Η ειρήνη μέσα από μυριάδες πράξεις

Η ειρήνη δεν είναι μία κατάσταση ηρεμίας. Η ειρήνη μπορεί να έρθει μόνο μέσα από τον διάλογο και πολλές συναντήσεις, με την ανάληψη τολμηρής δράσης που κάνει το αδύνατο δυνατό και με τη διαρκή αναζήτηση των λόγων που την καθιστούν προτιμότερη.

Μου αρέσουν τα δάση. Αν κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά, ανακαλύπτει πως βρίσκονται συνεχώς εν κινήσει. Τα φύλλα φωτοσυνθέτουν, τα μυρμήγκια προελαύνουν στοιχισμένα μεταφέροντας τροφή, και οι εντάσεις ανάμεσα στα θηράματα και τους θηρευτές είναι πάντα υψηλές. Τα δάση είναι ειρηνικά διότι μυριάδες αλληλοσυνδεόμενοι παράγοντες βασίζονται ο ένας στον άλλο ακόμα και όταν ανταγωνίζονται.

Πιστεύω πως η ειρήνη ξεκινάει τη στιγμή που εκφέρονται τα λόγια «Ας δημιουργήσουμε ειρήνη». Θα ήταν επιθυμητό να ερχόταν έπειτα από μια υπομονετική, σιωπηλή αναμονή, αλλά δεν πρόκειται να έρθει χωρίς δράση. Η πιθανότητα πολέμου στην Κορεατική Χερσόνησο ήταν ένας πραγματικός λόγος ανησυχίας έως και τα τέλη του 2017. Ωστόσο, ο λαός της Κορέας ήθελε ειρήνη, και έτσι έστειλα στη Βόρεια Κορέα από το Βερολίνο ένα μήνυμα ειρήνης. Ο Βορράς αντέδρασε θετικά συμμετέχοντας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στην Πιόνγκτσανγκ, ανοίγοντας τον δρόμο σε πολλαπλές συνόδους, τόσο ανάμεσα στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα όσο και ανάμεσα στις ΗΠΑ και στη Βόρεια Κορέα. Η χερσόνησος γίνεται σήμερα μάρτυρας των σπουδαιότερων ειρηνευτικών της προσπαθειών. Ακόμα και χωρίς ορατές εξελίξεις, η τάση προς την ειρήνη ρέει εμφατικά κάτω από την επιφάνεια. Ούτε ένα πιστόλι δεν απομένει στον Κοινό Χώρο Ασφαλείας, και ανασκαφές για τον εντοπισμό των λειψάνων εκείνων που πέθαναν στον πόλεμο ξεκίνησαν μετά την κατεδάφιση των φυλακίων στην Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη (DMZ). Η ειρήνη κινείται λοιπόν εκατοστό – εκατοστό μπροστά.

Παρ’ όλα αυτά, χρειάζεται περισσότερη δράση για να επιτευχθεί η ειρήνη στην Κορεατική Χερσόνησο. Το πυρηνικό και το πυραυλικό ζήτημα της Βόρειας Κορέας δεν έχουν ακόμα επιλυθεί και ο Βορράς παραμένει απρόθυμος να δεσμευτεί πλήρως. Βόρεια Κορέα και ΗΠΑ αξιώνουν αμφότερες να αναλάβει δράση πρώτα η άλλη. Αν ο Βορράς συνεχίσει να εφαρμόζει ειλικρινά την αποπυρηνικοποίηση, τότε πρέπει και η διεθνής κοινότητα να δείχνει αντιστοίχως τις προσπάθειές της. Ευτυχώς, η αμοιβαία εμπιστοσύνη ανάμεσα στους ηγέτες των ΗΠΑ και της Βόρειας Κορέας παραμένει ακέραια και η δέσμευση στον διάλογο παραμένει αμετάβλητη. Είναι καιρός να γίνουν ενέργειες ως απάντηση σε ενέργειες, και η διεθνής κοινότητα πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις της σε αυτή την προσπάθεια.

Κατά την τελευταία γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, διακήρυξα τρεις αρχές για την ειρήνη στην Κορεατική Χερσόνησο: μηδενική ανοχή στον πόλεμο, μία αμοιβαία εγγύηση ασφάλειας και συν-ευημερία.

Με βάση τις αρχές αυτές, και ενώπιον της διεθνούς κοινότητας, πρότεινα τον μετασχηματισμό της DMZ σε μία διεθνή ζώνη ειρήνης. Η DMZ είναι μία τεράστια πράσινη ζώνη που εκτείνεται σε μήκος 250 χιλιομέτρων από τα ανατολικά προς τα δυτικά και τεσσάρων χιλιομέτρων από βορρά προς νότο. Αυτός ο τραγικός τόπος – που γεννήθηκε από 70 χρόνια στρατιωτικής αντιπαράθεσης – έχει, παραδόξως, μετατραπεί σε έναν παρθένο οικολογικό θησαυρό. Εχει επίσης γίνει ένας συμβολικός τόπος σμιλευμένος από την ιστορία, ο οποίος περιέχει τόσο τη δίψα για ειρήνη όσο και την τραγωδία του διχασμού.

Πιστεύω πως αν η διεθνής κοινότητα απομακρύνει συλλογικά τις 380.000 νάρκες που είναι θαμμένες στην DMZ, και ο ΟΗΕ και άλλοι διεθνείς οργανισμοί ανοίξουν γραφεία στη ζώνη, τα βήματα αυτά μπορεί να παίξουν τον ρόλο μιας εγγύησης ασφαλείας στην Κορεατική Χερσόνησο. Ενας τέτοιος μετασχηματισμός της DMZ θα εγγυόταν θεσμικά και ρεαλιστικά την ασφάλεια της Βόρειας Κορέας και θα έφερνε ταυτόχρονα μόνιμη ειρήνη στη Νότια Κορέα. Θα λειτουργούσε ως μια ευκαιρία ώστε να εδραιωθεί ένα ουσιαστικό καθεστώς ειρήνης και να επιτευχθεί η αποπυρηνικοποίηση στην Κορεατική Χερσόνησο δεχόμενη παράλληλα στήριξη από τη διεθνή κοινότητα.

Οσο απεγνωσμένα και να επιθυμεί την ειρήνη, η Κορέα δεν μπορεί να τρέξει μπροστά μόνη της. Εχει εταίρους και πρέπει να κινείται εντός της διεθνούς τάξης. Οι διαπραγματεύσεις σε επίπεδο εργασίας και μία τρίτη σύνοδος ανάμεσα στη Βόρεια Κορέα και τις ΗΠΑ θα ήταν η πλέον κρίσιμη καμπή στην όλη διαδικασία με στόχο την επίτευξη της αποπυρηνικοποίησης και την εγκαθίδρυση της ειρήνης στην Κορεατική Χερσόνησο. Η στήριξη της διεθνούς κοινότητας και μια συντονισμένη δράση χρειάζονται τώρα περισσότερο από ποτέ. Το κύμα της ειρήνης που ξεκίνησε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Πιόνγκτσανγκ θα κινηθεί αποφασιστικά προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2022 στο Πεκίνο. Επιπλέον, οι δύο Κορέες έχουν συμφωνήσει να συνεργαστούν σε μία κοινή διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2032. Ζητώ λοιπόν από τη διεθνή κοινότητα τη στήριξή της ως προς αυτό.

Είμαι πεπεισμένος πως αν ο διάλογος και οι αντίστοιχες δράσεις συνεχιστούν, θα αρχίσουμε να χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο περισσότερο και η ειρήνη, τελικά, θα έρθει. Ελπίζω πως η διεθνής κοινότητα θα ενώσει τις δυνάμεις της και θα προσφέρει αδιάπτωτες συμβουλές μέχρις ότου μπορέσει η Κορεατική Χερσόνησος, έχοντας επιτέλους βρει την ειρήνη, να αποτινάξει όλα τα δεινά που γέννησε ο διχασμός και η διαμάχη, και να προσφέρει στην ανθρωπότητα ένα νέο φάρο ελπίδας.