Ο κορωνοϊός διαμορφώνει «περίεργες» αποφάσεις

Νόμιζα ότι ο κορωνοϊός επιτίθεται στο αναπνευστικό σύστημα. Μια πρόσφατη απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης κ. Γεωργιάδη όμως με έκανε να σκεφτώ ότι ίσως επιτίθεται και στον εγκέφαλο. Να εξηγηθώ. Στο δεύτερο τεύχος της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως με αριθμό 945 την 21η Μαρτίου δημοσιεύτηκε απόφαση του υπουργού με τίτλο «Τροποποίηση του εθνικού πλαισίου ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων, λειτουργία τους κατά τις Κυριακές καθώς και καθιέρωση υποχρέωσης αυτών προς πώληση εφημερίδων».

Αφού απαριθμούνται στα «έχοντας υπόψη» 11 νόμοι, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικά διατάγματα και αποφάσεις, ακολουθούν τα δύο πρώτα άρθρα της απόφασης του κ. Γεωργιάδη που ρυθμίζουν το ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων για τρεις (3) ημερομηνίες και μόνο: 22, 23 και 24 Μαρτίου. Για το τι θα συμβεί μετά θα απαιτηθεί νέα απόφαση ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς.

Το άρθρο 3 όμως δείχνει οριστική αποφασιστικότητα. Το αντιγράφω: «Από τη δημοσίευση της παρούσας τα εμπορικά καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων υποχρεούνται να πωλούν εφημερίδες».

Υποχρεούνται. Το σουπερμάρκετ, ο κρεοπώλης, ο μανάβης και τα χιλιάδες καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων «υποχρεούνται» να πωλούν εφημερίδες. Και για να γνωρίζουν οι καταστηματάρχες ότι το κράτος δεν χωρατεύει, η παράγραφος 5 προειδοποιεί ότι «οι επιχειρήσεις οφείλουν να εφαρμόζουν απαρέγκλιτα τα οριζόμενα στην παρούσα. Η μη συμμόρφωση επισύρει την επιβολή των ποινικών κυρώσεων και την επιβολή προστίμου».

Αντιγράφω μερικά στοιχεία από τα πανελλαδικά δελτία κυκλοφορίας της 13ης Μαρτίου: «Ριζοσπάστης» 2.040, «Αυγή 890», «ΤΑ ΝΕΑ» 13.450, «Ελεύθερη Ωρα», 2.490, «Ναυτεμπορική» 540. Πώς φαντάζεται ο υπουργός ότι θα εφαρμοστεί η απόφασή του; Τηλεφώνησα στον κρεοπώλη μου σήμερα το πρωί και τον ερώτησα πώς θα εφαρμόσει την απόφαση του υπουργού που ήδη ισχύει. Η πρώτη του αντίδραση ήταν ότι δεν γνώριζε τίποτε για την απόφαση. Οταν του διάβασα την απόφαση και του έδωσα τα στοιχεία του ΦΕΚ, έβαλε τα γέλια και μου είπε: «Τρελάθηκαν!».

«ΤΑ ΝΕΑ, με κυκλοφορία 13.450 φύλλα, θα έπρεπε να τυπώσουν και άλλα για να εξασφαλίσουν ότι ένα τουλάχιστον θα βρίσκεται στα 20.000 καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων. Πώς φαντάστηκε ο υπουργός ότι θα εφαρμοστεί η απόφασή του στην περίπτωση της «Αυγής»;

Η υπουργική απόφαση (κατανοητή ίσως στο σοβιετικό σύστημα της διατεταγμένης οικονομίας) θα μπορούσε να σταθεί λογικά αν αντί του ρήματος «υποχρεούνται» υπήρχε το ρήμα «δύνανται». Ελπίζω ο κ. υπουργός να αξιοποιήσει την παράγραφο 4 της ίδιας απόφασης που προβλέπει ότι: «Η παρούσα υπουργική απόφαση δύναται να τροποποιηθεί ή και να ανακληθεί με νεότερη όμοια, εφόσον κριθεί αναγκαίο, λαμβάνοντας υπόψη τις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες της αγοράς».

Με την ευκαιρία της τροποποίησης της απόφασης θα ήταν, πιστεύω, χρήσιμο για τον περιορισμό του συνωστισμού στα καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων να παραταθεί για 6 τουλάχιστον μήνες το ωράριο που καθορίστηκε με τα άρθρα 1 και 2 της απόφασης. Η διάρκεια έχει σημασία διότι θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις και στους εργαζόμενους να διαμορφώσουν σε μόνιμη βάση τις σχέσεις τους. Θα ήταν επίσης πολύ πιο σημαντικό να επιτραπεί η πώληση των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων στα σουπερμάρκετ, που θα συμβάλλει στον περιορισμό άσκοπων μετακινήσεων. Οι άσκοπες μετακινήσεις και ο συνωστισμός συμβάλλουν στην εξάπλωση του κορωνοϊού.

Η πελατειοκεντρική θεώρηση της ελληνικής πραγματικότητας με οδηγεί στη διαπίστωση ότι η υποχρεωτική πώληση των εφημερίδων ευχαρίστησε τους εκδότες, ενώ αντιθέτως η πώληση των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων από τα σουπερμάρκετ θα δυσαρεστήσει τους φαρμακοποιούς. Περνάμε όμως βαθιά κρίση, που θα γίνει οικονομικά βαθύτερη. Η εποχή δικαιολογεί, επιβάλλει, σωστές ορθολογικές αποφάσεις.