«Ασύμμετρη η βία και ποιος την εξασκεί»

Ανησύχησα σφόδρα. Λέω, για να συμφωνεί ο κ. Τσίπρας με τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση στον Εβρο και μάλιστα απ’ το κανάλι του Μega, τα πράγματα είναι πολύ πάνω από σοβαρά. Δεν πέρασε μια μέρα και βγήκε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Οχι, λέει, αυτό που συμβαίνει στα σύνορα δεν είναι «ασύμμετρη απειλή» όπως διατείνεται ο κ. Μητσοτάκης, είναι «ασύμμετρη βία». Με το που το άκουσα μαζί με τα πράγματα πήγε και η καρδιά μου στη θέση της.

Δεν ξεκαθάρισε βέβαια ποιος την εξασκεί αυτή τη βία. Αν μιλήσει για τους φύλακες των συνόρων ή για τα στρατευμένα παιδιά που στενάζουν πρωί – βράδυ άγρυπνα ή ακόμα για τους κατοίκους της περιοχής θα τον πάρουνε με τις πέτρες. Και δεν τον συμφέρει. Θέλει να βγει και δεύτερη φορά αριστερά στην κυβέρνηση. Με τι μούτρα;

Εριξε λοιπόν μια κουβέντα, έτσι φλου, να καλύψει και τη Νεολαία του που είχε πάρει ανάποδες, να ησυχάσει και τον κύριο Λάμπρου που του την είπε στα κοινωνικής δικτύωσης, και ό,τι άλλο τού κουνιότανε στο κόμμα.

Ομορφα πράγματα. «Δικά μας. Γραικικά». Αρχισε πάλι, φαίνεται, να βάζει πάνω από το εθνικό συμφέρον το συμφέρον το δικό του.

Η αλήθεια είναι ότι βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Είναι, βλέπεις, νωπή η μνήμη.

Πότε ήταν; Τώρα κοντά επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που είχε πέσει ένα κομμάτι του φράγματος στον Εβρο απ’ τις πλημύρες, και μόλις το ‘μαθε η κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου φρεσκάρισε το κραγιόν της κι άρχισε να χορεύει τον χορό της τρελής χαράς ανακράζουσα «έπεσε το τείχος του αίσχους» η πρωθιέρεια της Αριστεράς.

Για να μιλήσουμε σοβαρά. Είναι πολύ δύσκολες μέρες αυτές που περνάμε. Δεν γλιτώνεις εύκολα απ’ τον παράφρονα σουλτάνο. Θέλει απ’ όλους μας μια πιο σοβαρή και χαμηλόφωνη στάση.

Το λέω γιατί απ’ τη μια αρχίσανε τον αλληλοσπαραγμό, για να το πω κομψά, στις αλάνες του κυβερνοχώρου ποιος είναι πιο πατριώτης και ποιος πρέπει να ριχτεί στην πυρά, κι απ’ την άλλη σκάσανε μύτη και κάτι παλαβά και ελαφρόμυαλα. Είδα ανάρτηση φωτογραφίας (γνωστής παρουσιάστριας) απ’ τον Εβρο σε πόζα αρτιστίκ, και λεζάντα του τύπου «Evros for ever».

Στο μεταξύ τα κρούσματα του κορωνοϊού αυξάνονται κάθε μέρα αλματωδώς.

Με εννέα κρούσματα ξύπνησα το πρωί και πριν βραδιάσει φτάσανε τα τριάντα ένα. Στο θέατρο πανικός. Θα παίξουμε; Δεν θα παίξουμε; Είναι σωστό; Για το κοινό; Για μας;

Ευτυχώς υπάρχει και το χιούμορ που πολλές φορές είναι λυτρωτικό.

Κάναμε πρόβα εχθές, βαριά η ατμόσφαιρα. Είχαμε μάθει πως κλείσανε τα θέατρα στην Πάτρα στην Ζάκυνθο, στην Ηλεία. Σου λέει θα πάμε πρεμιέρα ή τζάμπα προσπαθούμε;

Σε μια στιγμή η Ελένη να σπάσει το κλίμα. «Εγώ αυτό έχω να σας πω. Ο νόμος του Μέρφι είναι άτεγκτος. Εφαγε, σου λέει, κάποιος κάπου στην Κίνα μια ολίγη από μυρμηγκοφάγο και κλείσανε τα θέατρα στην Πάτρα». Εγώ πάλι σκεφτόμουν την ασύμμετρη. Οχι, δεν είναι βία. Είναι απειλή. Προσωπικά πολύ φοβάμαι πως η ασύμμετρη απειλή είναι ο κ. Τσίπρας. Και μακάρι να έχω άδικο.