Το μπάσκετ {LF}είναι μεγαλύτερο {LF}από τον εαυτό μας!

Μια βασική συνθήκη, που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη και εξηγεί κιόλας εκ προοιμίου την υπόθεση: ο Παναγιώτης Φασούλας υπήρξε ανέκαθεν και παραμένει ένα εξ ορισμού δραστήριο πολιτικοποιημένο πρόσωπο που συνδυάζει την αθλητική με την κοινωνική προσφορά σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις φάσεις της ζωής του…

Η πολιτικοκοινωνική δράση του άρχισε στα δεκαπενταμελή μαθητικά συμβούλια, στη συνέχεια – και ενώ αγωνιζόταν στον ΠΑΟΚ – διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στη Θεσσαλονίκη, αργότερα υπήρξε πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών, βουλευτής στην Α’ Πειραιώς, δήμαρχος Πειραιώς και έπεται συνέχεια…

Ούτως ειπείν, το «γιατί;» στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει σασπένς! Στις 19 Ιανουαρίου ο «άνθρωπος αράχνη» του ελληνικού μπάσκετ διαδήλωσε από του… βήματος της ΕΣΚΑΝΑ την απόφασή του να συμμετάσχει σε μια συλλογική προσπάθεια με στόχο την αναγέννηση του ελληνικού μπάσκετ.

Πλάκα πλάκα επειδή το μαρτύρησε σε μια εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας, ελπίζει κιόλας ότι θα του τύχει το φλουρί!

«Σημαντικό έργο ο Βασιλακόπουλος»

«Εκτιμώ ότι ο Γιώργος Βασιλακόπουλος ο οποίος λόγω του καινούργιου νόμου δεν μπορεί να είναι υποψήφιος, έχει ολοκληρώσει ένα σημαντικό έργο, αλλά και έναν κύκλο, άλλωστε η μονιμότητα σε μια θέση δεν ωφελεί, έστω κι αν επενδύεται με τις καλύτερες προθέσεις» τονίζει ο «Πάνι», όπως τον αποκαλούσαν οι Αμερικανοί κατά τη θητεία του στο Νορθ Καρολάινα Στέιτ (1985-86). «Δεν υπήρξα ποτέ υπέρμαχος των αποκλεισμών, τουναντίον επιδιώκω τη συνένωση, τη συνεργασία, τη συσπείρωση και τη σύνθεση για να ξανακτίσουμε το οικοδόμημα».

Ο Φασούλας ανέκαθεν υπήρξε ρεαλιστής στις απόψεις και στις προσεγγίσεις του στα πράγματα. «Συζητώ με όλους, παλαιούς και νεότερους απ’ όλο το φάσμα. Είμαι διαθέσιμος και όχι δεδομένος και θέλω να λάβω μέρος σε μια συλλογική προσπάθεια που θα στηρίζεται στον επιμερισμό των ευθυνών. Ο καθένας έχει την άποψή του και στην προκειμένη περίπτωση δεν παίζουν ρόλο οι πολιτικές και οι αθλητικές καταβολές. Εδώ δεν παίζουν μπάλα τα κόμματα, αλλά σε ό,τι με αφορά προφανώς η πολιτική και κοινωνική διαδρομή με βοηθά να κατανοήσω καλύτερα την ευρύτερη διάσταση του αθλητισμού».

Ο παλαίμαχος διεθνής σέντερ του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού δεν θα πορευθεί με λάβαρο την καριέρα του. «Καλός παίκτης δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην και ικανός παράγων. Το ένα δεν συνεπάγεται το άλλο, αλλά δεν το αναιρεί κιόλας, άλλωστε διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια παγκόσμια τάση τα τελευταία χρόνια με την εμπλοκή παλαιμάχων αθλητών στα διοικητικά των ομοσπονδιών. Εδώ δεν μιλάμε για μια οποιαδήποτε θέση, αλλά για το μπάσκετ που το ξέρουμε, το υπηρετήσαμε και το αγαπάμε».

Εχοντας την εμπειρία μιας ενασχόλησης άνευ χαρτοφυλακίου τα προηγούμενα χρόνια με την ΕΟΚ, ο Φασούλας πήρε… πρέφα τι συμβαίνει: «Επρόκειτο για μια χρήσιμη εμπειρία διότι κατάλαβα εκ των ένδον τα προβλήματα και τις αδυναμίες του συστήματος και σχημάτισα άποψη, στον βαθμό που μου δόθηκε η ευκαιρία».

«Οχι άλλοι εχθροί»

Το δέον γενέσθαι στους διοικητικούς κόλπους του ελληνικού μπάσκετ έχει πολλές πτυχές: «Πρέπει να δημιουργήσουμε παράγοντες με νέα αντίληψη που να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις. Να ξεφύγουμε από την παραδοσιακή λογική και τα κάθε λογής ταμπού και να μπορούμε να συνεννοηθούμε και να συνεργασθούμε με όλους. Επιτέλους δεν είναι εξ ορισμού εχθροί μας η Ευρωλίγκα και το ΝΒΑ, ούτε πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή κόντρα με κάθε κυβέρνηση. Δεν είναι δυνατόν να δημιουργούμε εχθρούς ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν, αλλά έχουμε την ανάγκη να αναζητάμε φίλους. Οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε πολλά πράγματα, διότι σε έναν κόσμο που αλλάζει καθημερινά, δεν μπορεί ο αθλητισμός να μένει ίδιος και απαράλλακτος».

Ποιους καλεί να συστρατευθούν δίπλα του ο 57χρονος παλαίμαχος εμβληματικός παίκτης και μέλος του Hall Of Fame της FIBA; «Ολους όσοι μπορούν να προσφέρουν για να ξαναφέρουμε ψηλά το μπάσκετ, πέρα από προσωπικές και σωματειακές διαφορές. Το μπάσκετ πρέπει να μας ενώνει όχι να μας διχάζει. Ολοι έχουμε μια συμπάθεια ή ένταξη, αλλά η ΕΟΚ και η κάθε ομοσπονδία δεν μπορούν να κάνουν διακρίσεις και να τάσσονται στο πλευρό της μιας ή της άλλης ομάδας. Το ιδανικό μετά από ένα ντέρμπι Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός δεν είναι να τσακωνόμαστε λόγω της καχυποψίας, αλλά να μπορούμε να συζητάμε ή ακόμη και να αστειευόμαστε κάνοντας ο ένας πειράγματα στον άλλον».

«Να διώξουμε την καχυποψία»

Για τον Παναγιώτη Φασούλα η συζήτηση αρχίζει και τελειώνει σε έναν βασικό και αδιαπραγμάτευτο στόχο: «Να διώξουμε την καχυποψία και να ανοικοδομήσουμε την εμπιστοσύνη όλων προς όλους. Πρέπει να ξαναζωντανέψουμε τα κύτταρα του μπάσκετ μέσα σε ένα πλαίσιο που θα ορίζεται από ξεκάθαρους κανόνες ισονομίας και με άξονα την αίσθηση της συμμετοχής σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό μας. Αυτό υπήρξε ανέκαθεν το μότο μου κιόλας. Στην εθνική ομάδα παίζαμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο από εμάς τους ίδιους και τώρα πάλι πρέπει να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για κάτι που μας ξεπερνάει ως άτομα».

Ποια είναι τα εκ των ων ουκ άνευ που θα πρέπει να αποτελούν την πανοπλία ενός διοικητικού ηγέτη; «Να είναι γνώστης, δίκαιος, ανεξάρτητος και να στέκεται πάνω από αντιπαραθέσεις και μισαλλοδοξίες. Να διαθέτει προσωπική πείρα, να μη διέπεται από εμμονές και αγκυλώσεις και να δρα συλλογικά και όχι εγωιστικά και με μονομανίες. Να έχει ευήκοον ους και να μπορεί να φιλτράρει τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις του. Και βεβαίως να αναλαμβάνει τις ευθύνες, να βγαίνει μπροστά και να μην κρύβεται ο ίδιος, ούτε να κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλί».