«Το σώμα είναι καθρέφτης του εαυτού»

«Η ζωγραφική μου είναι σαν κινηματογραφική ταινία, που κάθε φορά, στις εκθέσεις μου, διαπιστώνω ότι παραμένει ατελείωτη. Η καθημερινότητά μου με βοηθά να ανασύρω εικόνες που μοιάζουν οικείες αλλά και κοινές με τους ανθρώπους που συναντώ, συγκατοικώ, ακούω, βλέπω» λέει ο ζωγράφος και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Μιχάλης Μανουσάκης με αφορμή την παρουσίαση των έργων – γυμνές ανθρώπινες μορφές που συχνά συγκατοικούν με κορμούς δέντρων – που φιλοτέχνησε τα τελευταία δυόμισι χρόνια στην γκαλερί «Εκφραση – Γιάννα Γραμματοπούλου».

«Οι άνθρωποί μου ζουν ένα δράμα όπου αυτό που τους κρατά ζωντανούς και ελπιδοφόρους είναι ότι είναι μαζί. Οσο για τους κορμούς που μοιάζουν με θρόνους, είναι η μνήμη τους και γι’ αυτό ο άνθρωπος που προσπαθεί να ξεκουραστεί στον κομμένο κορμό βάζει τα χέρια του σαν αντήλιο, που είναι και η μόνη σκιά που του απέμεινε διότι έκοψε το δέντρο» συνεχίζει ο ζωγράφος.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άνθρωποι που πρωταγωνιστούν στα έργα του; «Νομίζω ότι αναφέρομαι σε μένα, αλλά ταυτοχρόνως και σε όλους τους ανθρώπους που είναι γύρω μου. Το θέμα μου, η εικόνα μου έχουν νόημα όταν συναντώνται με τον θεατή. Τα σώματα που βλέπουμε είναι καθρέφτες του εαυτού μας» υποστηρίζει. Κι όσο για την παλέτα του; «Τα χρώματα, πότε φωτεινά και πότε σκοτεινά, είναι τα σκαμπανεβάσματα της ζωής του ήρωα που δεν ξέρει αν το φως που λάμπει πονάει ή το σκότος λυτρώνει τις πληγές».

ΜΙΚΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ. Σε αυτή τη δουλειά του Μιχάλη Μανουσάκη τα έργα κρατούν ένα σταθερά μικρό μέγεθος, «όχι επειδή φοβούνται το μεγάλο σχήμα», εξηγεί. «Είναι σαν να αρκούνται προς το παρόν σε αυτή τη διάσταση και λόγω χώρου πραγμάτωσής τους για ειδικούς προσωπικούς λόγους αλλά και για μια τελευταία δοκιμή πριν από το ξέσπασμα, πριν από την έκρηξή τους. Ισως μεγαλώσουν αλλά πολλές φορές είναι σαν να μου λένε: “Οχι. Χωράμε σε αυτές τις διαστάσεις. Μην ξεχειλώνεις τα όρια. Ασ’ τα για άλλες στιγμές που ίσως χωρέσουν περισσότερες αγωνίες. Προς το παρόν αντέχει αυτό το όριο τη λαχτάρα μας για τον κόσμο που ζούμε”».

Εκτός από τα έργα με ακρυλικό και κάρβουνο που δεσπόζουν στον ισόγειο χώρο της γκαλερί, ο Μιχάλης Μανουσάκης κρατά έναν άσο που έχει κρύψει στα έγκατά της, στο υπόγειο. Μια σειρά από ιδιαιτέρως λεπτομερή ασπρόμαυρα σχέδια. «Είναι για μένα οι απέλπιδες στιγμές καταγραφής πραγμάτων που δεν ξέρεις και προκύπτουν από βιαστικές κινήσεις αποκαλύπτοντας κόσμους που σε ξαφνιάζουν. Η καταγραφή είναι βιαστική και άμεση. Μπορεί να κάνω και δέκα μέσα σε μία ημέρα, αλλά σε ένα-δύο εμμένω. Τα δουλεύω πολλές φορές σχεδόν με υστερία για ένα, ακόμα και δύο χρόνια μετά. Δεν με ενδιαφέρει η αμεσότητα της γραφής αλλά η εμμονή μου στο τι δείχνει η εικόνα: να είναι πιο ουσιαστικό και να το ανακαλύπτω ξανά και ξανά» καταλήγει.

info

Η έκθεση ζωγραφικής του Μιχάλη Μανουσάκη «Τόποι αλμύρας σε χρόνους εσπέρας» παρουσιάζεται στην γκαλερί «Εκφραση – Γιάννα Γραμματοπούλου» (Βαλαωρίτου 9α). Εως τις 21/3