Οι καταθέσεις με… πληροφορίες {CR}και το καθήκον αληθείας

Ηταν αρχές Φεβρουαρίου 2018 όταν η δικογραφία για την υπόθεση Novartis για δέκα πολιτικά πρόσωπα έφτανε στη Βουλή, με μοναδικό στοιχείο τις καταθέσεις τότε τριών προστατευόμενων μαρτύρων, οι οποίοι χωρίς να έχουν ιδία γνώση μετέφεραν όσα είχαν ακούσει ή πληροφορηθεί από τρίτα πρόσωπα για τους καταγγελλόμενους πολιτικούς.

Δύο χρόνια μετά, οι επτά από τους δέκα φακέλους για τα πολιτικά πρόσωπα έχουν πλέον τεθεί στο αρχείο με τη σφραγίδα της εισαγγελέως Διαφθοράς Ελένης Τουλουπάκη, ενώ οι προστατευόμενοι μάρτυρες έχουν πλέον από τρεις γίνει δύο. Και αυτό γιατί ο ένας εξ αυτών, ο Νίκος Μανιαδάκης, με απόφαση της εισαγγελικής αρχής, έχει καταστεί κατηγορούμενος και έχει βγει από το καθεστώς προστασίας.

Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, η Εισαγγελία Διαφθοράς είχε, όπως απαιτεί ο νόμος, εξετάσει ενδελεχώς την αξιοπιστία των  δύο προσώπων, που φέρονται ότι αυτοβούλως εμφανίστηκαν ενώπιον της Δικαιοσύνης και τους αποδόθηκαν οι κωδικές ονομασίες Μάξιμος Σαράφης και Αικατερίνη Κελέση.

Από την πρώτη στιγμή που οι καταθέσεις τους είδαν το φως της δημοσιότητας, διατυπώθηκαν ευθέως ενστάσεις για τη φερεγγυότητα των συγκεκριμένων μαρτύρων και του περιεχομένου των καταγγελιών τους.

Ωστόσο, όπως είχε γίνει γνωστό από τότε με διάταξη του επίκουρου εισαγγελέα Διαφθοράς, εισαγγελέα Πρωτοδικών Χρήστου Ντζούρα, οι μάρτυρες αυτοί, με βάση τον νόμο, είχαν υπαχθεί σε καθεστώς προστασίας. Επιπλέον, με διάταξη της επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένης Τουλουπάκη, είχαν τεθεί και σε καθεστώς «μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος». Διάταξη που είχε επικυρωθεί – κατά τα προβλεπόμενα από τον νόμο –  και από τον τότε εποπτεύοντα της Εισαγγελίας Διαφθοράς, αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτρη Παπαγεωργίου.

Ως εκ τούτου, μόνο οι εκπρόσωποι της εισαγγελικής αρχής έχουν το δικαίωμα να βγάλουν την κουκούλα από τους προστατευόμενους μάρτυρες. Αντίθετα, σύμφωνα με εισαγγελικές πηγές, τα μέλη της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, που έχουν ρόλο εισαγγελέα, κινήθηκαν εντός του δικονομικού πλαισίου διατάσσοντας τη βιαία προσαγωγή των προστατευόμενων μαρτύρων.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι οι μάρτυρες, είτε εξετάζονται με τα πραγματικά τους στοιχεία, είτε με κωδικές ονομασίες, έχουν καθήκον αληθείας, καθώς σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουν να βρεθούν οι ίδιοι κατηγορούμενοι για το αδίκημα της ψευδορκίας.