Η Ηρώ προς {LF}τον Λέανδρο

«Αλί μου η δύστυχη! Η ηδονή αυτή ψεύτικη είναι και κρατάει λίγο,

γιατί αλήθεια με τον ύπνο πάντοτε φεύγεις κι εσύ μαζί συνήθως.

Ω, επιτέλους πιο γερά στον έρωτα όλο λαχτάρα να συνευρεθούμε

κι οι ηδονές όχι στη φαντασία μας αλλά χειροπιαστές να είναι!

Γιατί στην ψύχρα έχω περάσει εγώ σαν χήρα τόσες άδειες νύχτες;

Γιατί τόσες φορές μακριά μου βρίσκεσαι, εσύ, αργέ μου χασομέρη;

Δεν είναι εύκολο τη θάλασσα, ομολογώ, κανείς να διασχίσει ακόμη.

Ομως ο αέρας ηπιότερος ήταν την περασμένη νύχτα.

Γιατί να σου περάσει άφησες άδικα; Γιατί φοβόσουν ό,τι δε θα ‘ρχόταν;

Γιατί ένας δρόμος χάθηκε τόσο καλός και δεν τον άρπαξες αμέσως;»

(Απόσπασμα από την απεύθυνση της Ηρώς στον Λέανδρο στο άρτι εκδοθέν «Ηρωίδες 18 – 19» του Οβιδίου, μια νέα μετάφραση – με εισαγωγή και σχόλια – του Βάιου Βαϊόπουλου στην Εστία. Στο έργο ο ρωμαίος ποιητής παρουσιάζει τον Λέανδρο από την Αβυδο να γράφει μια επιστολή προς την Ηρώ πριν διασχίσει κολυμπώντας τον Ελλήσποντο για να τη συναντήσει. Στην απάντησή της η Ηρώ εκφράζει την ανησυχία της για την καθυστέρηση του Λεάνδρου)