Ξερονήσια

Η ιδέα δεν είναι καινούργια. Τη διακινούν μήνες οι δεξιοί της Δεξιάς. Την έχει προτείνει μέχρι και αιρετός του Βορείου Αιγαίου στη σύσκεψη που έγινε στο Μαξίμου την προηγούμενη εβδομάδα μεταξύ κυβερνητικών και αυτοδιοικητικών: Να χτιστούν κλειστές δομές σε ακατοίκητα νησιά – ή αν προτιμάτε την αριστερή αργκό σε ξερονήσια. Πριν κλείσουν τα ελληνοτουρκικά σύνορα, υπουργοί διέψευδαν κατηγορηματικά ακόμη και την πιθανότητα να έχουν σκεφτεί κάτι τέτοιο. Το πολιτικό κόστος που θα επωμιζόταν μια φιλελεύθερη κυβέρνηση από μια κίνηση σαν κι αυτή, που κουβαλά αρνητικούς και μόνο συμβολισμούς, κρινόταν δυσβάσταχτο. Τα δεδομένα όμως έχουν πια αλλάξει. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν ρωτήθηκε στο προχθεσινό μπρίφινγκ – και με ερώτημα που η διατύπωσή του περιλάμβανε τη φορτισμένη πολιτικά λέξη «ξερονήσια» – απάντησε: «Δεν αποκλείουμε τίποτα σε αυτή τη χρονική συγκυρία». Μετά πήρε σειρά ο αρμόδιος υπουργός Μετανάστευσης. «Κοιτάμε», δήλωσε ο Μηταράκης, «κάθε δυνατότητα που είναι τεχνικά εφικτή και δεν υπάρχει ζήτημα ασφαλείας».

Προφίλ

Διαβάζοντας κανείς πίσω από τις υπουργικές λέξεις καταλήγει στο συμπέρασμα πως οι δομές σε ακατοίκητα νησιά βρίσκονται πάνω στο τραπέζι. Εκείνοι που συνομιλούν με κυβερνητικούς εικάζουν ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να πετάξει το μπαλάκι της απόφασης στην τοπική αυτοδιοίκηση του Βορείου Αιγαίου, θα μπορούσε να υποστηρίξει, π.χ., ότι κάποιοι από εκείνους το πρότειναν και στα πλαίσια του διαλόγου με τις τοπικές κοινωνίες κρίθηκε η πιο ενδεδειγμένη λύση. Αν, μάλιστα, συνυπολογιστεί στην εξίσωση το – για να το πούμε κομψά – συντηρητικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στη χώρα, η εφαρμογή του συγκεκριμένου σχεδίου μάλλον δεν θα συναντούσε μη διαχειρίσιμες αντιδράσεις. Σύμφωνοι. Το επικοινωνιακό περιτύλιγμα, ωστόσο, δεν θα εξωράιζε την ουσία της. Η σημειολογία των βραχονησίδων δεν παίρνει ρετουσάρισμα. Εξού κι αν υλοποιηθεί τελικά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την ευκαιρία να πλησιάσει τους προοδευτικούς ψηφοφόρους του Κέντρου ευκολότερα. Για να ακριβολογούμε, η κυβέρνηση θα του την έχει προσφέρει, απεμπολώντας το φιλελεύθερο προφίλ της για χάρη του ορίτζιναλ δεξιού ακροατηρίου.