Ο άνθρωπος που μετέτρεψε το ΝΒΑ σε χρυσωρυχείο

Οταν ακούει κανείς τη λέξη ΝΒΑ, ανεξάρτητα από τις οπαδικές του προτιμήσεις, το μυαλό πάει αμέσως σε παίκτες θρύλους, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν, ο Μάτζικ Τζόνσον, ο Λάρι Μπερντ και πολλοί άλλοι. Σήμερα, βέβαια, αμέσως φέρνει στη μνήμη τον δικό μας έλληνα MVP του καλύτερου πρωταθλήματος, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ολους αυτούς, τους είχε διαχειριστεί με θαυμαστό τρόπο ο κορυφαίος (μακράν) παράγοντας του ΝΒΑ και ένας εκ των καλύτερων του κόσμου, ο Ντέιβιντ Στερν που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών.

Ο εμβληματικός κομισάριος του ΝΒΑ, είναι ο άνθρωπος που βλέποντας πολύ μπροστά από την εποχή του, άλλαξε τη μοίρα του κορυφαίου πρωταθλήματος του κόσμου (δεν ήταν τέτοιο πριν αναλάβει), εκτοξεύοντας τη δημοτικότητα και τα κέρδη της συγκεκριμένης Λίγκας σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Απλά, μόνο κάποιους αριθμούς να αναφέρει κανείς, περιγράφει εύγλωττα την επίδραση που είχε αυτός ο άνθρωπος στο ΝΒΑ.

Οταν ο Ντέιβιντ Στερν ανέλαβε τα ηνία, η αμερικανική Λίγκα μετρούσε μόλις 23 ομάδες και ο μέσος ετήσιος μισθός των παικτών βρισκόταν στα 2.500 δολάρια. Σήμερα, η Λίγκα αριθμεί 30 ομάδες με υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις και πολύπλευρη λειτουργία, ενώ ο ετήσιος μισθός των παικτών ανέρχεται στα 5 εκατομμύρια δολάρια. Τότε, η συνολική αξία των 23 ομάδων ήταν 400 εκατομμύρια δολάρια. Την ημέρα που ο Στερν αποχώρησε, ξεπερνούσε τα 12 δισεκατομμύρια! Για τους λάτρεις του μπάσκετ και του θεάματος, το μεγαλύτερο κατόρθωμά του ήταν ότι έφερε το ΝΒΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με αποτέλεσμα το 1992 στη Βαρκελώνη να δουν οι κοινοί θνητοί τους… θεούς του ΝΒΑ, όλους μαζεμένους στη μοναδική αυθεντική ομάδα που δικαιολογούσε στο 100% τον τίτλο της Ντριμ Τιμ.

Ο Ντέιβιντ Στερν – που είχε αναλάβει ουσιαστικά το ΝΒΑ το 1984 – πήρε ένα προϊόν που έπνεε τα λοίσθια και με τις παρεμβάσεις του ήταν σαν να του έκανε ηλεκτροσόκ, φτάνοντάς το σε άλλα επίπεδα.

Το μεγάλο άνοιγμα
Ισως η μεγαλύτερη κίνησή του ήταν η παγκοσμιοποίηση με χαρακτηριστικότερη πρωτοβουλία το άνοιγμα προς το… χρυσωρυχείο της μεγαλύτερης αγοράς του κόσμου, την Κίνα.

Οχι με τον διάσημο Γιάο Μινγκ στο ντραφτ του 2002, αλλά έναν χρόνο νωρίτερα τον Απρίλιο του 2001 με τον άσημο – μπροστά στον Γιάο Μινγκ – 23χρονο κινέζο φόργουορντ/σέντερ Γουάνγκ Ζιζί, όταν έπειτα από πολλές διαπραγματεύσεις κατάφερε να πείσει την κινεζική κυβέρνηση να τον αφήσει να αγωνιστεί στους Μάβερικς.

Ο Στερν έκανε και το μεγάλο άνοιγμα προς την Ευρώπη και ήταν αυτός που βοήθησε ώστε το 1989 να πάνε στο ΝΒΑ τρεις ευρωπαίοι σταρ για να τα βάλουν με τους κορυφαίους.

Ντράζεν Πέτροβιτς, Σαρούνας Μαρτσουλιόνις και Βλάντε Ντίβατς ήταν αυτοί και αποτέλεσαν μόνο την αρχή,  καθώς στη συνέχεια η Ευρώπη έγινε από τους βασικούς και ποιοτικούς τροφοδότες του ΝΒΑ.

Οταν ο Μάτζικ Τζόνσον ανακοίνωσε ότι είναι φορέας του AIDS, ο Στερν ήταν δίπλα του στη συνέντευξη Τύπου και τον έπεισε ένα χρόνο αργότερα, το 1992, να επιστρέψει τόσο για το all star, όσο και για το μεγάλο του όνειρο που υλοποιήθηκε με την εμφάνιση της Ντριμ Τιμ στη Βαρκελώνη.

Καθιέρωσε τότε την αλλαγή παίκτη σε περίπτωση αιμορραγίας, αλλά είχε ήδη κατακτήσει μια τεράστια επικοινωνιακή νίκη. Εδώ, κατάφερε να κρατήσει ψηλά το ΝΒΑ και μετά την απόσυρση (τόσο την πρώτη φορά όσο και την τελική) του Μάικλ Τζόρνταν.

Είχε προσθέσει τον διαγωνισμό καρφωμάτων στα all star games (κορυφαίος διαγωνισμός σε δημοτικότητα), είχε από νωρίς αυστηροποιήσει σε μεγάλο βαθμό τις ποινές για χρήση ναρκωτικών (δεν υπήρχε ποινή για παίκτη που θα παραδεχόταν δημόσια το πρόβλημά του και θα έμπαινε σε πρόγραμμα απεξάρτησης) και επέβαλλε μέχρι και το dress code, φέρνοντας μια ομοιόμορφη εικόνα στις ομάδες.

Απογείωσε τα τηλεοπτικά, «γέννησε» το γυναικείο ΝΒΑ (WNBA) και την αναπτυξιακή Λίγκα, ενώ λίγο πριν αποχωρήσει το 2014 παραδίδοντας τη σκυτάλη και το χρίσμα στον επί 22 χρόνια στενό συνεργάτη του, Ανταμ Σίλβερ (έχοντάς του αφήσει πια ένα χρυσωρυχείο) παρουσίασε και τον πιο διάσημο (σήμερα) MVP του ΝΒΑ, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στο ντραφτ του 2013 στη Νέα Ορλεάνη.