Πρόεδρος όλων {LF}των Ολυμπιακών

Τον συναντούσαμε στην πισίνα, στο γήπεδο του βόλεϊ, στο μπάσκετ, από την εποχή ακόμα που το άθλημα δεν είχε γίνει επαγγελματικό. Ηταν πάντα εκεί, όπου κι αν αγωνιζόταν ομάδα του Ολυμπιακού. Ο Λεωνίδας Θεοδωρακάκης που έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 91 χρόνων, ήταν απλά «ο εμβληματικός πρόεδρος, αθλητής και άνθρωπος. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 υπηρέτησε με αγάπη, ανιδιοτέλεια και αφοσίωση τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ. Το έργο του θα αποτελεί οδηγό και κληρονομιά για την οικογένεια του Ολυμπιακού», όπως τον αποχαιρέτησε ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός.

Ο Λεωνίδας Θεοδωρακάκης θα ταφεί σήμερα, την ημέρα που ο πειραϊκός σύλλογος έχει γενέθλια και γιορτάζει 95 χρόνια ιστορίας. Αλλωστε, αυτός ήταν ο Ολυμπιακός.

Υπηρέτησε όλα τα αθλήματα του συλλόγου. Μπορεί η κολύμβηση και το πόλο να ήταν τα αγαπημένα του, ωστόσο πάντα ήταν κοντά σε όλα. Οπως φυσικά και στο ποδόσφαιρο, καθώς από τον Δεκέμβριο του 1970, ανέλαβε καθήκοντα αρχηγού του ποδοσφαιρικού τμήματος και στη συνέχεια ταμίας, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1975. Κι όλα αυτά, παράλληλα με τη θέση του εφόρου του κολυμβητικού τμήματος. Ηταν αυτός που από το 1969 έθεσε τις βάσεις για τη μεγάλη πορεία του τμήματος με τους συνεχόμενους τίτλους. Οταν το 1991 ανέλαβε πρόεδρος του Ερασιτέχνη, η ερυθρόλευκη τροπαιοθήκη κάθε χρονιά μεγάλωνε και περισσότερο. Ο ίδιος αγαπούσε τους αθλητές και τις αθλήτριες καθώς πάντα φρόντιζε να επιλύει κάθε πρόβλημα.

Το τρεμπλ του πόλο

Τη χρονιά που η ομάδα πόλο των ανδρών είχε κατακτήσει το τρεμπλ, σε μία φωτογράφιση αθλητών στα γραφεία του συλλόγου στην Πλατεία Αλεξάνδρας, ο Θόδωρος Χατζηθεοδώρου προέτρεψε τον φωτογράφο για μία εικόνα με τον Λεωνίδα Θεοδωρακάκη που εκείνη τη στιγμή ήταν στο γραφείο του: «Θα χαρεί πολύ. Αλλωστε, χωρίς αυτόν τίποτα από αυτά δεν θα ήταν εφικτό», είχε πει. Υποδέχθηκε τα παιδιά με ένα πλατύ χαμόγελο και απόλαυσε τη φωτογράφιση. Τρία τρόπαια πάνω στο γραφείο, το ένα ευρωπαϊκό δεν ήταν μικρή υπόθεση. Επί των ημερών του, ευρωπαϊκοί τίτλοι ήρθαν και στο βόλεϊ. Μπορεί η αγάπη του να ήταν ο υγρός στίβος, ωστόσο οι βάσεις είχαν μπει για όλα τα υπόλοιπα αθλήματα. Η επιθυμία και το όνειρό του ήταν ο Ολυμπιακός να είναι πρωταγωνιστής παντού. Κι ο ίδιος χαιρόταν με την ψυχή του όταν έβλεπε αθλητές του συλλόγου να κρατούν στο χέρι τους τρόπαια. Κι όχι μόνο δίπλα στο νερό της πισίνας…

Με τον ίδιο τρόπο υπηρέτησε και την ομάδα του ποδοσφαίρου στην οποία επέστρεψε το 1977 ως Α’ αντιπρόεδρος, γενικός αρχηγός και υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος μέχρι τον Νοέμβριο του 1979. Παράλληλα με τον Ολυμπιακό πρόσφερε γενικότερα στον ελληνικό αθλητικό, καθώς για περισσότερο από μία δεκαετία εκλεγόταν στο ΔΣ της ΕΠΟ, διετέλεσε γενικός γραμματέας της ΔΕΚΑΒ, αλλά και μέλος του ΔΣ του ΕΣΑΚΕ. Το 2008 η Γενική Συνέλευση τον ανακήρυξε ομόφωνα επίτιμο πρόεδρο του ερασιτέχνη.

Ο ερυθρόλευκος σύλλογος δεν θα ξεχάσει τον Λεωνίδα Θεοδωρακάκη, «είναι κομμάτι της ζωντανής ιστορίας του Ολυμπιακού αφού τον υπηρέτησε από όλα τα πόστα, αθλητικά και διοικητικά», ανέφερε η ΠΑΕ, ενώ ο δήμαρχος Πειραιά και πρόεδρος της ΠΑΕ, Γιάννης Μώραλης, σημείωσε πως «συνέβαλε στο να γίνει ο Ολυμπιακός ο μεγαλύτερος πολυαθλητικός σύλλογος της χώρας, αφήνοντας ανεξίτηλη τη σφραγίδα του. Θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας ως ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ιστορίας του Ολυμπιακού».