Το Δημόσιο, η ελευθερία και η καταπίεση

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Η{ARX} τελευταία αιφνίδια και καταφανώς καταχρηστική απεργία των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς (μετρό) μου θύμισε κάτι που διάβασα πρόσφατα: «Το Δημόσιο αρχίζει να ιδιωτικοποιείται από τα συνδικάτα που νοιάζονται μόνο για τα προνόμια των μελών τους». Και κάτι παλαιότερα. Η εκχώρηση ενός προνομίου – στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, κυρίως και προεχόντως – προκαλεί ακατανίκητη επιθυμία για την απόκτηση άλλων.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, σε αντίθεση με τα προεκλογικά της σλόγκαν, να είναι με τους «πολλούς», εν προκειμένω με τους εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίους που ταλαιπωρούνται καθημερινά από τη χαμηλή ποιότητα των συγκοινωνιών και από μικροομάδες διαδηλωτών που κλείνουν το κέντρο της πόλης, προτίμησε τους ελάχιστους!
Ο δύο φορές πρωθυπουργός της Γαλλίας Ζορζ Κλεμανσό σε μια ανάλογη περίπτωση, στο Παρίσι του 1907, απευθυνόμενος προς τον ηγέτη της Αριστεράς είπεν: «Είμαι υποχρεωμένος να παρατηρήσω ότι αυτή η μορφή ελευθερίας, που τόσο σας ενθουσιάζει, είναι καταπίεση της κοινωνίας από ορισμένα άτομα».
Η αντίληψη εξάλλου της αυτής αντιπολίτευσης για μια περίπου επαναφορά του «αστυνομικού κράτους» από την κυβέρνηση έχει ως υπόστρωμα πετρωμένες πεποιθήσεις της Αριστεράς, χωρίς έρεισμα, τουλάχιστον στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Πείθουν όμως εαυτούς και αλλήλους και, ούτως ειπείν, «κατασκευάζουν» «μύθους» («δεξιά απειλή» σε «ακροδεξιά καταστολή») τους οποίους αναπαράγουν διά της συνεχούς επαναλήψεως και προβάλλουν ακαταπαύστως και έτσι τους μεταβάλλουν κατά κάποιν τρόπο σε πεποιθήσεις, οι οποίες, κατά τις προφανείς αντιλήψεις τους, δεν έχουν ανάγκη διερεύνησης.
Το πόσο ισχυρή όμως είναι μια πεποίθηση δεν σχετίζεται με το πόσο αληθεύει.
Πάντως η συριζαϊκή Αριστερά έχει τη σοφιστική ικανότητα των «ήττω λόγων κρείττω ποιείν».
Ετσι ασήμαντο περιστατικό ή λεπτομέρεια συμβάντος μεγιστοποιείται ή γενικεύεται και εμφανίζεται να κυριαρχεί στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η προσέγγιση που επιχειρούν για το τι πράγματι συνέβη είναι μόνο πολιτική; Κατά το δόγμα των Μπολσεβίκων, «αλήθεια είναι ό,τι συμφέρει το κόμμα». Τους απασχολεί μόνο το κομματικό όφελος, το οποίο προσδοκούν να έχουν από την «ερμηνευτική» τους εκδοχή.
Αντώνης Ν. Βενέτης
Μοναστηράκι Δωρίδος

Προβλήματα στους δρόμους

Κύριε Διευθυντά,
Οταν γίνεται λαϊκή αγορά, οι οδηγοί υποχρεώνονται να πάρουν τα αυτοκίνητά τους για να διευκολυνθούν οι λιανοπωλητές. Ακόμα, όταν γίνεται ανεφοδιασμός των καταστημάτων, δεν υπάρχει πάντα πρόνοια για τη δημιουργία βοηθητικών χώρων προσωρινής στάθμευσης, με αποτέλεσμα, κάποιες φορές, την καθυστέρηση της κυκλοφορίας των οχημάτων. Αυτά κάνουν πιο δυσχερή την ήδη προβληματική κατάσταση των δρόμων.
Ευχαριστώ,
Μάνος Τεννές