Παράθυρο για συμμετοχή της Ελλάδας σε μεταγενέστερο στάδιο

Την Κυριακή 19 Ιανουαρίου στις 3 (ώρα Ελλάδας) θα πραγματοποιηθεί η διεθνής διάσκεψη στο Βερολίνο για τη Λιβύη με εκπροσώπους δώδεκα χωρών και τεσσάρων διεθνών οργανισμών: ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία, Γαλλία, Κίνα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Τουρκία, Κονγκό, Ιταλία, Αίγυπτος, Αλγερία, όπως επίσης Ηνωμένα Εθνη, ΕΕ, Αφρικανική Ενωση και Αραβική Λίγκα.

Στόχος της διάσκεψης του Βερολίνου είναι καταρχήν η συμφωνία διεθνώς εμπλεκόμενων πλευρών σε ένα πλαίσιο πολιτικής διευθέτησης της κρίσης της Λιβύης που θα προετοιμάσει το έδαφος για την πολιτική λύση της. Σε αυτήν τη διάσκεψη του Βερολίνου παίρνουν μέρος χώρες που εμπλέκονται άμεσα στην κρίση της Λιβύης. «Στην επιλογή των συμμετεχόντων προσηλωθήκαμε στο αντικείμενο της διάσκεψης» είπε η αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος Ουλρίκε Ντέμερ, απαντώντας στο χθεσινό κυβερνητικό μπρίφινγκ σε ερώτηση των «ΝΕΩΝ» γιατί δεν προσκλήθηκε η Ελλάδα.

ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Η γερμανική κυβέρνηση ανοίγει πάντως παράθυρο για τη συμμετοχή της Ελλάδας και άλλων χωρών σε ένα μεταγενέστερο στάδιο. «Φυσικά υπάρχουν άλλες χώρες οι οποίες έχουν δικαιολογημένα συμφέροντα και αγωνίες για το μέλλον της Λιβύης» είπε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών. «Η διάσκεψη του Βερολίνου είναι εστιασμένη σε συγκεκριμένους στόχους. Θα υπάρξουν σίγουρα και άλλες δράσεις που θα συνοδεύσουν τη “διαδικασία του Βερολίνου” και εκεί μπορεί να προστεθούν χώρες. Θα υπάρξουν άλλες ευκαιρίες για να συμμετάσχουν ενεργά άλλες χώρες. Η διάσκεψη του Βερολίνου είναι η αρχή και όχι το τέλος».

Ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης είχε ζητήσει μετ’ επιτάσεως τη συμμετοχή της Ελλάδας, μετά την υπογραφή της τουρκολιβυκής συμφωνίας. «Εχουμε πλήρη κατανόηση ότι άλλες χώρες έχουν αγωνίες και συμφέροντα σχετικά με τη Λιβύη. Αλλά ειδικά το θέμα των θαλάσσιων συνόρων δεν είναι αυτό στο οποίο εστιάζει η διάσκεψη του Βερολίνου» είπε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών. Δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες αυτού του μνημονίου. «Αλλά φυσικά είναι σημαντικό θέμα και καταστήσαμε σαφές ότι τα θαλάσσια σύνορα πρέπει να χαράσσονται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, δεν είναι υπόθεση που διευθετούν δύο χώρες εις βάρος τρίτων. Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, και μάλιστα εις βάρος ενός εταίρου της ΕΕ, δεν είναι αποδεκτό».