Ο Πανοραμίξ με τη χλωροκίνη

Είναι ένα από τα πρόσωπα των ημερών, ο πιο διάσημος σήμερα γιατρός της Γαλλίας, αυτός για τον οποίο μιλούν όλοι, στις ειδήσεις, στα σόσιαλ μίντια, μέχρι και στον Λευκό Οίκο. Πολλοί τον βλέπουν – βοηθά και το παρουσιαστικό του – σαν έναν σύγχρονο Πανοραμίξ, πολλοί θεωρούν τη λύση που προκρίνει για τον COVID-19, τη χλωροκίνη, κάτι σαν τον μαγικό ζωμό του γαλάτη δρυΐδη, κάποιοι φωνάζουν ότι θα έπρεπε ήδη να συνταγογραφείται ευρέως κατά του κορωνοϊού και να μη χρησιμοποιείται απλώς προσεκτικά στα νοσοκομεία, άλλοι βλέπουν στις επιφυλάξεις των Αρχών, στις εκκλήσεις τους για προσοχή μέχρι να ολοκληρωθούν οι κλινικές δοκιμές, μια ευκαιρία να προωθήσουν θεωρίες συνωμοσίας. Σημεία των καιρών, καιρών αγχωτικών και δύσκολων.

Η πορεία του ανδρός σκιαγραφεί έναν καταξιωμένο επιστήμονα – με κάποιες σκοτεινές πλευρές. Ο Ντιντιέ Ραούλ γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1952 στη Σενεγάλη. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία όταν εκείνος ήταν εννέα χρόνων. Η μητέρα του ήταν νοσοκόμα, ο πατέρας του στρατιωτικός γιατρός. Εκείνος ακολούθησε στο λύκειο λογοτεχνική κατεύθυνση και αποφοιτώντας μπάρκαρε για ένα διάστημα στα καράβια πριν κάνει τη στρατιωτική του θητεία στην Ταϊτή και ξεκινήσει σπουδές ιατρικής, υποκύπτοντας στην πατρική πίεση. Με μεταδιδακτορικές σπουδές στις ΗΠΑ, ειδίκευση στις τροπικές και μολυσματικές νόσους, αυτός ο θαυμαστής του Ναπολέοντα και του Ντε Γκολ, που είναι παντρεμένος με ψυχίατρο και πατέρας δύο παιδιών, άρχισε από πολύ νωρίς, χάρη και στον ορμητικό του χαρακτήρα, να σωρεύει επαγγελματικές επιτυχίες. Μεταξύ 1994 και 1999, διατέλεσε πρόεδρος του Πανεπιστημίου Aix-Marseille, στην Ιατρική Σχολή του οποίου δίδασκε ήδη μικροβιολογία από το 1982. Το «μωρό» του, το νοσοκομειακό – πανεπιστημιακό ινστιτούτο μολυσματικών νόσων (IHU) της Μασσαλίας, είδε το φως το 2011, χάρη σε μια επιχορήγηση ύψους σχεδόν 73 εκατομμυρίων ευρώ που κατάφερε να εξασφαλίσει.

Στον τομέα του, ο 68χρονος λοιμοξιολόγος συμπεριλαμβάνεται στους παγκόσμιους πρωταθλητές, είναι ένας από τους ερευνητές με τις περισσότερες επιστημονικές δημοσιεύσεις. Το 2010, βραβεύτηκε με το μεγάλο βραβείο του Εθνικού Ιδρύματος Υγείας και Ιατρικής Ερευνας της Γαλλίας, του INSERM. Δύο βακτήρια φέρουν το όνομά του – τα Raoultella και Rickettsia raoulti. Ο ίδιος και οι ομάδες του βρίσκονται πίσω από την ανακάλυψη των γιγάντων ιών, του αναδρομικού τρόπου διάγνωσης της πανώλης τον Μεσαίωνα, σημαντικών εργασιών πάνω στη βιοτρομοκρατία – η λίστα είναι, όπως επισημαίνει η «Libération», μεγάλη. Αυτός ο λάτρης του εκλεκτού κρασιού έχει τη φήμη ενός εργασιομανούς, που συνεχίζει να δέχεται ασθενείς και να μελετά τις ρικετσιώσεις, τις ασθένειες που μεταδίδονται από ψείρες, κρότωνες και ψύλλους, στους αστέγους. Στη σκοτεινή του πλευρά περιλαμβάνονται αναμφισβήτητα κάποια σκεπτικιστικά του σχόλια όσον αφορά τη θεωρία της φυσικής επιλογής του Δαρβίνου, την κλιματική αλλαγή, ορισμένα εμβόλια, ακόμα και οι συστάσεις όσον αφορά την έκθεση στον ήλιο και την κατανάλωση αλκοόλ. Α, και ένας χαρακτήρας κάπως δύστροπος και αρκούντως αλαζονικός.

Ο ίδιος μπορεί να απορεί με αυτό, αλλά το ευρύ κοινό έμαθε το όνομά του μόλις στις 25 Φεβρουαρίου, όταν ανέβασε στο YouTube ένα βίντεο όπου μιλούσε για τους κινεζικούς πειραματισμούς με την υδροξυχλωροκίνη – ένα λιγότερο τοξικό παράγωγο της χλωροκίνης, που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της ελονοσίας, του λύκου και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας -, με τίτλο «Κορωνοϊός: το τέλος του παιχνιδιού». Είκοσι ημέρες αργότερα, ανέβασε δεύτερο βίντεο όπου παρουσίαζε τα εντυπωσιακά αποτελέσματα μιας πρώτης δικής του έρευνας, σε 24 ασθενείς, έπειτα από εξαήμερη χορήγηση ενός συνδυασμού υδροξυχλωροκίνης και αζιθρομυκίνης – ενός αντιβιοτικού. Ο Ντόναλντ Τραμπ έμαθε, κατά τα φαινόμενα, για αυτό μέσω ενός tweet του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Ελον Μασκ και έσπευσε να διακηρύξει (εσφαλμένα) ότι η αρμόδια Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ είχε εγκρίνει το «πανίσχυρο» φάρμακο χλωροκίνη για τον COVID-19. Την ίδια ώρα, οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόλουθοι του Ραούλ στο Facebook και στο Τwitter διαδήλωναν την οργή τους που οι Αρχές δεν απελευθέρωναν τη χρήση της. «Η μελέτη του δρος Ραούλ περιλαμβάνει 24 άτομα. Τι είδους υπουργός Υγείας θα ήμουν αν, στη βάση μιας και μόνο μελέτης σε 24 ανθρώπους, έλεγα στους γάλλους πολίτες να λάβουν ένα φάρμακο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καρδιακές επιπλοκές ορισμένους;», έσπευσε να δικαιολογηθεί ο γάλλος υπουργός Υγείας Ολιβιέ Βεράν.

Στη συνέχεια, βέβαια, ο Βεράν συμφώνησε να επεκταθεί η χρήση υδροξυχλωροκίνης και αζιθρομυκίνης στα γαλλικά νοσοκομεία. Μια νέα έρευνα του Ραούλ, σε 80 ανθρώπους, που ανέβηκε στο Ιντερνετ την περασμένη Παρασκευή έδειξε εξίσου εντυπωσιακά αποτελέσματα, επικρίθηκε όμως και αυτή για τη μεθοδολογία της και πρωτίστως για την απουσία ομάδας ελέγχου. Πολυάριθμες έρευνες, γαλλικές, ευρωπαϊκές και αμερικανικές, που ακολουθούν τα πρέποντα επιστημονικά και μεθοδολογικά πρότυπα βρίσκονται επί του παρόντος σε εξέλιξη αναφορικά με τη χλωροκίνη, αλλά και άλλες πειραματικές θεραπείες για τον COVID-19. Στο μεταξύ, στη Γαλλία, Δεξιά, Ακροδεξιά και Ακροαριστερά χρησιμοποιούν τον Ντιντιέ Ραούλ και τη δημοτικότητά του προκειμένου να χτυπήσουν την κυβέρνηση. Ο ίδιος συμμετείχε αρχικά στο επιστημονικό συμβούλιο του Εμανουέλ Μακρόν, ανακοίνωσε ωστόσο την περασμένη εβδομάδα πως δεν θα μετέχει πλέον στις συνεδριάσεις του, έχει καταστήσει σαφές πως διαφωνεί με τους κυβερνητικούς χειρισμούς. Από όλα αυτά, ας κρατήσουμε προς το παρόν τις συστάσεις και τις προειδοποιήσεις των αρμόδιων Αρχών: οι πειραματικές θεραπείες κατά του κορωνοϊού δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται παρά μόνο στα νοσοκομεία, η οποιαδήποτε απόπειρα αυτοθεραπείας είναι επικίνδυνη.