Ο εικαστικός που δεν έκανε «βαρετή τέχνη»

Εκανε στάχτη στο αποτεφρωτήριο τα ζωγραφικά έργα που έφτιαχνε επί 13 χρόνια, ανακάτεψε τα απομεινάρια τους με ζύμη για μπισκότα και εξέθεσε τα φρεσκοψημένα κουλουράκια του στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Εγραφε με εμμονή την ίδια φράση στα σημειωματάρια τα οποία εξέθετε: «Δεν θα κάνω βαρετή τέχνη». Τοποθέτησε τον ουρανό στο δάπεδο και τους αυτοκινητοδρόμους στην οροφή του Μουσείου Τεχνών του Λος Αντζελες. Δεν υπήρξε σχεδόν κανένα μέσο που δεν αξιοποίησε για να δημιουργήσει τα υβριδικά του έργα, τα οποία τον ανέδειξαν σε μία από τις κορυφαίες μορφές της σύγχρονης τέχνης. Ο Τζον Μπαλντεσάρι, που περισσότερο από όλες τις πρώτες ύλες αγαπούσε το χιούμορ για να φιλοτεχνεί τα έργα του και υπήρξε δάσκαλος πολλών εκ των σπουδαίων εικαστικών της νεότερης γενιάς, άφησε την τελευταία του πνοή στο Λος Αντζελες, σε ηλικία 88 ετών.

Γιος μεταναστών από την Αυστρία και τη Δανία, ο  πολυβραβευμένος εικαστικός – είχε τιμηθεί με διακρίσεις για τη συνολική προσφορά του στην Τέχνη από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων, από τον τέως αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα αλλά και από την Μπιενάλε της Βενετίας – ξεκίνησε την καριέρα του ως ημι-αφαιρετικός ζωγράφος προτού αρχίσει να καταπιάνεται με το βίντεο, τη φωτογραφία, τη γλυπτική, τα έργα που ήταν βασισμένα στη χρήση του γραπτού λόγου, τα πολλαπλά, τις εγκαταστάσεις και κάθε υβριδική μορφή που μπορούσε να γεννηθεί από την ανάμειξή τους. Παρά δε το γεγονός ότι υπήρξε εκ των πρωτοπόρων της εννοιολογικής τέχνης, διαφωνούσε με τον ψυχρό και εγκεφαλικό της χαρακτήρα, εξ ου και επιχειρούσε να την ενισχύει με μικρές πινελιές χιούμορ, ειρωνείας και κάποιες δόσεις ποπ.

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ. Ως σημαντικό κεφάλαιο του έργου του δεν λογίζεται μόνο η εικαστική του παραγωγή αλλά το γεγονός ότι συνέβαλε αποφασιστικά ώστε το Λος Αντζελες να κατακτήσει μια θέση ανάμεσα στις μεγάλες μητροπόλεις της τέχνης διεθνώς διδάσκοντας στα πανεπιστήμια της περιοχής για σχεδόν τρεις δεκαετίες, με αποτέλεσμα ανάμεσα στους μαθητές του να συγκαταλέγονται οι Τόνι Ούρσλερ, Τζιμ Σο και Μάικ Κέλι. Ανάμεσα στη συλλογή εμπειριών που με πάθος δημιουργούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ξεχωρίζει το γεγονός ότι είχε ποζάρει και για τον σημαντικότερο εν ζωή βρετανό ζωγράφο, Ντέιβιντ Χόκνι, αλλά και ότι είχε λάβει μέρος ως καλεσμένος σε ένα επεισόδιο της δημοφιλούς τηλεοπτικής Οικογένειας Σίμπσον.