Καλώς ήρθατε στη δεκαετία της Πολιτικής Φιλοζωίας!

Η προηγούμενη δεκαετία ήταν εκείνη της συνειδητοποίησης της κλιματικής αλλαγής. Αυτή που ξεκινά είναι η τελευταία μας ευκαιρία να αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση. Είναι επίσης η πρώτη, εδώ και πολλές δεκαετίες, που θα καμφθεί η ζήτηση για κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα. Κι εκείνη που θα μετατρέψει οριστικά την κτηνοτροφία από πλουτοπαραγωγική πηγή σε οικολογικό πρόβλημα.

H κτηνοτροφία μπορεί να μοιάζει ακόμα με κολοσσό. Αλλά στέκει σε πήλινα πόδια. Πράγματι, η κτηνοτροφία είναι στριμωγμένη σε τέσσερα μέτωπα:

Νομιμότητα. Τα δικαιώματα των ζώων κατοχυρώνονται παντού. Πρόσφατα ψηφίστηκε για πρώτη φορά σχετικός ομοσπονδιακός νόμος στις ΗΠΑ του Τραμπ! Η κτηνοτροφία προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεχωρίσει τα δικαιώματα των ζώων συντροφιάς από εκείνα των «παραγωγικών» ζώων, αλλά ξεμένει από επιχειρήματα.

Διαφάνεια. Οι τεχνολογίες πληροφόρησης και επικοινωνίας (το Διαδίκτυο, τα CCTV) κάνουν όλο και πιο διάφανα τα τείχη των σφαγείων και των κτηνοτροφικών μονάδων. Ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ είχε πει πως αυτό θα μας έκανε «όλους φυτοφάγους». Ο χρόνος θα δείξει αν είχε δίκιο. Πάντως, προς το παρόν, οι «ηθικοί» φυτοφάγοι αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο, όπως και οι αποτρόπαιες σκηνές όσων συμβαίνουν μέσα στις «Τρεμπλίνκα» της βιομηχανικής κτηνοτροφίας.

Τιμολόγηση. Η τιμολόγηση όλων των προϊόντων και των υπηρεσιών συμπεριλαμβάνει ολοένα και περισσότερο το κλιματικό τους αποτύπωμα. Με μια μετριοπαθή εκτίμηση του κόστους αυτού (τα 500 ευρώ/tCO2e), το κρέας και τα γαλακτοκομικά θα είναι είδη πολυτελείας.

Τεχνολογία. Τέλος, τα φυτικά υποκατάστατα των ζωικών προϊόντων γίνονται όλο και πιο εύγευστα, πειστικά και φθηνά. Η ώρα που θα συναντηθούν με τις μεγάλες μάζες των καταναλωτών πλησιάζει, δεν απομακρύνεται!

Φυσικά, όπως πάντα, αυτές οι κοινωνικές αλλαγές χρειάζονται ένα πολιτικό υποκείμενο που θα τις επιταχύνει, θα τις διευρύνει, θα τις προωθήσει και θα τις μετατρέψει σε εθνικούς νόμους και διεθνείς συνθήκες. Αυτό το πολιτικό υποκείμενο είμαστε εμείς – τα κόμματα της Πολιτικής Φιλοζωίας. Από το αρχαιότερο – το γερμανικό Tierschutzpartei – έως το νεότερο – το ελληνικό Κόμμα για τα Ζώα – έχουμε λόγους να πιστεύουμε πως είμαστε στο σωστό στρατόπεδο!

Ο Robert Gabel είναι πρόεδρος του γερμανικού Κόμματος για τα Δικαιώματα των Ζώων (Tierschutzpartei). Ο Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικός, μέλος της πρωτοβουλίας για το Κόμμα για τα Ζώα και συγγραφέας του βιβλίου «Πολιτική Φιλοζωία» που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Μεταίχμιο