Μικρού μήκους… έξοδος κινδύνου
Το online φεστιβάλ ταινιών που ετοίμασαν υπεύθυνοι μεγάλων διεθνών διοργανώσεων, όπως οι Κάννες και το Βερολίνο, με {LF}τη συμμετοχή ελλήνων κινηματογραφιστών και του Ρομέν Γαβρά
Απ’ ό,τι φαίνεται, η ευρηματικότητα των κινηματογραφιστών αποδεικνύεται στην πράξη εκτός από τη φαντασία. Λόγω των περιορισμών που θέτει η πρόληψη για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού και των αναβολών οι μεγάλοι διοργανωτές προτείνουν λύσεις μέσα από το διαδικτυακό περιβάλλον. Εκεί, λοιπόν, οργανώνεται το πρώτο online κινηματογραφικό φεστιβάλ προβολής ταινιών μικρού μήκους με τίτλο «My Darling Quarantine» (να και η αναφορά στην ταινία του Τζον Φορντ από το 1946).
Υπεύθυνοι προγράμματος διεθνών φεστιβάλ όπως οι Κάννες, το Βερολίνο, το Λοκάρνο και άλλες διοργανώσεις όπως το SXSW, το Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα, το Φεστιβάλ Vision du Reel συνεργάζονται γι’ αυτό το εγχείρημα, το οποίο εκτός από την προβολή ταινιών απ’ όλον τον κόσμο σκοπό έχει να συγκεντρώσει και χρήματα για να συμβάλει στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού.
Το My Darling Quarantine ξεκίνησε από χθες στην πλατφόρμα Talking Shorts. Εμπνευστής του είναι ο Ενρίκο Βανούτσι, σύμβουλος του Φεστιβάλ Βενετίας και της ομάδας του προγραμματισμού της καναδικής διοργάνωσης ταινιών μικρού μήκους Torino Short Film Market. «Βλέποντας την κατάσταση να εξελίσσεται, καθισμένος στο σπίτι μου σε καραντίνα, σκέφτηκα την ιδέα να φτιάξουμε ένα online φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους για το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και να συγκεντρώσουμε χρήματα για το σύστημα υγείας που αντιμετωπίζει την πανδημία. Το My Darling Quarantine Short Film Festival είναι μια προσπάθεια να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε στον κόσμο της ταινίας μικρού μήκους – να επιλέξουμε και να παρουσιάσουμε υπέροχες μικρού μήκους ταινίες στο κοινό – καθώς την ίδια στιγμή συγκεντρώνουμε χρήματα για τις οργανώσεις που θα τα χρειαστούν για την προστασία ανθρώπινων ζωών, αλλά και για τους πολιτιστικούς οργανισμούς που έχουν πληγεί από την ακύρωση όλων των θεαμάτων σχεδόν στο σύνολο του πλανήτη» επισημαίνει ο ιταλός σύμβουλος εξηγώντας την ιδέα του. Σύμφωνα με αυτήν, κάθε εβδομάδα το My Darling Quarantine θα παρουσιάζει ένα πρόγραμμα επτά ταινιών από όλον τον κόσμο πάνω στο θέμα της «δυστοπίας» και το κοινό θα επιλέγει στο τέλος της εβδομάδας εκείνη που προτιμά περισσότερο. Επίσης οι δωρεές θα γίνονται στη διεύθυνση του GoFundMe.com. Τα έσοδα θα δοθούν κατά 50% στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και στην προσπάθειά τους να περιορίσουν την πανδημία να μην επεκταθεί στις μονάδες προσφύγων στα ελληνικά νησιά. Ενώ το υπόλοιπο 50% σε πολιτιστικούς οργανισμούς που έχουν πληγεί από την πανδημία.
ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ. Η ταινία που εγκαινίασε το ευρηματικό αυτό πρόγραμμα είναι το «Καρτ ποστάλ από το τέλος του κόσμου» του Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου. Εχει ήδη λάβει πολλές διακρίσεις σε διεθνή φεστιβάλ και θεωρήθηκε κατάλληλη για να ανοίξει αυτή την ειδική διοργάνωση, καθώς ταίριαζε στο κλίμα της επικαιρότητας ως μια παραβολή για όσα ζει ο πλανήτης αυτή τη στιγμή και την έξοδο κινδύνου που αναζητεί. Το «Καρτ ποστάλ από το τέλος του κόσμου» παρακολουθεί τον Δημήτρη και τη Δήμητρα, οι οποίοι βρίσκονται μαζί με τις δύο τους κόρες στις καλοκαιρινές διακοπές τους. Τη στιγμή που θέλουν όσο οτιδήποτε να συμβεί κάτι, έρχεται κάτι σαν το τέλος του κόσμου. Και μαζί προσπαθούν να βρουν μια έξοδο κινδύνου για να φύγουν από το νησί που είναι εγκλωβισμένοι. «Είναι μια καλοκαιρινή, καταστροφολογική ταινία σχέσεων. Ή μια παράλογη ταινία οικογενειακής επιβίωσης υπό τη συνοδεία βιβλικής μουσικής», όπως εξηγούσε ο σκηνοθέτης της ταινίας, που γυρίστηκε στη Σύρο τον Ιούνιο του 2015.
Το πρόγραμμα συνεχίζεται με τις προβολές των ταινιών «Hitting My Head On The World», αυστριακής παραγωγής, της αρχιτέκτονος και βιντεο-καλλιτέχνιδος από την Ελλάδα Αννας Βάσοφ. Ακολουθεί η ταινία του Ρομέν Γαβράς «No Church In The Wild» – το μουσικό βίντεο του τραγουδιού των σταρ της ραπ σκηνής Jay Z και Κάνιε Γουέστ, που οι στίχοι του αναφέρονται στη θρησκεία και στην πτώση και έλαβε θερμές κριτικές για την κινηματογράφησή του το 2012. Ακολουθούν το «The Day The Beans Ran Out» της ισλανδής σκηνοθέτριας Guðný Rós Þórhallsdóttir, το «Δάσος» της δικής μας Λίας Τσάλτα, το «Walking Stick» του γερμανού καλλιτέχνη Πάουλ Σπένγκενμαν και το «Bon Appetit» του σκηνοθέτη από την Αλβανία Ερενίκ Μπεκίρι.














