Η απληστία σκοτώνει {LF}το ποδόσφαιρο

Το πολύ και το καθόλου δεν έλυσε ποτέ κανένα πρόβλημα. Ολο και περισσότεροι προπονητές φωνάζουν για τις σοβαρές επιπτώσεις που επιφέρει στους ποδοσφαιριστές ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός αγώνων.

«Καταργήστε διοργανώσεις», καλεί ο Πεπ Γκουαρντιόλα όσους κινούν τα νήματα του αθλήματος στην Αγγλία. «Λιγότερα παιχνίδια, λιγότερες διοργανώσεις, λιγότερες ομάδες, περισσότερη ποιότητα. Ο κόσμος μπορεί να ζήσει χωρίς ποδόσφαιρο για λίγο», φωνάζει ο Καταλανός. Τον ακούει όμως κανείς;

Ο ένας μετά τον άλλον τραυματίζονται οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές λόγω των συνεχόμενων αγώνων που φέρνουν τους αθλητές στα όριά τους.

Ο εκλέκτορας της Εθνικής Γαλλίας Ντιντιέ Ντεσάν καταδικάζει το υπερφορτωμένο αγωνιστικό καλαντάρι αλλά δεν προβλέπει να γίνονται αλλαγές στο άμεσο μέλλον. Καταγγέλλει έλλειψη συνοχής στο ποδόσφαιρο, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την ηγεσία του πως δεν νοιάζεται για την υγεία των αθλητών.

Ο προπονητής της Παρί Τόμας Τούχελ διαμαρτύρεται για τις βραδινές ώρες που παίζουν οι ομάδες. Το καλοκαίρι στην Ισπανία οι αναμετρήσεις ξεκινούν ακόμα και στις 10 το βράδυ ενώ τον χειμώνα στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης τα ματς ξεκινούν στις 9 το βράδυ.

Ο Γερμανός λέει πως οι παίκτες δεν προλαβαίνουν να κοιμηθούν. Κι όταν συμβαίνει αυτό οι αθλητές δεν ξεκουράζονται.

Λόγω του τεράστιου αριθμού αγώνων μειώνεται ο χρόνος προετοιμασίας των ομάδων ενώ οι τραυματισμένοι παίκτες δέχονται πιέσεις για να επιστρέψουν στη δράση ταχύτερα από το προβλεπόμενο.

Γιατί όμως οι ηγεσίες, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όχι μόνο δεν μειώνουν τον αριθμό των αγώνων αλλά θέλουν να προσθέσουν κι άλλους, όπως συμβαίνει με το νέο Τσάμπιονς Λιγκ που βρίσκεται στα σκαριά ή το νέο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων στο οποίο από του χρόνου θα συμμετέχουν 24 ομάδες;

Η απάντηση είναι αυτή που φαντάζονται όλοι: το χρήμα είναι αυτό που κινεί τα πάντα. Και προς το παρόν δεν έχει βρεθεί το φάρμακο για την απληστία.