Η λαϊκή ευαισθησία του Γιώργου Ζήκα

Η είδηση του θανάτου του εξέπληξε και λύπησε τους ομότεχνούς του αλλά και όσους αγάπησαν και συνδέθηκαν κάποια στιγμή της ζωής τους με τα τραγούδια του. Τον περασμένο Μάιο ο Γιώργος Ζήκας έκλεισε τα 70 του χρόνια, αφήνοντας ευδιάκριτο το αποτύπωμά του στο μουσικό στερέωμα. Ο ρομαντικός και ονειροπόλος τραγουδοποιός έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή πηγαίνοντας στο στούντιο της ΕΡΤ στη Θεσσαλονίκη για να δώσει συνέντευξη επ’ αφορμή του βιβλίου του «Εμπειρικά». Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε ο αγαπημένος του φίλος Θωμάς Κοροβίνης από το facebook: «Με ανείπωτη θλίψη ανακοινώνω τον αιφνίδιο χαμό του αγαπημένου μου φίλου Γιώργου Ζήκα. Ετοιμαζόμασταν με μεγάλη χαρά για την παρουσίαση του βιβλίου του “Εμπειρικά” και τη συναυλία που είχαμε οργανώσει για την Κυριακή. Ο χάρος τον βρήκε μεσοστρατίς. Η απώλεια είναι αβάσταχτη. Η Θεσσαλονίκη ορφανεύει άλλη μια φορά από ένα από τα πιο άξια τέκνα της».

Η πορεία του Γιώργου Ζήκα ήταν απρόβλεπτη, γεμάτη εκπλήξεις. Διατηρούσε μια σχεδόν ερασιτεχνική σχέση με την τέχνη του, την οποία βεβαίως υπηρετούσε με πάθος, ευγένεια και σεβασμό. Δικαίως έχει πάρει περίοπτη θέση στη λίστα με τους σημαντικότερους εκπροσώπους των  τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.

Ο Γιώργος Ζήκας στα πρώτα νεανικά του χρόνια έψαξε διεξόδους έκφρασης στον κόσμο της μόδας. Ηταν ο λόγος που σταμάτησε το σχολείο στη Γ’ Γυμνασίου. Αργότερα γοητεύθηκε από το κόσμημα και για να εμβαθύνει στα μυστικά του μετοίκησε στο Παρίσι.  Επέστρεψε στην Ελλάδα και δραστηριοποιήθηκε ως επιχειρηματίας, ανοίγοντας μπαρ στη Θεσσαλονίκη και σε διάφορα νησιά. Η σχέση του με τη μουσική ήταν τυχαία αλλά τον καθόρισε. Ηταν ήδη 30 ετών όταν έπιασε ένα μπουζούκι στα χέρια του. Κάποια στιγμή γνώρισε τον Διονύση Σαββόπουλο, ο οποίος άκουσε τα τραγούδια του και τον παρότρυνε να μπει στη δισκογραφία. Δεν ήταν δύσκολο, αν κρίνει κανείς από τα σπουδαία ονόματα που αποδέχθηκαν την πρόσκληση και την τιμή για να ερμηνεύσουν τις δημιουργίες του. Το πρώτο βήμα του ξεχωριστού τραγουδοποιού που παρέδωσε ολοκληρωμένο δίσκο ήταν το 1985 υπό τον τίτλο «Με τα φεγγάρια χάνομαι». Ερμηνευτές ήταν ο Σταύρος Λογαρίδης και η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Την εισαγωγή της στη δισκογραφία έκανε με συνθέσεις του Γιώργου Ζήκα και η Ελένη Τσαλιγοπούλου με το «Σώπα και άκουσε». Τραγούδια του όμως έχουν ερμηνεύσει ο Γιώργος Νταλάρας («Agrigento»), ο αείμνηστος Νίκος Παπάζογλου («Ο Μανδραγόρας»), η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Σοφία Παπάζογλου, ο Κώστας Μακεδόνας («Μαργαριτάρια», «Πάρε με»), ο Δημήτρης Ζερβουδάκης («Αποκλεισμένος στη Σαλονίκη»), η Κατερίνα Κούκα, η Μαριώ κ.ά. Χθες μετά την κηδεία του έγινε η προγραμματισμένη από καιρό εκδήλωση όπου θα παρουσιάζονταν το νέο του βιβλίο με τίτλο «Εμπειρικά» και υπότιτλο «αυθαίρετα, αυθόρμητα, αυτονόητα»,  (Εκδόσεις Ιδιόχειρον).