Μια θλιβερή επιβεβαίωση

Δυο μέρες μετά το προηγούμενο σημείωμα για το ίδιο θέμα εδώ, στην ίδια στήλη, και μετά την επιβεβαίωση της μόλυνσης από τον κορωνοϊό ενός γκρουπ ταξιδιωτών από την Πελοπόννησο, απεδείχθη πως έσφαλαν οικτρά όσοι αγνοούσαν ή λοιδορούσαν τους ειδικούς όταν καλούσαν, όχι σε πανικό, αλλά σε μερικά προσωρινά μέτρα προστασίας. Τι προκύπτει; Κατ’ αρχάς πως η ενημέρωση ξεκίνησε με μπερδεμένα μηνύματα. Τηλεαστέρες με διάθεση τρομοκρατική από τη μια, από την άλλη κάποιοι γιατροί που έκαναν λόγο για «μια γρίπη σαν όλες τις άλλες» ενώ οι αρμόδιοι περιορίζονταν στο ότι «παρακολουθούν το φαινόμενο». Μετά το θέμα έπαψε να είναι «σέξι» και δεν έπαιζε. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η πολιτεία άργησε κι όταν πια πήρε μπρος, βιάστηκε να διαβεβαιώσει ότι «το ΕΣΥ είναι θωρακισμένο» ενώ όλοι γνωρίζουμε πόσα προβλήματα αντιμετωπίζει.

Στη συνέχεια, οι εκκλήσεις κάποιων να είμαστε πιο συντηρητικοί ώστε να αποφύγουμε, όσο γίνεται, τη διάδοση, αγνοήθηκαν. Αγνωστο γιατί. Ως συνέπεια όλων των παραπάνω, οι πολίτες απευαισθητοποιήθηκαν, τα ΜΜΕ στην πλειοψηφία τους το εγκατέλειψαν και οι ελληνικές Αρχές δεν το έβαζαν ψηλά στην ατζέντα, ενώ έχει αποδειχθεί ότι η συστηματική μετάδοση συγκεκριμένων μηνυμάτων βοηθάει. Το κριτήριο για το ποια θα πρέπει να είναι τα μηνύματα όμως πρέπει να είναι η δημόσια υγεία κι οι ευάλωτοι συμπολίτες μας, όχι ο απλός εφησυχασμός και η καλή εικόνα της διοίκησης. Είναι ζήτημα ευθύνης να υπάρξει ένα μετρό ανάμεσα στο «δεν αλλάζει κάτι, όλα καλά πάνε» και στο «πανικοβληθείτε ελεύθερα». Αυτό βεβαίως δεν αφορά μόνο την πολιτεία και τα ΜΜΕ, αλλά όλους τους θεσμούς που απευθύνονται στην κοινωνία.

Ανοιξε μια συζήτηση για τη θεία κοινωνία και την οδηγία ότι είναι ασφαλής η λήψη της από κοινό κουταλάκι, όπως απαντούν ιερωμένοι και το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΟΔΥ (σε κάποιες, τουλάχιστον, καταγεγραμμένες περιπτώσεις). Η αλήθεια είναι ότι τα επιστημονικά δεδομένα για το συγκεκριμένο θέμα αυτή τη στιγμή είναι πολύ λίγα. Γι’ αυτό και άλλες εκκλησίες όπως η Αγγλικανική κι η Ρωμαιοκαθολική, έλαβαν μέτρα στη λογική του «καλύτερα να είσαι υπερβολικός και σίγουρος, παρά μετανιωμένος». Μην το υποτιμάμε: η εκκλησία μπορεί να δώσει πολύτιμη βοήθεια, με την επιρροή και την οργάνωσή της, στην επιβολή πιο συντηρητικών μέτρων.