Το αστείο {LF}των πλέι οφ

Το διακύβευμα είναι ο πυρήνας του ανταγωνισμού. Τι νόημα θα είχε ένα ντέρμπι Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός αν οι Ερυθρόλευκοι είχαν κατακτήσει τον τίτλο και οι Πράσινοι βρίσκονταν στη μέση της βαθμολογίας;
Ο ανταγωνισμός δεν αποτελεί συγκεκριμένο μέγεθος, δεν έχει σχήμα, δεν έχει εξαρτήματα για να μπορούμε να τον φέρουμε στα μέτρα μας, να τον κάνουμε να λειτουργεί με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού.
Κάποιοι μπερδεύουν τον ανταγωνισμό με την ποσότητα. Αλλοι με τα ντέρμπι. Κάποιοι τρίτοι και με τα δύο γι’ αυτό προέκυψε αυτό το συνονθύλευμα που αποκαλείται «πλέι οφ» και «πλέι άουτ».
Οι εκπρόσωποι της πνευματικής αγκύλωσης, που δυστυχώς έχουν λόγο στα τεκταινόμενα του ελληνικού ποδοσφαίρου μέσω των συμφωνιών για τα τηλεοπτικά δικαιώματα ή γιατί έπεσαν σαν αλεξιπτωτιστές σε άγνωστα γι’ αυτούς μέρη, εισηγήθηκαν τη δημιουργία των πλέι οφ και πλέι άουτ.
«Θα γίνει πιο ανταγωνιστικό το προϊόν γιατί οι ισχυρές ομάδες θα δίνουν περισσότερα παιχνίδια μεταξύ τους και ο τίτλος δεν θα κρίνεται από τον Φλεβάρη», έγραφε το περιτύλιγμα. Αυτό που περιείχε όμως ήταν η ικανοποίηση του αιτήματος για αύξηση του αριθμού των αγωνιστικών για να γεμίζουμε πρόγραμμα.
Είναι τόσο επίπεδη η ανάλυσή τους που θα δυσκολευτούν να αντιληφθούν πως με τα ίδια τους τα χέρια βγάζουν τα μάτια τους.
Το πρωτάθλημα έχει ήδη κριθεί, όπως και οι θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη και στη Σούπερ Λίγκα 2.
Από τις έξι πρώτες ομάδες οι δύο πρώτες, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ, θα συμμετάσχουν στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. ΑΕΚ, ΟΦΗ και Αρης – μέσω Κυπέλλου – θα παίξουν στο Γιουρόπα Λιγκ και ο Παναθηναϊκός θα καθίσει καναπέ, ως τιμωρημένος.
Στα πλέι άουτ ο Πανιώνιος αποχαιρετά την κατηγορία και ο Παναιτωλικός θα δώσει μπαράζ με τον δεύτερο της Σούπερ Λίγκας 2.
Ολα αυτά είναι γνωστά αλλά εμείς θα προσποιηθούμε πως δεν ξέρουμε τίποτα.
Για να σταματήσει αυτή η κωμωδία μία είναι η λύση: μείωση των ομάδων της Σούπερ Λίγκας σε 10 και τέσσερις γύροι αγώνων – σύνολο 36 αγωνιστικές.













