Ολο το γήπεδο μια παρέα

Από το Ισραήλ, από την Κύπρο, από τη Λάρισα και άλλες πόλεις της Ελλάδας ήταν εκείνοι που έφτασαν – μάλλον – πρώτοι και κατέκλυσαν το Tae Kwon Do. Και σίγουρα ήταν οι τυχεροί, αφού είχαν περισσότερες πιθανότητες με το μέρος τους να βρουν θέσεις για να καθίσουν και να αποφύγουν την ατελείωτη ουρά χιλιομέτρων που σχημάτιζαν τα αυτοκίνητα τα οποία προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τον συναυλιακό χώρο όπου ο Αντώνης Ρέμος έδωσε τη μία και μοναδική συναυλία για φέτος στην Αθήνα. Ηταν η πρώτη ένδειξη ή ένα μικρό βαρόμετρο για τον βαθμό της επιτυχίας της.

Μετά τις παραστάσεις του στην «Πύλη Αξιού», όπου φιλοξενούσε τους Imam Baildi, o δημοφιλής τραγουδιστής αποφάσισε να ξεκινήσει  την περιοδεία του, υπό τον τίτλο «Live Experience Tour», σε 9 πόλεις στην Ελλάδα, από το κλειστό του Παλαιού Φαλήρου.

Το πολυπληθές και ετερόκλιτο κοινό του – στοιχείο που αποδεικνύει την αποδοχή και τη διάρκεια του καλλιτέχνη – τον υποδέχθηκε θερμά. Η μελωδία που εισάγει τον Αντώνη Ρέμο στη σκηνή δημιούργησε κρεσέντο ενθουσιασμού, με το κοινό να ξεσπάει σε ιαχές και παρατεταμένα χειροκροτήματα. Ενα «ειιιι» από εκείνον, με τα χέρια ψηλά να χαιρετάει με τρόπο σαν να θέλει να φανεί και στην τελευταία θέση της κερκίδας, ανέβασε ξανά τη θερμοκρασία πριν ξεκινήσει να τραγουδάει «Ετσι όπως σε βλέπω να μακραίνεις».

Προτού οι τελευταίες νότες εγκαταλείψουν τα όργανα των μουσικών από αυτό το πρώτο τραγούδι, ο Αντώνης Ρέμος είπε ένα δυνατό «Γεια σου, Αθήνα. Γεια σας, φιλαράκια μου» για να εισπράξει ξανά την αγάπη του κοινού με κραυγές χαράς και ενθουσιασμού.

Σίγουρα δεν ήταν η πρώτη φορά που στεκόταν μπροστά σε πολυπληθές κοινό, αλλά η χθεσινή βραδιά ήταν επιφορτισμένη με δύο επιπλέον στοιχεία. Την απουσία του για πολύ καιρό από τις πίστες της πρωτεύουσας, αλλά και την επιστροφή του στο κλειστό του Παλαιού Φαλήρου μετά από 13 χρόνια. Κοιτούσε τις κερκίδες, την πλατεία, και έδειχνε την ευγνωμοσύνη του με πολλά «ευχαριστώ» και την υπόσχεση ότι αυτή η βραδιά θα είναι διαφορετική. «Είναι μία από τις πιο όμορφες βραδιές της ζωής μου. Σας ευχαριστώ που με αγαπάτε και τραγουδάτε τα τραγούδια μου» είπε χαμηλόφωνα από τη συγκίνηση, στέλνοντας φιλιά παντού και κάνοντας με τα δάχτυλα καρδούλα.

Η εισαγωγή τού «Είναι στιγμές» έδειξε ότι είναι από τα κομμάτια που βρίσκονται ψηλά στη λίστα των ακροατών του, όπως επίσης το «Ολος δικός σου», το οποίο μοιράστηκε με το κοινό εναλλάξ. Οι στίχοι που σαφώς ακούγονταν στον αέρα από τα χείλη όλων τον έκαναν να πει: «Ξέρετε, νομίζω ότι τραγουδάω πιο πολλά και από τους χωρισμένους». Μια ευφυής παρατήρηση για έναν καλλιτέχνη που ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται. Που γνωρίζει ότι ακόμη και όσοι δεν τον ακολουθούν πιστά στα μαγαζιά που τραγουδάει και τις εμφανίσεις του, ξέρουν κάποια κομμάτια. Εκείνα που θα τα φέρουν στα χείλη ο έρωτας, η απογοήτευση ή ο χωρισμός. Περπατώντας προς την έξοδο έκανα αυτό το μικρό τεστ σε εμένα και χωρίς δυσκολία βρήκα το «Ελα να με τελειώσεις», το «Ετσι ξαφνικά», το «Δυο ψέματα»…