Εγινε της Κορέας!

Αν ανατρέξουμε στα 92 χρόνια της ιστορίας του θεσμού των Οσκαρ, πολύ δύσκολα θα βρούμε επιτυχία παρόμοια με αυτήν που είχαν τα «Παράσιτα» εφέτος – και δεν αναφέρομαι στην ποσότητα των Οσκαρ που κέρδισε αλλά στο πού κέρδισε. Κατ’ αρχάς η ταινία ήταν υποψήφια σε έξι κατηγορίες και είναι η ταινία που εφέτος κέρδισε τα περισσότερα βραβεία από κάθε άλλη – τέσσερα. Και είναι μια ταινία από τη Νότια Κορέα, παραγωγή της οποίας ποτέ δεν είχε συμμετάσχει στην κούρσα αυτών των  βραβείων.

Ομως ο πραγματικός θρίαμβος είναι ότι τα «Παράσιτα» δεν αρκέστηκαν μόνο στο αναμενόμενο Οσκαρ καλύτερης μη αγγλόφωνης ταινίας (διεθνούς ταινίας όπως την ονομάζουν πλέον) αλλά κέρδισε και το Οσκαρ της καλύτερης ταινίας του 2019, με άλλα λόγια το σημαντικότερο βραβείο του θεσμού! Εκεί γράφουν Ιστορία.

Να κάτι που δεν έχει επαναληφθεί ποτέ στα βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ούτε πέρσι με τη «Ρόμα» του Αλφόνσο Κουαρόν, ούτε με την «Αγάπη» του Μίχαελ Χάνεκε, ούτε και με το «Ζ» του Κώστα Γαβρά, ταινίες όλες που διεκδίκησαν και τα δύο βραβεία. Με την εξαίρεση του «The Artist» που ήταν γαλλική παραγωγή, το Οσκαρ καλύτερης ταινίας το έχουν κερδίσει βρετανικές, αμερικανικές και γενικότερα αγγλόφωνες ταινίες. Ομως και πάλι, το «The Artist» ήταν μη ομιλούσα ταινία επομένως καμία γλώσσα δεν ακούστηκε στο φιλμ.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης Μπονγκ Τζουν Χο, ο οποίος παρέλαβε τα δύο παραπάνω Οσκαρ καθότι και παραγωγός της ταινίας, παρέλαβε και τα άλλα δύο που τα «Παράσιτα» κέρδισαν! Το σκηνοθεσίας αλλά και το σεναρίου το οποίο συνυπέγραψε με τον Τζιν Γουόν Χαν ο οποίος μοιράστηκε μαζί του το βραβείο. Λιτός και χιουμορίστας στους λόγους του, ο Μπονγκ Τζουν Χο είχε την ίδια χαλαρή χαρά που είχε όταν κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα πέρσι στις Κάννες, την αφετηρία της μεγάλης πορείας που είχαν από τότε τα «Παράσιτα», τόσο από πλευράς βραβείων, όσο και εισιτηρίων (στην Ελλάδα έχει κόψει παραπάνω από 90.000 μέσα σε ένα διάστημα).

ΑΤΥΧΗΣΕ ΤΟ «1917». Εξαιτίας της φόρας των «Παρασίτων», το «1917» δεν κέρδισε τελικά τα Οσκαρ που πολύς κόσμος – συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου – περίμενε να κερδίσει. Θα συμφωνήσω ότι η κατηγορία της καλύτερης ταινίας ήταν η πιο μυστηριώδης εφέτος (οι περισσότερες από τις εννιά ταινίες είχαν κάποιο λόγο για να κερδίσουν), σε καμία περίπτωση όμως δεν πίστευα ότι ο Μέντες θα χάσει το βραβείο σκηνοθεσίας για το «1917».

Και όμως, το αντιπολεμικό δράμα του βρετανού σκηνοθέτη αρκέστηκε μόνον σε τρία τεχνικά βραβεία, τα φωτογραφίας (για τον σπουδαίο φωτογράφο Ρότζερ Ντίκινς), οπτικών εφέ και μοντάζ ήχου. Ολοι ευχαριστούσαν τον Σαμ Μέντες για το όραμά του όμως ο ίδιος έμεινε τελικά άπραγος όπως συνέβη και με τον Μάρτιν Σκορσέζε, του οποίου ο «Ιρλανδός» ήταν η μόνη ταινία εκ των εννέα για το Οσκαρ καλύτερης ταινίας που δεν κέρδισε σε καμία απολύτως κατηγορία (διεκδικούσε 10).

ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. Στις κατηγορίες των ηθοποιών κάθε προγνωστικό έπεσε «μέσα» και όλα τα φαβορί, όπως είχαμε ήδη προβλέψει από το περασμένο Σάββατο, κέρδισαν. Ο Χοακίν Φίνιξ απέσπασε το Α’ ανδρικού ρόλου για το «Joker», ταινία που δικαιότατα κέρδισε και στην κατηγορία μουσικής (Χίλντουρ Γκουαναντοτίρ). Η Ρενέ Ζελβέγκερ χάρηκε ένα δεύτερο Οσκαρ, αυτή τη φορά το Α’ γυναικείου ρόλο για την «Judy» – βράβευση υπερτιμημένη. Η Λόρα Ντερν ήταν το φαβορί για το Β’ γυναικείου ρόλου για την «Ιστορία γάμου» και το κέρδισε, δίνοντας μάλιστα έναν από τους πιο συγκινητικούς λόγους με τον οποίο τίμησε τους γονείς της, ηθοποιούς Νταϊάν Λαντ και Μπρους Ντερν (παρότι έχουν υπάρξει υποψήφιοι δεν κέρδισαν ποτέ το Οσκαρ). Και τέλος, ο Μπραντ Πιτ σήκωσε το Β’ ανδρικού ρόλου για το «Κάποτε στο Χόλιγουντ», μια ταινία που επίσης διακρίθηκε για τα σκηνικά και τη σκηνογραφία της.

Σχεδόν όλες οι ταινίες πήραν από κάτι. Ενα βραβείο, αυτό που άξιζε, κέρδισαν οι «Μικρές κυρίες» (κοστουμιών) και ένα η «Βόμβα» (κομμώσεις – μακιγιάζ). Δύο τεχνικά (μοντάζ και μοντάζ ήχου) κέρδισε το «Κόντρα σε όλα» (Λε Μαν 1966) ενώ ένα (ευτυχώς) το διασκευασμένου σεναρίου, κέρδισε και η λάιτ κομεντί για τον ναζισμό «Τζότζο». Απολύτως προβλέψιμη η βράβευση του τραγουδιού «I’m Gonna Love Me Again» των Ελτον Τζον, Μπέρνι Τάουπμαν που ακούστηκε στο «Rocketman».

ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. Σε γενικές γραμμές η 92η απονομή των βραβείων Οσκαρ κύλησε ομαλά, χωρίς ιδιαίτερη φλυαρία και με τους βραβευμένους να τηρούν τον κανόνα της παραμονής στα 45 δευτερόλεπτα στους λόγους τους. Αλλά και οι παρουσιαστές δεν έγιναν ούτε βαρετοί, ούτε κουραστικοί. Ακόμα και η αστεία εμφάνιση της Ρέμπελ Γουίλσον και του Τζέιμς Κόρντεν που ντύθηκαν γάτες για την απονομή του βραβείου κοστουμιών, αυτοσαρκαζόμενοι προφανώς για την αποτυχία της ταινίας «Cats» όπου παίζουν, είχε τη χάρη της.

Ωστόσο από τις πολύ καλές στιγμές της διοργάνωσης ήταν όταν η Μπίλι Αϊλις τραγούδησε το «Yesterday» των Beatles στην ενότητα In Memoriam (το τελευταίο αντίο στους καλλιτέχνες που έφυγαν από την ζωή πέρσι αλλά και εφέτος) και η εμφάνιση του Εμινεμ που τραγούδησε το «Lose yourself» (την επιτυχία της ταινίας «8 mile»). Η εκτέλεση του εν λόγω τραγουδιού στα εφετινά Οσκαρ εντασσόταν στο πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα που συνέδεε κάποια τραγούδια με τις ταινίες στις οποίες ακούστηκαν, από τις οποίες δεν θα μπορούσαν με τίποτε να λείπουν.

– Οι καλύτερες εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί και στα πάρτι που ακολούθησαν στο «Blue Diary» (σελ. 55).

«Joker» και κοινωνική συνείδηση
Χωρίς αμφιβολία, ο λόγος του Χοακίν Φίνιξ ήταν ο πιο πολιτικοποιημένος από όλους όσοι ακούστηκαν. Εκτός από το ότι είπε ότι δεν νιώθει καλύτερος από κανέναν συνυποψήφιό του και κανέναν άνθρωπο στην αίθουσα, ανέφερε επίσης ότι μία από τις μεγάλες αρετές της δουλειάς του είναι «να δίνει φωνή σε αυτούς που δεν έχουν φωνή». Μίλησε επίσης για την ανάγκη μάχης κατά της αδικίας και την ανάγκη επιστροφής στον κόσμο της φύσης «από τον οποίο αισθάνομαι ότι έχουμε απομακρυνθεί». Συγχρόνως ο Φίνιξ έκανε την αυτοκριτική του, μίλησε για τη σκληρότητα, την εγωιστική συμπεριφορά και την αλαζονεία που τον χαρακτήριζε παλαιότερα δηλώνοντας μάλιστα ότι αν αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο σημείο που βρίσκεται, είναι επειδή «πολύς κόσμος μέσα σε αυτή την αίθουσα μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία».