Τρίτων {LF}από μάρμαρο

Μ’ έφαγαν πια τα όνειρα·

Ενας χρονοφαγωμένος Τρίτων από μάρμαρο

Μες στα νερά που τρέχουν·

Κι όλη τη μέρα κάθομαι κι ανακοιτώ

Την ομορφιά ετούτης της κυρίας

Λες και σ’ ένα βιβλίο βρήκα

Την ομορφιά εικονισμένη,

Ολος χαρά που γέμισαν τα μάτια

Ή τα ωμματωμένα αυτιά,

Και με την ευχαρίστηση της σωφροσύνης πια,

Μιας και οι άντρες καλυτερεύουν με τα χρόνια·

Πλην όμως, πλην όμως, τούτο δω

Είναι τάχα το όνειρό μου για ή αλήθεια;

Αχ, και να ‘χαμε ανταμώσει τότε

Που ‘ταν μια λαύρα η νεότητά μου!

Αλλά στα όνειρα γερνάω,

Ενας χρονοφαγωμένος Τρίτων από μάρμαρο

Μες στα τρεχούμενα νερά.

Το ποίημα «Οι άντρες καλυτερεύουν με τα χρόνια» από τη συλλογή «Μια γυναίκα νέα και γραία» του W.B. Yeats, σε μετάφραση Αντώνη Ζέρβα, εκδ. Περισπωμένη