Εγκλημα χωρίς τιμωρία

Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Ο άγραφος και συνάμα πιο ισχυρός νόμος του ποδοσφαίρου.

Το άθλημα είναι γεμάτο από διαιτητικά εγκλήματα για τα οποία δεν καταδικάστηκαν ποτέ οι δράστες και τα θύματα δεν βρήκαν ποτέ το δίκιο τους. Ποιος δεν θυμάται τον Μπάιρον Μορένο που έσφαξε στο γόνατο κοτζάμ Ιταλία για να ευνοήσει τη Νότια Κορέα στο Μουντιάλ του 2002; Ή τον Αιγύπτιο Ελ Γκαντούρ που στην ίδια διοργάνωση και για να ευνοηθεί η ίδια ομάδα άλλαξε τους κανονισμούς του ποδοσφαίρου με αποτέλεσμα να αποκλειστεί η Ισπανία;

Ή ακόμα τον Αντρέ Ντέινα που θέλοντας να αποδώσει δικαιοσύνη για τους νεκρούς οπαδούς της Γιουβέντους στο Χέιζελ σφύριξε πέναλτι εις βάρος της Λίβερπουλ σε ανατροπή που έγινε στη σέντρα;

Ο Τύπος φώναξε, οι ποδοσφαιρικές αρχές αποδοκίμασαν αλλά τα αποτελέσματα δεν άλλαξαν ποτέ.

Οπως δεν πρόκειται να αλλάξει το 0-0 του Βόλος – Ολυμπιακός όσο κι αν φωνάζουν οι Ερυθρόλευκοι.

Οσες κι αν είναι οι αποδοκιμασίες του επικεφαλής της επιτροπής παρακολούθησης των FIFA και UEFA στη χώρα μας, Χέρμπερτ Χούμπελ. Λέει πως θα υποστηρίξει οποιαδήποτε παραδειγματική τιμωρία αποφασιστεί για τους διαιτητές του Πανθεσσαλικού. Δεν είπε όμως αν θα δοθούν οι δύο επιπλέον βαθμοί στον Ολυμπιακό. Ούτε για το ποιος θα είναι τελικά υπεύθυνος στην περίπτωση που η ομάδα του Πειραιά χάσει το πρωτάθλημα για έναν πόντο.

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης φωνάζει για να αποτρέψει τα εγκλήματα όχι για να τα καταδικάσει γιατί γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τον άγραφο νόμο.

Ο Χούμπελ ωστόσο δρα με δημοσιοϋπαλληλικού ρυθμού αντανακλαστικά. Οταν στο τέλος θα αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει το πουλάκι θα έχει πετάξει μακριά.

Θετικό πάντως είναι πως για πρώτη φορά αφήνει αιχμές για την ποιότητα του έργου του αρχιδιαιτητή Βίτορ Μέλο Περέιρα. Μια πρώτη ρωγμή στο αλάβαστρο του Πορτογάλου μπορεί να  προκαλέσει την κατάρρευση του μύθου του.