Να προσέχουμε τις λέξεις

«Στο Αμβούργο ο κόσμος είναι ακόμα εν τάξει». Αυτός ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της γερμανικής εφημερίδας «Tagesspiegel» το βράδυ της Κυριακής. Οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν διατηρήσει το προπύργιό τους, οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν πληρώσει το φλερτ τους με την Ακροδεξιά στη Θουριγγία, οι Πράσινοι είχαν επιβεβαιώσει τον τίτλο της πολιτικής δύναμης με τη μεγαλύτερη δυναμική σήμερα στη Γερμανία και η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία, το AfD, έμενε με ένα 4,7% των ψήφων σύμφωνα με τα exit polls και τις εκτιμήσεις αποτελέσματος εκτός του τοπικού κοινοβουλίου. Αλλά η πραγματικότητα ήρθε να χαλάσει αυτή την ωραία ιστορία. Το AfD εξασφάλισε τελικά το 5,3% των ψήφων στις τοπικές εκλογές, παραμένει στο τοπικό κοινοβούλιο, διατηρεί εκπροσώπηση και στα 16 τοπικά κοινοβούλια της Γερμανίας, παραμένει το μεγαλύτερο αντιπολιτευόμενο κόμμα στην Μπούντεσταγκ.

«Πρέπει να με σκοτώσουνε λοιπόν πριν εξοργιστείτε;». Αυτός ήταν ο τίτλος ενός άρθρου γνώμης που είχε υπογράψει στη γερμανική εφημερίδα «Zie Zeit» στις 18 Φεβρουαρίου ο Οζάν Ζακάρια Κεσκίνκιλιτς, ένας 31χρονος διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου. Αντιδρούσε στην είδηση της εξάρθρωσης μιας δωδεκαμελούς ακροδεξιάς ομάδας, της «S», που σχεδίαζε επιθέσεις σε τεμένη σε δέκα ομοσπονδιακά κρατίδια. «Ο φόβος της ακροδεξιάς βίας με συνοδεύει καθημερινά» έγραφε. «Υπάρχουν πλέον τόποι που αποφεύγω, κάποιες περιοχές της Σαξονίας, για παράδειγμα. Εχω ήδη αντιμετωπίσει προβλήματα ταξιδεύοντας με το τρένο στην Ανατολική Γερμανία. Είναι ένα πανεθνικό πρόβλημα, μπορεί να μου συμβεί κάτι οπουδήποτε. Φοβάμαι ακόμα και στο Βερολίνο. Για να είμαι ειλικρινής, έχω να πάω σε τέμενος για τις προσευχές της Παρασκευής από τις επιθέσεις στο Κράιτστσερτς πέρυσι… Πού είναι η κατακραυγή της κοινωνικής πλειοψηφίας;» αναρωτιόταν. «Αν ήταν ισλαμιστές τρομοκράτες, θα παρακολουθούσαμε τώρα έκτακτες τηλεοπτικές εκπομπές και πολιτικές συζητήσεις για αυξημένα μέτρα ασφαλείας. Ολη η χώρα θα ήταν ανάστατη. Αλλά είναι ακροδεξιοί τρομοκράτες και αυτό προφανώς ενδιαφέρει μόνο λίγους… Πρέπει να με σκοτώσουνε λοιπόν πριν εξοργιστείτε;».

«Ο γερμανικός χειμώνας». Αυτός ήταν ο τίτλος του περιοδικού «Der Spiegel» το περασμένο Σάββατο, μόλις τέσσερις ημέρες έπειτα από την κραυγή βοήθειας του νεαρού ερευνητή. Είχε μεσολαβήσει, την Πέμπτη, μια ακόμη ακροδεξιά επίθεση, η τρίτη των τελευταίων εννέα μηνών στη Γερμανία, η δολοφονία εννέα ανθρώπων, οι πέντε κουρδικής καταγωγής, σε δύο shisha bars – μπαρ με ναργιλέδες – του Χανάου, λίγο έξω από τη Φρανκφούρτη, από έναν 43χρονο Γερμανό που μισούσε τους μετανάστες και λάτρευε τις θεωρίες συνωμοσίας. Ηταν μια σαφής αναφορά στο επονομαζόμενο «γερμανικό φθινόπωρο» του 1977, μια δραματική περίοδο έξαρσης της τρομοκρατίας κατά την οποία κορυφώθηκε η αντιπαράθεση ανάμεσα στη RAF, στην οργάνωση Φράξια Κόκκινος Στρατός και στις γερμανικές Αρχές: «ο γερμανικός χειμώνας».

«Αυτές οι μέρες και οι ώρες είναι οι πιο σκοτεινές και ζοφερές που έχει βιώσει η πόλη μας εν καιρώ ειρήνης», διαβεβαίωσε την Κυριακή ο δήμαρχος του Χανάου, Κλάους Καμίνσκι, απευθυνόμενος στους περίπου 10.000 ανθρώπους που πραγματοποίησαν πορεία στους δρόμους της πόλης στη μνήμη των εννέα νεκρών της. «Αλλά αυτοί που θέλουν να διαλύσουν την κοινωνία μας δεν θα τα καταφέρουν, είμαστε περισσότεροι και θα τους εμποδίσουμε» πρόσθεσε. Οι περισσότεροι γερμανοί και ευρωπαίοι ηγέτες ένωσαν τις φωνές τους μαζί του. «Ο ρατσισμός είναι ένα δηλητήριο. Το μίσος είναι ένα δηλητήριο» δήλωσε η Ανγκελα Μέρκελ. «Πρέπει να προσέχουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούμε, στην πολιτική, στα μίντια, παντού στην κοινωνία» επέστησε την προσοχή ο γερμανός πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ. Να προσέχουμε.

Οπως «πρόσεξαν» ο Ντόναλντ Τραμπ αλλά και ο απερχόμενος πρεσβευτής του στη Γερμανία Ρίτσαρντ Γκρένελ να μην κάνουν κανένα, ούτε το παραμικρό σχόλιο όσον αφορά την ακροδεξιά επίθεση στο Χανάου: μια εκκωφαντική σιωπή. Οπως «πρόσεξε», παραμονές των δημοτικών εκλογών στη Γαλλία, η υποψήφια της Δεξιάς για τον Δήμο του Παρισιού, η Ρασιντά Ντατί, παλιά γνώριμη από την εποχή του Σαρκοζί, τις λέξεις που επέλεξε προκειμένου να σχολιάσει το χτύπημα στο Χανάου: «Η καγκελάριος Μέρκελ», διαβεβαίωσε, «πληρώνει σήμερα ακριβά αυτό το μαζικό άνοιγμα των συνόρων», την υποδοχή ενός και πλέον εκατομμυρίου προσφύγων το 2015, την οποία αποφάσισε «χωρίς να υπολογίσει σωστά τις συνέπειες». Μα… «Μα» η Ντατί είναι δεύτερη στις δημοσκοπήσεις πίσω από τη Σοσιαλίστρια δήμαρχο του Παρισιού Αν Ινταλγκό, χρειάζεται ψήφους, ακροδεξιές ψήφους, γι’ αυτό και αμέσως μετά έσπευσε να καταγγείλει τη «χαλαρότητα της κυρίας Ινταλγκό και τον υπέροχο κόσμο της κυρίας (Ανιές) Μπουζέν», υποψήφιας με το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν. Το φλερτ της Δεξιάς με την Ακροδεξιά, να ακόμα ένα φαινόμενο που δεν γνωρίζει σύνορα.

Για λίγες ώρες, το βράδυ της Κυριακής 23 Φεβρουαρίου, στο Αμβούργο της Γερμανίας, ο κόσμος έμοιαζε ακόμα εν τάξει. Κατόπιν επέστρεψαν η πραγματικότητα, ο τρόμος, ο φαύλος κύκλος του μίσους – με τη μορφή, αυτή τη φορά, χθες, ενός 29χρονου Γερμανού ο οποίος έπεσε με το αυτοκίνητό του πάνω στο πλήθος σε καρναβαλική παρέλαση στην πόλη Φολκμάρσεν.