Χριστιανοδημοκράτες {LF}σε κρίση ταυτότητας
Η Γερμανία μπαίνει σταδιακά στη μετά Μέρκελ εποχή
Friedrich Merz attends the Christian Democratic Union (CDU) party congress in Leipzig, Germany, November 22, 2019. REUTERS/Hannibal Hanschke
«Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι στις 10 Φεβρουαρίου η Γερμανία θα βίωνε μια τέτοια θύελλα. Αυτή η θύελλα θα περάσει στην Ιστορία» ήταν η μπηχτή του Φρίντριχ Μερτς μιλώντας προχθές στο «Φόρουμ Μικρομεσαίων» στο Βερολίνο. Ηταν η ημέρα που ο τυφώνας «Σαμπίνε» σάρωσε τη Γερμανία, ακινητοποίησε αεροπλάνα, σταμάτησε τρένα, έκλεισε σχολεία. Αλλά η 10η Φεβρουαρίου ήταν και η ημέρα που ανακοίνωσε την παραίτησή της η πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) Ανεγκρέτ Κραμπ-Καρενμπάουερ (ΑΚΚ). Είναι «καθαρή σύμπτωση» ότι οι τυφώνες το 2020 έχουν γυναικεία ονόματα, συμπλήρωσε ειρωνικά ο Μερτς.
Τι εννοούσε ήταν προφανές: Αν η «Σαμπίνε» ευθύνεται για την ταλαιπωρία των Γερμανών από τις καιρικές συνθήκες, η Καρενμπάουερ ευθύνεται για τον πολιτικό τυφώνα που σαρώνει από την περασμένη Δευτέρα τη Γερμανία.
Το άχαρο σχόλιο του Μερτς δεν εμπόδισε τους ένθερμους οπαδούς του να τον επευφημίσουν ως τον επερχόμενο πρόεδρο του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, βεβαίως και ως επόμενο καγκελάριο της Γερμανίας. Ο Μερτς το επιδιώκει διακαώς και πέντε ημέρες νωρίτερα είχε ανακοινώσει ότι στα τέλη Μαρτίου εγκαταλείπει οριστικά το Εποπτικό Συμβούλιο της BlackRock. H συμμετοχή του στον τραπεζικό κολοσσό τόνιζε υπέρμετρα το νεοφιλελεύθερο προφίλ του και ήταν εμπόδιο στους πολιτικούς σχεδιασμούς και στις βλέψεις του για την καγκελαρία.
Είχε χάσει την πρώτη μάχη πριν από 14 μήνες, όταν κρίθηκε η διαδοχή της Ανγκελα Μέρκελ στην ηγεσία του CDU. Επικράτησε τότε οριακά η εκλεκτή της καγκελαρίου, η Καρενμπάουερ, με αποστολή να συνεχίσει την πολιτική κληρονομιά της Μέρκελ κρατώντας τη γερμανική Χριστιανοδημοκρατία στο πολιτικό κέντρο, που διασφάλισε και την παραμονή στην εξουσία τα τελευταία 15 χρόνια.
Οι συνθήκες όμως άλλαξαν ραγδαία. Το βίωσαν δραματικά οι Σοσιαλδημοκράτες που βρίσκονταν από καιρό σε κρίση στρατηγικής και ηγεσίας. Την ίδια κρίση βιώνουν τώρα και οι Χριστιανοδημοκράτες. Η γερμανική Δεξιά έχει κουραστεί με τη «σοσιαλδημοκρατικοποίηση» του CDU που έφερε η Μέρκελ, θέλει την επιστροφή στις συντηρητικές της ρίζες. Ετσι μπορεί να ανοίξει μελλοντικά και ο δρόμος για νέες συνεργασίες με το νέο κόμμα που καθιερώθηκε στα δεξιά του CDU, την «Εναλλακτική για τη Γερμανία». Προϋπόθεση είναι η ακροδεξιά, εθνικολαϊκιστική «Εναλλακτική» να μετεξελιχθεί σε συστημικό κόμμα. Ο στρατηγικός σχεδιασμός των ρεαλιστών στο AfD είναι να γίνουν προνομιακός εταίρος για τη δεξιά Χριστιανοδημοκρατία, όπως έγιναν οι Πράσινοι για τους Σοσιαλδημοκράτες από τη δεκαετία του ’90. Αλλά πρέπει να κόψουν γέφυρες με εξτρεμιστικά στοιχεία, να απαλλαγούν από φασιστοειδή στελέχη όπως ο Μπερντ Χέκε της Θουριγγίας, από όπου ξεκίνησε και η πολιτική θύελλα. Μέχρι τότε το AfD έχει ακόμη δρόμο και είναι αβέβαιο εάν στο τέλος θα τα καταφέρει.
Η Ανεγκρέτ Κραμπ-Καρενμπάουερ όχι μόνο την ηγεσία της Χριστιανοδημοκρατικής Ενωσης δεν καταφέρε να κρατήσει, αλλά ούτε το χρονοδιάγραμμα που έθεσε η ίδια για τη διαδοχή της δεν μπορεί να επιβάλει. Ηθελε πρώτα εκλογή υποψήφιου καγκελαρίου, ο οποίος θα παραλάμβανε και το κόμμα στο τέλος του χρόνου, τον Δεκέμβριο. Ολα δείχνουν ότι ο νέος πρόεδρος του CDU θα αναδειχθεί πριν από το καλοκαίρι, ενδεχομένως σε ένα έκτακτο συνέδριο του κόμματος. Οι μνηστήρες πήραν θέση, εκτός από τον Φρίντριχ Μερτς, επίσης ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, Αρμιν Λάσετ και ο νεαρότερος σε ηλικία υπουργός Υγείας, Γενς Σπαν.
Ο νέος πρόεδρος του κόμματος θα έχει το πρόβλημα που είχε και η Καρενμπάουερ: την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ. Θέλει να εξαντλήσει την τετραετία. Και αυτό, υπό τις συνθήκες πολιτικής ρευστότητας που φέρνει η κρίση στρατηγικής και ηγεσίας στο CDU, είναι το μόνο που διασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα στη Γερμανία. Η σταθερότητα της Γερμανίας είναι ζωτικής σημασίας και για την υπόλοιπη Ευρώπη που πρέπει να διαχειριστεί την πρόκληση του Brexit. Το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους η Γερμανία αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ, στη διάρκεια της οποίας θα βάλει νέες βάσεις για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό. Η Μέρκελ θέλει με τη γερμανική προεδρία να αφήσει και την ευρωπαϊκή της παρακαταθήκη. Δεν θα αποχωρήσει πριν από το τέλος του Δεκεμβρίου.
Από τον Ιανουάριο ξεκινά η επόμενη μέρα της Γερμανίας. Χωρίς τη Μέρκελ, με συντηρητικότερη τη γερμανική Χριστιανοδημοκρατία, αλλά και τους Πράσινους στον ρόλο του δεύτερου πολιτικού πόλου της Γερμανίας. Οι προετοιμασίες τρέχουν. Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει σήμερα στο περιθώριο της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια ειδικό ραντεβού με το δίδυμο των Πρασίνων Ρόμπερτ Χάμπεκ και Ανναλένα Μπέρμποκ. Συνάντηση γνωριμίας με την Μπέρμποκ είχε χθες στο Μόναχο και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας. Σίγουρα χρήσιμη στη μετά Μέρκελ εποχή της Γερμανίας.














