Η γυναίκα σε πρώτο πλάνο

Τι δουλειά θα μπορούσε να έχει η Χίλαρι Κλίντον στην κινηματογραφική Μπερλινάλε; Αν και είναι γνωστό ότι το συγκεκριμένο φεστιβάλ ανήκει στα πιο πολιτικοποιημένα των μεγάλων της Ευρώπης, δεν παύει να προάγει οπτικοακουστικό θέαμα, ακόμα και όταν το περιεχόμενο του προϊόντος είναι όντως πολιτικό. Και κάπως έτσι φτάνουμε στην περίπτωση της Χ. Κλίντον, η ζωή της οποίας είναι το θέμα του ντοκιμαντέρ «Hillary» που σκηνοθέτησε η Νανέτ Μπέρσταϊν.

Μοιρασμένο σε τέσσερα μέρη, δύο εκ των οποίων προβλήθηκαν στις Ειδικές Προβολές της εφετινής διοργάνωσης, το ντοκιμαντέρ φιλοδοξεί να γίνει το απόλυτο πορτρέτο – ντοκουμέντο μιας από τις δυναμικότερερες αμερικανίδες των τελευταίων τριάντα χρόνων. Οπότε η πρώην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, η οποία συμμετείχε η ίδια στην κούρσα για την Προεδρία όταν πριν από τέσσερα χρόνια έχασε από τον Ντόναλντ Τραμπ, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην γερμανική πρωτεύουσα για την προώθηση της σειράς. Σήμερα Τρίτη οι Κλίντον – Μπέρσταϊν θα δώσουν συνέντευξη Τύπου και αργότερα την ίδια ημέρα θα παραχωρήσουν προσωπικές συνεντεύξεις.

Κατά τα άλλα, στην έκτη μέρα διεξαγωγής του, το φεστιβάλ εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία στον επισκέπτη. Ακόμα ψάχνουμε μια ταινία που να αφήσει έντονο το αποτύπωμά της και δεν την έχουμε βρει. Απλώς συμπαθητικές ή αδιάφορες, ορισμένες εντελώς αποκαρδιωτικές, όπως π.χ. η «Σιβηρία» του Αμερικανού Εϊμπελ Φεράρα σε μια ακόμη κινηματογραφική αυτοψυχανάλυσή του και πάλι με τον Γουίλεμ Νταφόε πρωταγωνιστή στον ρόλο του ιδίου.

«Η μικρή μου αδελφή». Στις γυναίκες ηθοποιούς, πάντως, την έκπληξη στα βραβεία μπορεί να κάνει η Νίνα Χος, η οποία υποδύεται τη μικρότερη αδελφή του πάσχοντος από λευχαιμία Λαρς Αϊντινγκερ στο ελβετικό οικογενειακό δράμα «Η μικρή μου αδελφή» που σκηνοθέτησαν οι Στεφανί Σουά, Βερονίκ Ρεϊμόν. Η Χος πλάθει μια αποφασιστική, σύγχρονη γυναίκα, σύζυγο και μητέρα δύο παιδιών, η οποία είναι έτοιμη να θυσιάσει τα πάντα για την καλυτέρευση του αγαπημένου της αδελφού, μόλις κατά δύο λεπτά μεγαλύτερού της. Ενώ το ίδιο το δράμα του αδελφού καταναλώνει μεγάλο μέρος της ιστορίας, ο χειρισμός των καταστάσεων από την αδελφή είναι που σε κρατά κοντά στην ταινία.

Μια άλλη οικογενειακή ταινία, όμως, η γαλλική «Delete history» («Ακυρώστε την ιστορία») απέσπασε τα περισσότερα γέλια στην προβολή της, γιατί με έξυπνο τρόπο καυτηριάζει την τεράστια αλλαγή στην καθημερινότητα των ανθρώπων που έχει επιβάλει η νέα τάξη πραγμάτων στην εποχή της κρίσης και της παγκοσμιοποίησης. Μικρές λεπτομέρειες από πράγματα που συμβαίνουν σε όλους μας καθημερινά φτιάχνουν τον κόσμο της ταινίας των Μπενουά Ντελεπάν, Γκουστάβ Κερβέρν που ωστόσο δεν ξεφεύγει ποτέ από το επίπεδο της απλώς χαριτωμένης.