Δύο «γάμοι»,{CR} δύο πειράματα
Κυβερνητικός συνασπισμός Σοσιαλιστών - Podemos στην Ισπανία, Λαϊκού Κόμματος και Πρασίνων στην Αυστρία
Spain's Prime Minister Pedro Sanchez poses after winning the parliamentary vote following the investiture debate at Parliament in Madrid, Spain, January 7, 2020. REUTERS/Stringer (File: 2020-01-07T140244Z_2134045809_RC22BE9H86VL_RTRMADP_5_SPAIN-POLITICS.JPG )
Δύο πολιτικοί γάμοι συμφερόντων καθαγιάστηκαν χθες σε ισότιμες χώρες της ΕΕ, σημαίνοντας ουσιαστικά την έναρξη δύο πειραμάτων με μεγάλο ενδιαφέρον και αβέβαιη έκβαση. Στην Ισπανία, ο ηγέτης των Σοσιαλιστών, Πέδρο Σάντσεθ, κατάφερε να κερδίσει οριακά τη στήριξη του Κοινοβουλίου για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τους Podemos – την πρώτη κυβέρνηση συνασπισμού της Ισπανίας μετά την επάνοδό της στη δημοκρατία. Την ίδια ώρα, στην Αυστρία, ορκιζόταν ενώπιον του ομοσπονδιακού προέδρου της χώρας η νέα κυβέρνηση συνασπισμού του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (OVP) και των Πρασίνων – η πρώτη συμμετοχή κόμματος οικολόγων στην κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας.
Περίπου οκτώ μήνες αφότου ξέσπασε η «υπόθεση Ιμπιζα», το σκάνδαλο που οδήγησε στην κατάρρευση τον κυβερνητικό συνασπισμό με το ακροδεξιό Κόμμα των Ελευθέρων, ο 33χρονος Σεμπάστιαν Κουρτς, ο επικεφαλής του OVP, επιστρέφει στην καγκελαρία χάρη σε μία αλλόκοτη συμμαχία με ένα αριστερό κόμμα, τους Πράσινους -έναν από τους σφοδρότερους επικριτές της προηγούμενης κυβερνητικής του σύμπραξης, ο οποίος στηλίτευε από χρόνια τη σκληροπυρηνική γραμμή του όσον αφορά στη μετανάστευση και το «πολιτικό Ισλάμ». Τη συμμαχία OVP – Πρασίνων επέβαλε η εκλογική αριθμητική: το Λαϊκό Κόμμα ήρθε πρώτο χωρίς πλειοψηφία, οι Πράσινοι ήρθαν τέταρτοι με 13,9% και η Ακροδεξιά έχασε ένα 10% των ψήφων της. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, οι Αυστριακοί, συντηρητικοί στην πλειονότητά τους αλλά και ιδιαίτερα ευαίσθητοι όσον αφορά την κλιματική αλλαγή, βλέπουν με καλό μάτι τον νέο κυβερνητικό συνασπισμό. Το αν όμως το αυστριακό πείραμα θα αντέξει πέντε χρόνια, μέχρι τις επόμενες προγραμματισμένες εκλογές, θα κριθεί από το κατά πόσο θα μπορέσουν οι Πράσινοι, που εξασφαλίζουν τρία υπουργεία, ένα υφυπουργείο και μία θέση αντικαγκελάριου, να πείσουν τους υποστηρικτές τους ότι εκμαίευσαν συγκεκριμένα αποτελέσματα από τη συμμαχία τους με έναν ιδεολογικό αντίπαλο.
Σαφώς λιγότερες, αλλά όχι αμελητέες, είναι οι ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στους ισπανούς Σοσιαλιστές και τους Podemos. Λίγοι, πάντως, είναι διατεθειμένοι να στοιχηματίσουν πως η νέα κυβέρνηση συνασπισμού τους θα εξαντλήσει την κοινοβουλευτική της θητεία. Επειτα από σχεδόν ένα χρόνο υπηρεσιακών κυβερνήσεων, ο Πέδρο Σάντσεθ κέρδισε χθες για δύο ψήφους την απλή πλειοψηφία που χρειαζόταν στο ισπανικό Κοινοβούλιο, χάρη στη στήριξη βουλευτών από μικρότερα περιφερειακά κόμματα και τη συμφωνημένη αποχή των 13 βουλευτών της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλωνίας (ERC): συνολικά 167 από τους 350 βουλευτές έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στον νέο του κυβερνητικό συνασπισμό με τη ριζοσπαστική Αριστερά, ενώ 165 καταψήφισαν και 18 απέσχον. «Πιστεύω πως μπορούμε να ξεπεράσουμε την ατμόσφαιρα του εκνευρισμού και της έντασης, να ανακτήσουμε έναν χώρο για συναίνεση και συμφωνία», δήλωσε ο ισπανός πρωθυπουργός πριν από τη νέα αυτή ψηφοφορία – στην πρώτη, την Κυριακή, χρειαζόταν απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και το κατάφερε. Για μία ακόμα φορά, ωστόσο, η κοινοβουλευτική συνεδρίαση διακόπηκε επανειλημμένως από φωνές και ύβρεις, με τη Δεξιά και την Ακροδεξιά να κατηγορούν τον Σάντσεθ ότι «ξεπουλάει τη χώρα» στους καταλανούς εθνικιστές: η συμφωνία του με την ERC προβλέπει την έναρξη μιας διαδικασίας διαλόγου με τη Βαρκελώνη, στο πέρας της οποίας οι πολίτες της Καταλωνίας θα κληθούν να εκφράσουν την άποψή τους για τα μέτρα που θα προταθούν. Το Καταλανικό δεν είναι όμως η μόνη απειλή για τη νέα κυβέρνηση Σάντσεθ. Με μόλις 155 έδρες στη Βουλή, θα είναι μονίμως εξαρτώμενη από ένα εύθραυστο μωσαϊκό συμμαχιών για την ψήφιση του οποιουδήποτε νόμου.














