Η κρίση έμεινε έξω από τα αποδυτήρια

Λίγες ώρες μετά την κρίση που ξέσπασε στο εσωτερικό του, ο Παναθηναϊκός έπρεπε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Με αυτό, δηλαδή, που έμαθε να κάνει στην εποχή του Δώνη. Δεν είναι εύκολο. Οι παίκτες δεν ζουν σε γυάλα. Διαβάζουν, ακούν, ενημερώνονται, πολλές φορές επηρεάζονται απ’ όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Στις δηλώσεις τους στήριξαν τον προπονητή τους, το ίδιο έκανε και ο κόσμος φωνάζοντας το όνομά του στο φινάλε. Ο Δώνης είναι αυτή τη στιγμή κάτι πολύτιμο για τον Παναθηναϊκό, όχι λόγω της δεδομένης προπονητικής του αξίας, όσο για το γεγονός πως ξέρει να διαχειριστεί τις καταστάσεις και να κρατήσει την ισορροπία εντός αποδυτηρίων. Στην Τρίπολη δεν πήγε μια ομάδα με το μυαλό στα όσα συνέβησαν μεταξύ προπονητή και διοίκησης. Αντίθετα, παρουσιάστηκε ο Παναθηναϊκός έτοιμος για να πάρει ακόμα μία νίκη και θα τα είχε καταφέρει με την παρουσία του στο δεύτερο μέρος αν ο Ζαχίντ δεν δεχόταν μια ανόητη αποβολή ή αν ο Περέα ευστοχούσε σε μία από τις τρεις ευκαιρίες.

Ο Παναθηναϊκός είχε συνοχή, συγκέντρωση και έδειξε ένα καλό αγωνιστικό πρόσωπο, κυρίως μεσοαμυντικά, παρά το γεγονός πως του έλειπαν τέσσερις βασικότατοι ποδοσφαιριστές από το συγκεκριμένο κομμάτι. Τα δύο του μπακ (Γιόχανσον – Ινσούα), ο καλύτερος στόπερ του (Σένκεφελντ) και ένας αμυντικός του μέσος (Δώνης). Παρ’ όλα αυτά δεν δέχτηκε φάσεις από τον Αστέρα, που μάλλον δεν θα σκόραρε ποτέ αν δεν γινόταν κόντρα μέσα στην περιοχή του Διούδη, όπως αυτή που έστρωσε την μπάλα στον Χαούγκι για το 1-1.

Αν υπάρχει «μάχη» εντυπώσεων στην ιστορία των τελευταίων ημερών, ο Δώνης βγαίνει νικητής απ’ αυτή. Κόσμος και ποδοσφαιριστές τον αγκάλιασαν, η ομάδα έμεινε όρθια 48 ώρες μετά την κορύφωση της κρίσης, εκείνος έδειξε πόσο σπουδαίος προπονητής είναι από τη στιγμή που η ομάδα του έμεινε με δέκα παίκτες απέναντι σε έναν φορμαρισμένο αντίπαλο, αλλά με τις κινήσεις τακτικής του την κράτησε όρθια. Μένει, πια, να εξομαλυνθεί η κατάσταση πιθανότατα με ένα ραντεβού μεταξύ προπονητή και ιδιοκτήτη. Διαφορετικά, όσο το θέμα θα παραμένει ανοιχτό, τόσο θα ελοχεύει ο κίνδυνος να τιναχτούν όλα στον αέρα με την πρώτη ευκαιρία.