Ασύμμετρος ανταγωνισμός

Τούτες τις δύσκολες «κορωνοϊκές» ημέρες γίνεται αντιληπτή η πραγματική δύναμη των μεγαλόσχημων του διεθνούς αθλητισμού.

Τώρα που είναι απαραίτητες οι πρωτοβουλίες και οι προτάσεις για λύσεις όλοι αυτοί κρύβονται πίσω από τις βαριές πόρτες, τις αποφάσεις που λήφθηκαν υπό διαφορετικές συνθήκες και τις οικονομικές δεσμεύσεις τους.

Είναι αυτές οι μέρες – πάντοτε ήταν – που ξεχωρίζουν οι «επικεφαλής» από τους «ηγέτες». Οι περιχαρακωμένοι στους κανόνες, οι «γιέσμεν», από τους εμπνευσμένους.

Αυτό που συμβαίνει στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν έχει προηγούμενο. Το αποκαλώ «ασύμμετρο ανταγωνισμό». Δύο ομάδες, η Ντόρτμουντ και η Παρί συγκρούονται στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Στο πρώτο παιχνίδι οι Γερμανοί ενισχύθηκαν από 80.000 οπαδούς τους που τους πρόσφεραν ένα – αποδεδειγμένο από τις στατιστικές – σοβαρό πλεονέκτημα, ενώ γέμισαν τα ταμεία τους από τις εισπράξεις του αγώνα.

Στον αυριανό επαναληπτικό απαγορεύτηκε στην Παρί να παίξει ενώπιον των δικών της φιλάθλων λόγω του φίλου μας του Covid-19. Το Πάρκο των Πριγκίπων μετατρέπεται σε «αποστειρωμένο» περιβάλλον, η Παρί χάνει ένα πολύ σημαντικό ποσοστό από τη δύναμή της ενώ δεν εισπράττει ούτε σεντ.

Μια καραμπινάτη καταστρατήγηση της αρχής της ισότητας και των ίσων ευκαιριών σε πολλά επίπεδα που έχει και συνέχεια.

Γιατί αν η Παρί αποκλειστεί θα χάσει και το μπόνους των 10 εκατ. ευρώ από την UEFA, ενώ θα έχει απώλειες από τις συμφωνίες με τους χορηγούς της.

Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως η UEFA πρότεινε, ως πρώτο μέτρο αντιμετώπισης του κορωνοϊού, να σταματήσουν τις μεταξύ τους χειραψίες οι παίκτες. Δεν μας διευκρίνισε αν τα μαρκαρίσματα, εκεί που πολλές φορές χύνεται ακόμα και αίμα, θα γίνονται εξ’ αποστάσεως.

Για το τι πρέπει να πράξει ο Τσέφεριν και οι χρυσοκάνθαροι που τον περιστοιχίζουν είναι υποχρεωμένοι να το βρουν οι ίδιοι. Γι’ αυτό άλλωστε πληρώνονται. Το μόνο βέβαιο είναι πως πρέπει να σταματήσουν να κρύβονται και να χρησιμοποιούν το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ως αντισηπτικό στο πιλάτειο νίψιμο των χεριών τους.