Δεν τη φοβήθηκε τότε, ούτε και τώρα

Το είπε ο Πέδρο Μαρτίνς: «Θα είναι δύο δύσκολα βράδια για εμάς. Θα είναι δύο δύσκολα βράδια και για εκείνους». Το είπε με έναν τρόπο και ο Κώστας Φορτούνης που με το καλό τέλη Φλεβάρη θα είναι έτοιμος να επιστρέψει στον τόπο του εγκλήματος «είναι καλό που δεν είμαστε φαβορί». Και αν κάποιοι έχασαν το… κουράγιο τους από το μεσημέρι της κλήρωσης, όταν ο Ολυμπιακός πληροφορήθηκε ότι στη φάση των «32» του Γιουρόπα Λιγκ τον περιμένει το βουνό με το όνομα Αρσεναλ, να είστε βέβαιοι ότι οι Πειραιώτες κάθε άλλο παρά απογοητεύτηκαν όταν κατάλαβαν ότι θα πρέπει να ετοιμάσουν βαλίτσες για το Λονδίνο. Πώς το είπαν στα αποδυτήρια; «Big team, big challenge, big win»…

Δεν πανηγύρισαν

Ναι, οι Ερυθρόλευκοι δεν πανηγύρισαν από τα μαντάτα της Νιόν το μεσημέρι της Δευτέρας. Δεν έχασαν όμως και εκείνη την αίσθηση που εμφανίζουν στο χορτάρι από τον Ιούλη και όλας, όταν ξεκίνησε η φετινή τους ευρωπαϊκή περιπέτεια. Επιβίωσαν σε τέσσερα διαφορετικά νοκάουτ – τα τρία προκριματικά του καλοκαιριού και τον «τελικό» πρόκρισης με τον Ερυθρό Αστέρα – θα προσπαθήσουν να το κάνουν άλλη μια. Και αυτή τη φορά αν συμβεί κόντρα σε ένα μέγεθος όπως η Αρσεναλ με το ρόστερ -χρηματιστηριακής αξίας – των 700.000.000 ευρώ, τότε δεδομένα θα είναι ικανοί για όλα. Μια… πολεμική άσκηση με «αληθινά πυρά» είναι αυτό το «διπλό» αντάμωμα με την παρέα του Σωκράτη Παπασταθόπουλου. Και στον πόλεμο το μόνο σίγουρο είναι πως κανείς δεν πάει για να… χάσει!

Στα μάτια Ο Ολυμπιακός φέτος κοίταξε δύο φορές στα μάτια τη φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ Τότεναμ. Τα έβαλε στο Καραϊσκάκη με κοτζάμ Μπάγερν. Είχαν απαντήσεις σε όλα. Στον υψηλό ρυθμό, στα αμέτρητα τρεξίματα, στην ποιότητα που πρέπει να διαθέτεις για να τα… βάλεις με ποιότητα. Το ότι δεν συνδυάστηκαν τα καταπληκτικά παιχνίδια του με τα ανάλογα αποτελέσματα ήταν σίγουρα θέμα ικανότητας του Χάρι Κέιν, του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι και των άλλων. Ηταν όμως και ένα μικρό παιχνίδι της τύχης που σε αυτή την εποχή Μαρτίνς δεν λες σίγουρα ότι… βρέχει πάνω από το Φάληρο. Σοβαροί τραυματισμοί που έθεσαν νοκάουτ από ολόκληρη τη διοργάνωση παίκτες κλειδιά (Φορτούνης, Λάζαρος, Σισέ), λεπτομέρειες στα στρατόπεδα των «άλλων» (Αγγλοι και Γερμανοί άλλαξαν προπονητή παραμονή των εντός έδρας ματς με τους Ερυθρόλευκους), ατομικά λάθη που έκριναν τα αποτελέσματα (με τον Γιασίν Μεριά να φορά την μπέρτα του μοιραίου στα δύο ματς με τους Spurs) κ.λπ. Θέλει και τύχη το ποδόσφαιρο. Πολλώ δε μάλλον όταν ψάχνεις τρόπο να σκαρφαλώσεις σε βουνοκορφές «απάτητες».

Εφόδια

Παρά ταύτα, ακριβώς αυτά τα ματς μοιάζουν με το καλύτερο «εφόδιο» πριν από το κρας τεστ κόντρα στην Αρσεναλ. Είναι η απόδειξη πως δεν είναι χαμένος από την… κλήρωση και όλας. Εχει και την ικανότητα, αλλά και τον αγωνιστικό χαρακτήρα να παλέψει. Και τέλος πάντων ό,τι προκύψει. Κανείς δεν θα απογοητευθεί αν τη νύχτα της 27ης Φεβρουαρίου το ταξίδι τελειώσει στο Emirates. Κανείς δεν σκέφτεται όμως στου Ρέντη από την περασμένη Δευτέρα αυτό το σενάριο. Πρόκληση θεωρούν αυτή την κλήρωση. Οχι καταδίκη. Και αυτό είναι ένα δείγμα της νοοτροπίας που έχει η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς. Οι Αγγλοι πέρσι έφτασαν ως τον τελικό της διοργάνωσης. Μοιάζουν από την ημέρα που τους αποχαιρέτησε ο Αρσέν Βενγκέρ να έχουν πάθει ό,τι ακριβώς η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όταν «έχασε» τον Σερ Αλεξ. Εξω από τα νερά τους… Στην Premier League δεν έχουν ούτε τους μισούς βαθμούς από την πρωτοπόρο Λίβερπουλ. Αναζητούν προπονητή (ο Μικέλ Αρτέτα ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ήταν ακόμη σε συζητήσεις μαζί τους). Εχουν λιγότερα γκολ στην επίθεση (24) από όσα έχουν δεχθεί στην άμυνα (27) έπειτα από 17 αγωνιστικές! Εχουν μόλις 13 βαθμούς σε εννέα εντός έδρας ματς. Αριθμοί ομάδας με προβλήματα. Που σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει Άρσεναλ.

Εχει χρόνο

Τα ματς με τον Ολυμπιακό όμως είναι σε δύο μήνες. Και στο ποδόσφαιρο δύο μήνες είναι πάρα πολύς καιρός. Ικανός να αλλάξει τα δεδομένα. Προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Και για τους δύο. Οι Ερυθρόλευκοι πέρσι ήταν η μοναδική ομάδα σε ολόκληρη την Ευρώπη που απέκλεισαν σε

νοκάουτ ομάδα της Premier League (Μπέρνλι) πριν από τα προημιτελικά των διοργανώσεων. Σε μια σεζόν που και οι δύο τελικοί ήταν αγγλικοί εμφύλιοι. Φέτος ολοκλήρωσαν τον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ με τον εξωφρενικό (για ελληνική ομάδα) μέσο όρο των 13 τελικών ανά ματς. Πέρσι απέκλεισαν επί της ουσίας σε νοκάουτ ένα ποδοσφαιρικό μέγεθος μεγαλύτερο από την Αρσεναλ. Τη Μίλαν. Σε ένα κατόρθωμα έξω από τα συνηθισμένα. Τα ίδια πρόσωπα ήταν και τότε στην πρώτη γραμμή. Ο Σα, ο Ποντένσε, ο Ομάρ κ.λπ. Εχει διατηρήσει 16 ποδοσφαιριστές του 2018-19 ρόστερ, στο τρέχον ο Πέδρο Μαρτίνς. Οταν λοιπόν τα έχεις καταφέρει με τη Μίλαν γιατί να μην ελπίζεις και με την Αρσεναλ. Ενδείξεις, θα πει κανείς. Ναι. Ενδιαφέρουσες ενδείξεις όμως με θέα στον Φλεβάρη. Από εκείνες που δίνουν άλλη αξία στην αναμονή.

Τρίτος πίσω από Μπαρτσελόνα και Μπάγερν στις νίκες επί της Αρσεναλ

Ολυμπιακός και Aρσεναλ έχουν παρελθόν. Τόσο μεγάλο την τελευταία δεκαετία, που ουσιαστικά δημιουργεί δεδικασμένο ενός κλασικού ζευγαριού επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ. Οκτώ ματς, σε τέσσερις διαφορετικές σεζόν και πάντα στη φάση των ομίλων της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Μια παρτίδα που ως εδώ, έστω και αν οι αριθμοί δεν λένε όλη την αλήθεια, είναι μοιρασμένη. Τέσσερις νίκες οι Aγγλοι. Τέσσερις νίκες ο Ολυμπιακός, που τα έχει καταφέρει από μια φορά σε κάθε πρόκληση. Και με τέσσερις διαφορετικούς προπονητές (Ζίκο, Βαλβέρδε, Ζαρντίμ, Σίλβα). Τέσσερις νίκες που αναδεικνύουν τους Ερυθρόλευκους ως έναν από τους μεγαλύτερους μπελάδες των Gunners στην ιστορία τους στα Kύπελλα Ευρώπης. Η Aρσεναλ έχει ηττηθεί επτά φορές από την Μπαρτσελόνα. Eχουν χάσει έξι φορές από την Μπάγερν Μονάχου. Ε, σε αυτή τη λίστα ο Ολυμπιακός διατηρεί την τρίτη θέση. Και ποιος ξέρει ποια θα είναι η επόμενη ισορροπία τέλη Φεβρουαρίου. Εννοείται πως σε αυτό το ζευγάρι υπάρχει και εκείνο το ένα ματς που θα μνημονεύεται για χρόνια. Η αναμέτρηση της 29ης Σεπτεμβρίου 2015.

Το ορόσημο

Το Αρσεναλ – Ολυμπιακός 2-3, ίσως στη μεγαλύτερη νίκη ελληνικής ομάδας την τελευταία δεκαετία στα Κύπελλα Ευρώπης. «Κάτι μαγικό» όπως δεν σταμάτησαν να τραγουδούν εκείνη την… άγια νύχτα στις κερκίδες του Emirates οι εκστασιασμένοι φίλοι των Ερυθρολεύκων. Ο Μάρκο Σίλβα για το συγκεκριμένο ματς δεν είχε στη διάθεσή του έναν ποδοσφαιριστή που σε εκείνη την αγωνιστική εκδοχή ήταν ο εγκέφαλος της ομάδας του. Τον – νυν αρχηγό της Κρίσταλ Πάλας – Λούκα Μιλιβόγιεβιτς. Ο πορτογάλος προπονητής λοιπόν έκανε την έκπληξη και εμπιστεύθηκε σαν «6άρι» έναν box to box που όσο φόρεσε τα ερυθρόλευκα θύμιζε ασανσέρ. Ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο. Τον Παϊτίμ Κασάμι. Ο Ελβετός έχοντας πλάι του τον πολύπειρο Εστεμπάν Καμπιάσο έκανε ίσως το καλύτερο παιχνίδι του με τη φανέλα του Ολυμπιακού, οδηγώντας τους Πειραιώτες σε ένα τρελό up-tempo ενενηντάλεπτο. Ο MVP της βραδιάς βέβαια ήταν ο Κώστας Φορτούνης. Oχι μόνο για εκείνο το εκπληκτικό γκολ με εκτέλεση κόρνερ (που η UEFA το καταλόγισε ως αυτογκόλ του πορτιέρο Οσπίνα) αλλά γιατί όταν ο Κασάμι και ο Καμπιάσο έκλεβαν μπάλες, εκείνες έφευγαν συστημένες για τα πόδια του. Και ο – νυν – αρχηγός πρέπει όλη τη νύχτα να έπαιρνε τη σωστή επιλογή. Ο Ολυμπιακός άνοιξε το σκορ με τον Πάρντο (33′). Ο Φορτούνης (40′) έγραψε το 1-2 καθώς ενδιάμεσα ισοφάρισε ο Γουόλκοτ (35′). Οι Aγγλοι το έφεραν ξανά στα ίσα με τον Αλέξις (65′) και το γκολ της νίκης το πέτυχε ο Aλφρεντ Φινμπόγκασον με τη σέντρα (66′). Από εκείνη την ομάδα του Ολυμπιακού μένουν στις θέσεις τους ο Ομάρ και ο Φορτούνης. Eκανε τόσο μεγάλη εντύπωση όμως στους Aγγλους η εμφάνισή του εκείνο το βράδυ, που πολλοί πιστεύουν ότι ουσιαστικά η νίκη ήταν το διαβατήριο του Μάρκο Σίλβα για τους πάγκους της Premier League. Πρώτα της Χαλ, της Γουότφορντ και έπειτα της Εβερτον (απολύθηκε πριν από λίγες ημέρες). Οι 14 που αγωνίστηκαν εκείνο το βράδυ για τον Ολυμπιακό: Ρομπέρτο, Ομάρ, Σιόβας, Μποτία, Σαλίνο, Καμπιάσο, Κασάμι, Σεμπά (72′ Ερνάνι), Πάρντο, Φορτούνης (86′ Βούρος), Ιντέγε (46′ Φινμπόγκασον).