Πώς θα χτίσουμε ένα «τείχος» απέναντι στον πανικό
Η ψυχολόγος και συγγραφέας Νένα Γεωργιάδου μιλάει {LF}στα «ΝΕΑ» για την ψυχολογία του εγκλεισμού
ΑΔΕΙΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ . ΚΥΡΙΑΚΗ 15-3-2020 (EUROKINISSI / ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ) (File: 20200315102023_3F9A0466.jpg )
«Η πραγματικότητα είναι μία αλλά υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να τη δούμε…». Με αυτήν τη φράση στον νου θα πρέπει να πορευτούμε το επόμενο χρονικό διάστημα σύμφωνα με τους ψυχολόγους. Οι νέες συνθήκες που επιβάλλει στις ζωές μας η πανδημία του κορωνοϊού ανατρέπουν όσα γνωρίζαμε ως σήμερα, όμως αυτό δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση το τέλος του κόσμου. Πώς θα χτίσουμε ένα «τείχος» απέναντι στον πανικό που μεταδίδεται με αστραπιαίους ρυθμούς; Πώς θα διαχειριστούμε τον εγκλεισμό και πώς τελικά δεν θα γίνουμε υποχείρια ενός καθηλωτικού φόβου;
«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα αλλά γεμάτη ευκαιρίες και επιλογές. Το να μείνουμε στο σπίτι για κάποιο χρονικό διάστημα είναι μια καλή ευκαιρία να βρούμε τον εαυτό που έχουμε χάσει», εξηγεί μιλώντας στα «ΝΕΑ» η ψυχολόγος και συγγραφέας Νένα Γεωργιάδου. «Αλλωστε όλοι διαμαρτυρόμαστε μέχρι πρότινος ότι ήταν τόσα αυτά που θα θέλαμε να κάνουμε αλλά δεν προλαβαίνουμε… Να καθαρίσουμε το σπίτι μας, να διαβάσουμε βιβλία, να γράψουμε οι ίδιοι…».
Η ΙΣΤΟΡΙΑ. Η κυρία Γεωργιάδου συνεχίζει διηγούμενη την εξής ιστορία: «Κάποτε ο Γκάντι, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών που έκανε για να διαδώσει τις ιδέες του, έφτασε σε μία χώρα όπου συνελήφθη αμέσως καθώς υπήρχε φόβος ότι θα ξεσηκώσει τον λαό. Οντας στη φυλακή έστειλε ένα γράμμα στον πρόεδρο της χώρας λέγοντάς του “Σας ευχαριστώ πολύ. Τόσον καιρό ήθελα να γράψω τις σκέψεις μου και με τόσες ασχολίες δεν προλάβαινα. Ευχαριστώ που μου δώσατε αυτήν την ευκαιρία…”».
«Τις ημέρες της “καραντίνας” στο σπίτι θα βοηθούσε να σχηματίσουμε μία λίστα με όσα μπορούμε να κάνουμε. Να διαβάσουμε βιβλία που θέλαμε αλλά δεν προλαβαίναμε, να ξαναζωγραφίσουμε ή να θυμηθούμε άλλα ξεχασμένα χόμπι μας, να γράψουμε ένα διήγημα εφόσον μας ευχαριστεί, να καθαρίσουμε τη βιβλιοθήκη, να αλλάξουμε θέση στα έπιπλα, να οργανώσουμε καλύτερα τον χώρο μας και επιπλέον να μιλήσουμε στο τηλέφωνο με άλλους ανθρώπους – αυτό το Σαββατοκύριακο μέσα στο σπίτι βρήκα κι εγώ ευκαιρία να μιλήσω με ανθρώπους που αγαπώ αλλά είχαμε χαθεί λόγω των προγραμμάτων μας. Οσο περίεργο κι αν φαίνεται υπό αυτές τις συνθήκες μπορούμε να έρθουμε σε μεγαλύτερη επαφή με τους άλλους, ειδικά σήμερα που η τεχνολογία μάς επιτρέπει να βρισκόμαστε παντού».
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Τι γίνεται, όμως, με τα παιδιά; «Για να είναι ήρεμα τα παιδιά, πρέπει πρώτα από όλα να είμαστε εμείς ήρεμοι. Μπορούμε να μαγειρέψουμε μαζί, να κάνουμε δουλειές μαζί, να διαβάσουμε παραμύθια, να τα αφήσουμε να διαχειριστούν μόνα τον ελεύθερο χρόνο τους και κυρίως να τους επισημάνουμε ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία γιατί έχουμε χρόνο μεταξύ μας», λέει η κυρία Γεωργιάδου. «Ας θυμόμαστε πάντα πως πηγαίνω εκεί που κοιτάω. Αν κοιτάω τον πανικό, θα ζω με συναισθήματα πανικού. Αν στρέψω την προσοχή μου σε θετικά πράγματα, θα έχω θετικά συναισθήματα. Αλλωστε όλα κάνουν τον κύκλο τους. Αν αγχωνόμαστε για το μέλλον, χάνουμε το παρόν που στην πραγματικότητα είναι το μοναδικό που έχουμε».













