη στην κρίση που ταλανίζει τον υπόλοιπο κόσμο.

Με την άρση των μέτρων, μόνο χθες υπολογίζεται ότι έφυγαν από την Ουχάν περισσότερα από 55.000 άτομα, σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού σιδηροδρόμων. Ομως για πολλούς από τους 11 εκατομμύρια κατοίκους της Ουχάν η επίσημη άρση των περιορισμών στη μετακίνηση είναι απλά η αρχή μιας μακράς πορείας ανάκαμψης για μια πόλη με σοβαρά οικονομικά προβλήματα και έναν πληθυσμό που τρέμει ένα πιθανό «δεύτερο κύμα» του Covid-19. Οι δραστηριότητες επιστρέφουν στους δρόμους της Ουχάν, όμως πολλές επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές. Πάμπολλες οικιστικές περιοχές σε όλη την πόλη παραμένουν αποκλεισμένες, απαγορεύοντας την ελεύθερη μετακίνηση.

Ακόμα πιο ανησυχητικό, λένε οι ντόπιοι, είναι το γεγονός πως πληθαίνει ο αριθμός των ασυμπτωματικών φορέων που μπορούν να μεταδώσουν τον ιό χωρίς να εντοπιστούν, καθώς όλο και περισσότεροι βγαίνουν από τα σπίτια τους. Στους κατοίκους των περιοχών όπου έχουν εντοπιστεί οι ασυμπτωματικοί φορείς δεν επιτρέπεται ακόμα η έξοδος από το σπίτι. Οσοι κινούνται εξηγούν πως σκοπεύουν να το κάνουν με μεγάλη προσοχή. «Οταν αναρρώνεις από μια βαριά αρρώστια, δεν πέφτεις με τα μούτρα στο φαγητό και το πιοτό. Επιστρέφεις σταδιακά», λέει ο Τζακ Μάο, πωλητής. «Αυτό πρέπει να κάνουμε και στην Ουχάν». «Δεν υπάρχει λόγος να αισθανόμαστε ανακούφιση», προσθέτει η Λούσι Ζανγκ, ακαδημαϊκός που βρισκόταν στην πόλη όταν ξέσπασε η κρίση και παρέμεινε εγκλωβισμένη εκεί. «Η ασθένεια ελέγχθηκε επειδή έφθασαν στην πόλη γιατροί και νοσηλεύτριες απ’ όλη την Κίνα. Δεν θα αντέξουμε ένα δεύτερο κύμα».

Η Ουχάν μπήκε σε καραντίνα στις 23 Ιανουαρίου. Ακολούθησαν τις επόμενες ημέρες και άλλες πόλεις και χωριά σε όλη την επαρχία Χουμπέι – συνολικά 60 εκατομμύρια άνθρωποι. Παρότι το μεγαλύτερο κομμάτι της επαρχίας άνοιξε στις 25 Μαρτίου, η Ουχάν παρέμεινε κλειστή, δηλαδή δεν επιτρεπόταν στους κατοίκους να βγουν εκτός των ορίων της μέχρι χθες. Η επανασύνδεσή της με τον υπόλοιπο κόσμο χαιρετίστηκε από τα κρατικά ΜΜΕ ως απόδειξη ότι το κινεζικό σύστημα πέτυχε, ενώ άλλες προηγμένες χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ιταλία και η Ισπανία ακόμα παλεύουν να θέσουν την πανδημία υπό έλεγχο.

Χθες το πρωί, στο κέντρο της Ουχάν αντιλαλούσαν οι κόρνες των αυτοκινήτων, ενώ στα προάστια η κίνηση δεκαπλασιάστηκε και οι Αρχές σταμάτησαν να μετρούν τη θερμοκρασία των επιβατών. Οι ντόπιοι χαίρονται για τη σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα, όμως σημειώνουν πως η τελική νίκη είναι ακόμα μακριά. Πολλοί άνθρωποι, λαχταρώντας να φύγουν από την πόλη, περιμένουν ακόμα τη σχετική άδεια και όταν φθάσουν στον προορισμό τους θα μπουν αμέσως σε καραντίνα τουλάχιστον δύο εβδομάδων.

Το ξαφνικό ξέσπασμα της επιδημίας και η άμεση απαγόρευση των μετακινήσεων σημαίνουν ότι δεκάδες χιλιάδες άτομα από άλλες περιοχές εγκλωβίστηκαν στην πόλη τον Ιανουάριο. Τα ξενοδοχεία δεν τους δέχθηκαν και έτσι πολλοί αναγκάστηκαν να κοιμούνται στον δρόμο. Στις αρχές Μαρτίου οι τοπικές Αρχές άρχισαν να τους παρέχουν κατάλυμα και τρόφιμα. Ομως η 39χρονη μάνατζερ Λι Σιουτζουάν είναι θυμωμένη με την αργή απάντηση της κυβέρνησης στην κρίση. «Εχασα μισθούς δύο μηνών και δεν μπόρεσα να είμαι με την οικογένειά μου», λέει η Λι που επέστρεψε χθες στην πόλη της, την Τσανγκσά. «Η κυβέρνηση δεν μου πλήρωσε ούτε καν το εισιτήριο του τρένου, αν και ήταν δικό τους σφάλμα το ότι προσπάθησαν να κουκουλώσουν την εξάπλωση του ιού». Αλλοι δεν μπορούν να φύγουν τόσο εύκολα. Για να ταξιδέψει κάποιος σε ορισμένες πόλεις όπως το Χανγκζού και το Γκουανγκζού πρέπει πρώτα να κάνει τεστ για τον ιό – κάτι που απαιτεί χρόνο αλλά και χρήματα, που πολλοί δεν διαθέτουν.