Εχθρός προ των πυλών

Οταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ψηφίζει νόμους, δημιουργεί «αυτοδιοίκητα», ο Θεός γελάει.

Αυτό που πάντοτε ξεχνούσαμε στη μεγάλη βόλτα μας στην Ιστορία ήταν τη δύναμη της φύσης.

Πιστεύαμε και συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως οι κανόνες μας, τα «θέλω» μας, είναι υπεράνω όλων. Ισως γιατί η εξουσία μας πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, λόγω του πλεονεκτήματος των φαιών κυττάρων, είναι αδιαφιλονίκητη.

Ενας κορωνοϊός αποδεικνύεται η βαλλίστρα που γκρεμίζει και τα πιο απόρθητα κάστρα. Το περίφημο «αυτοδιοίκητο» του ποδοσφαίρου το παρέσυρε το τσουνάμι της επιδημίας. Η ποδοσφαιρική ηγεσία έχασε την ισχύ της, τη δύναμη της απόφασης.

Τώρα αποφασίζει ο SARS-CoV-2 αν θα κλείσουν τα γήπεδα, αν θα διακοπούν οι διοργανώσεις.

Στα 150 χρόνια ζωής του σύγχρονου ποδοσφαίρου μόνο οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι κατάφεραν να του ανακόψουν την πορεία του. Ούτε σεισμοί, ούτε καταποντισμοί, ούτε οι Ταλιμπάν, οι χούλιγκαν, οι νεκροί των γηπέδων, ούτε η οικονομική κρίση.

Και τώρα ένα φτέρνισμα, ένα βήξιμο είναι ικανά να οδηγήσουν σε αναβολή τους αγώνες ή ακόμα και σε ματαίωση των διοργανώσεων.

Η UEFA δεν θέλει να μιλάει για την περίπτωση που η επιδημία δεν υποχωρήσει και ενώ πλησιάζουν οι αγώνες του Euro 2020.

Το ίδιο και οι  «Αθάνατοι» της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, που αντιλαμβάνονται καθημερινά τη θνητότητά τους – κι ας προσπαθούν να εμφανίσουν ένα αποφασιστικό πρόσωπο.

Τι σημαίνει άλλωστε αποφασιστικότητα απέναντι σε έναν εχθρό που ουσιαστικά είναι αόρατος;

Η σφαγή του Μονάχου, η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, ο Ψυχρός Πόλεμος στάθηκαν αδύνατον να διακόψουν την παραγωγή χρήματος των Ολυμπιακών Κύκλων.

Αλλά αυτό που δεν μπορούν να κάνουν τα δυνατότερα κανόνια μπορεί να το κάνει ένας ιός με περίεργο όνομα. Ενα μάθημα ταπεινότητας από τη δασκάλα φύση προς τον άνθρωπο, αυτό το ζώον δίπουν άπτερον – το δίποδο ζώο χωρίς φτερά -, σύμφωνα με τον ορισμό του Πλάτωνα.