Ο θησαυρός του μακαρίτη

«Απόστρατος» (Ελλάδα, 2019). Οικογενειακό δράµα του Ζαχαρία Μαυροειδή

Ξεκινώντας από τη μετακόμιση ενός νεαρού freelancer επιχειρηματία (Μιχάλης Σαράντης) που λόγω κρίσης αναγκάζεται να αφήσει το lifestyle της Γλυφάδας και να εγκατασταθεί στο σπίτι του μακαρίτη του παππού του, κάπου στην «άνευρη» περιοχή του Παπάγου, ο σκηνοθέτης Ζαχαρίας Μαυροειδής μας εκπλήσσει εις διπλούν: πρώτον, ξεδιπλώνει μια ζεστή, τρυφερή ιστορία οικογενειακών δεσμών που πυροδοτείται από την ορεξάτη έρευνα του εγγονού για το «ένδοξο» παρελθόν του στρατιωτικού παππού. Και δεύτερον, μιλά έτσι όπως κανένας έλληνας κινηματογραφιστής ίσως να μην έχει ως τώρα καταφέρει να μιλήσει για το πάντα επίμαχο ζήτημα του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Στο πρόσωπο ενός παλιού φίλου του παππού, ενός αριστερού συναγωνιστή του στον πόλεμο με τους Γερμανούς, ο οποίος αργότερα, στο εσωτερικό της Ελλάδας βρέθηκε στο αντίπαλο στρατόπεδο, ο νεαρός θα βρει τον παππού που ποτέ δεν γνώρισε, θα μάθει μυστικά του πραγματικού παππού του που ποτέ δεν έγιναν γνωστά και, κατά μία έννοια, επιτέλους θα ωριμάσει. Ο Μαυροειδής επεξεργάστηκε με πολλή προσοχή τη σχέση των δύο αυτών ανδρών (έκτακτος ο Θανάσης Παπαγεωργίου στον ρόλο του ηλικιωμένου) η οποία, φυσικά, αποτελεί την ψυχή της ταινίας. Αβίαστα και με στόχο ξεκάθαρο στο μυαλό του, μα και με μια χαλαρότητα χάρη στην οποία η αφήγηση της ιστορίας γίνεται ως και συναρπαστική, ο σκηνοθέτης θα κερδίσει το στοίχημά του, φτιάχνοντας μια ταινία που ενώ μοιάζει να αφορά το παρελθόν, αφουγκράζεται με αξιοθαύμαστο τρόπο το σήμερα.

Βαθμολογία: 8

«Το κάλεσμα της Αγριας Φύσης» (Call of the wild, ΗΠΑ, 2020). Περιπέτεια του Κρις Σάντερς

Αν για κάτι θαυμάζεις την κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος του Τζακ Λόντον, αυτό είναι η δουλειά που έχει γίνει πάνω στα σκυλιά, που πραγματικά παίζουν απίστευτα. Η ταινία εξετάζει την πορεία ενός από αυτά, του Μπακ, από τη στιγμή που τον κλέβουν από το αρχοντικό του στον αμερικανικό Νότο. Ο Μπακ, ζώο εξαιρετικής δύναμης, λυγίζει μεν αλλά δεν σπάζει. Θα γίνει σκύλος έλκηθρου (με κουμανταδόρο τον Ομάρ Σι) και αργότερα ο πιστός σύντροφος ενός γερο-χρυσοθήρα (Χάρισον Φορντ – και αφηγητής της ταινίας). Παραμύθι ενάρετων μηνυμάτων για μικρούς και μεγάλους, θαυμάσια φωτογραφημένο από τον Γιάνους Καμίνσκι (Οσκαρ φωτογραφίας για τη «Λίστα του Σίντλερ») και γυρισμένο εξ ολοκλήρου σε χιονισμένες περιοχές του Καναδά, γεγονός που προσθέτει πολλά στη ρεαλιστική όψη της ταινίας.

Βαθμολογία: 6

«Στον λαβύρινθο» (Into the labyrinth, Ιταλία/ΗΠΑ, 2020). Θρίλερ του Ντονάτο Καρίσι

Μια επιστροφή στο giallo, το φτηνιάρικο αλλά αισθητικά ενδιαφέρον είδος αστυνομικών ταινιών τρόμου της δεκαετίας του 1970 που άνθησε στην Ευρώπη – κυρίως την Ιταλία – αποπειράται ο Ντονάτο Καρίσι, σκηνοθέτης του παρεμφερούς περιεχομένου αλλά σίγουρα ανώτερου θρίλερ «Το κορίτσι στην ομίχλη» (2017). Ο Τόνι Σερβίλο, εδώ, υποδύεται έναν τσακισμένο από τη ζωή ιδιωτικό ντετέκτιβ που μισεί τα τηλέφωνα, βρωμάει από την απλυσιά, κυκλοφορεί με πέδιλα και είναι πανέξυπνος.

Θα μπορέσει να βγάλει άκρη με την υπόθεση ενός εξαφανισμένου κοριτσιού που έχει φέρει την αστυνομία σε αδιέξοδο; Παράλληλα παρακολουθούμε την εργασία ενός αμερικανού προφάιλερ πάνω σε ένα άλλο κορίτσι που είχε εξαφανιστεί και βρέθηκε έπειτα από χρόνια και που τώρα αναρρώνει. Οι δύο αυτές ιστορίες κάπου συνδέονται, ή τουλάχιστον αυτό προσπαθεί να κάνει ο Καρίσι, χωρίς όμως να τα καταφέρνει και τόσο καλά, διότι ο λαβύρινθος που αναφέρεται στον τίτλο της ταινίας είναι πολύ πιο δαιδαλώδης από όσο θα περίμενες. Κάποια στιγμή η ροή χάνεται τελείως και ο θεατής μένει μόνος και αβοήθητος στη μέση ενός σεναριακού χάους που χρειάζεται άμεσο ξεδιάλυμα, και αυτό είναι αδύνατον.

Βαθμολογία: 5

«Ema» (Χιλή, 2029). Δράµα του Πάµπλο Λαρέν

Εντονα ερωτικά πάθη και αψιμαχίες, χορός, τα μυστήρια της γυναικείας ψυχοσύνθεσης και κάπου μέσα σε όλα αυτά το επίμαχο ζήτημα της υιοθεσίας, συνθέτουν τον κόσμο της τελευταίας ταινίας του Πέμπλο Λαρέν, του οποίου η φωνή ανήκει στις πιο δυναμικές της νέας γενιάς των σκηνοθετών της Χιλής (θυμίζω ότι είναι ο σκηνοθέτης της τριλογίας «Τόνι Μανέρο», «Post Mortem» και «Νο» πάνω στη δικτατορία του Αουγκούστο Πινοτσέτ). Στην «Εμα» δεν υπάρχει το πολιτικό «περίβλημα» όλων σχεδόν των προηγούμενων ταινιών του Λαρέν, είναι μια μοντέρνα ματιά πάνω σε μοντέρνους ανθρώπους και κυρίως μια νεαρή γυναίκα (Μαριάνα Ντι Τζιρόλαμο) που νιώθει στοιχειωμένη από το κοντινό παρελθόν της. Αυτή η γυναίκα είναι η ψυχή και το σώμα της ταινίας, ο πυρήνας που τροφοδοτεί κάθε συναίσθημα του θεατή – και είναι πολλά τα συναισθήματα. Πίσω από μια απάθεια που μπορεί να γίνει ακόμα και εκνευριστική, αντιλαμβάνεσαι τον βουβό πόνο της από την αδυναμία της να διορθώσει ένα λάθος καταλυτικής σημασίας που στην πραγματικότητα έχει διαμορφώσει ολόκληρη τη ζωή της. Η Ντι Τζιρόλαμο είναι εξαιρετική στον σύνθετο αυτό ρόλο, δίπλα στον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ που δεν κάνει πολλά μεν, αλλά έχει μια σκηνή ξεσπάσματος εναντίον της σύγχρονης ποπ κουλτούρας που δεν ξεχνιέται με τίποτε!

Βαθμολογία: 7

«Στη γη του άγριου μελιού» (Honeyland, Βόρεια Μακεδονία, 2019). Ντοκιµαντέρ των Λιούµποµιρ Στεφάνοφ και Τάµαρα Κοτέφσκα

Η πρώτη ταινία στην ιστορία των Οσκαρ που κατάφερε να προταθεί τόσο στην κατηγορία του καλύτερου ντοκιμαντέρ, όσο και της καλύτερης διεθνούς (μη αγγλόφωνης ταινίας), προέρχεται από τη Βόρεια Μακεδονία και αφηγείται την ιστορία της Χατίτζε, μιας μελισσοκόμου άγριου μελιού, η οποία εμπορεύεται μικρές παρτίδες του αγνού προϊόντος της στην πλησιέστερη πόλη που απέχει τέσσερις ώρες με τα πόδια. Οι σκηνοθέτες έχουν κάνει τρομερή δουλειά σε ό,τι αφορά την εικόνα της ταινίας: πηγαίνοντας κόντρα στο περιεχόμενο, το «Στη γη του άγριου μελιού» αποκτά την όψη έπους – κάτι σαν το έπος της φτώχειας και της αγνότητας. Η Χατίτζε είναι φυσικά η ψυχή της ταινίας, ένα πλάσμα αποφασιστικό και γενναίο, φύλακας άγγελος της γριάς μητέρας της, της Ναζιφέ (οι σκηνές που την ταΐζει προκαλούν ανάμεικτα συναισθήματα γέλιου και μελαγχολίας). Η παράλληλη ιστορία της οικογένειας με τα επτά παιδιά που στήνει το νοικοκυριό της δίπλα στο «σπίτι» της Χατίτζε πυροδοτεί ένα άλλο επίπεδο της ταινίας, τη σύγκρουση ανάμεσα στο φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους, την αρμονία και την ασυμφωνία, την εκμετάλλευση και τη βιωσιμότητα. Μια αξέχαστη μαρτυρία πάνω σε έναν τρόπο ζωής που τείνει προς την εξαφάνιση.

Βαθμολογία: 8

«Sonic Η ταινία» (Sonic the Hedgehog, ΗΠΑ, 2019). Παιδική περιπέτεια του Τζεφ Φάουλερ

Ο γρηγορότερος σκαντζόχοιρος του κόσμου συνεργάζεται με τον καλύτερό του φίλο, έναν άνθρωπο (Τζέιμς Μάρντσεν), έτσι ώστε να προστατεύσουν τη Γη από έναν σατανικό επιστήμονα (Τζιμ Κάρεϊ). Συνδυασμός κινουμένου σχεδίου και ανθρώπινου στοιχείου βασισμένος στην επιτυχημένη παγκοσμίως σειρά videogame της Sega.

«Οι αεροναύτες» (The Aeronauts, 2020). Δραµατική περιπέτεια του Τοµ Χόλαντ

Βασισμένη σε πραγματικά πρόσωπα και περιστατικά, η ταινία εστιάζει σε μια πτήση με αερόστατο που κατέρριψε κάθε ρεκόρ και άλλαξε τα δεδομένα της επιστήμης της μετεωρολογίας. Παίζουν: Εντι Ρεντμέιν, Φελίσιτι Τζόουνς.