Συζήτηση Καραμανλή – Αϊζενχάουερ για {CR}το Κυπριακόν χωρίς αποτέλεσμα

Ως εδήλωσεν χαρακτηριστικώς ο Ελλην πρωθυπουργός, ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ είπε σαφώς ότι «επιθυμεί να βοηθήση την Ελλάδα». Εν τούτοις τα μεγάλα ξένα πρακτορεία υπογραμμίζουν την γενόμενην εν συνεχεία συνάστησιν Αϊζενχάουερ – Μεντερές. Οι Τούρκοι, μετά τας ακρότητας εις τας οποίας έφθασον κατά την συζήτησιν του Κυπριακού εις τα Ηνωμένα Εθνη, εμφανίζονται ηρεμώτεροι ενώπιον των συμμάχων των του ΝΑΤΟ, αλλά εμμένουν πάντοτε εις τον διαμελισμόν και πάντως τον αποκλεισμόν της αυτοδιαθέσεως. Γενική είναι η εντύπωσις ότι η συνάντησις ουδεμίαν εσημείωσε προώθησιν ενώ ο τόνος και ο χαρακτήρ της ενδεχόμενης αμερικανικής παρεμβάσεως παραμένουν απροσδιόριστοι.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Δικαίως νομίζομεν διαμαρτύρονται οι εκ μεταγραφής από την Νομικήν Σχολήν εις την Φιλοσοφικήν, φοιτηταί του Πανεπιστημίου Αθηνών, δια την αιφνίδιαν απόφασιν της Πρυτανείας, που τους προκαλεί πραγματικήν αναστάτωσιν. Διότι παρ΄όλον ότι από την αρχή του Πανεπιστημιακού έτους τους επετράπη, κατά τα ισχύοντα, να φοιτούν εις την Φιλοσοφικήν σχολήν και τους συνεστήθη μάλιστα να αγοράσουν και τα σχετικά βιβλία – που οι πλείστοι εξ΄αυτών ηγόρασαν ήδη – η Πρυτανεία προέβη εις απαγόρευσιν αποκρούσασα την σχετικήν εγκριτικήν εισήγησιν της Φιλοσοφικής Σχολής. Ούτω αφήνονται μετεγγραφέντες φοιτηταί μετέωροι και εκκρεμείς εις το μέσον του Πανεπιστημιακού έτους!

Το μάτι του άνεργου

Προχθές είδε το φως στις στήλες των «ΝΕΩΝ» μια πολύ πρωτότυπη προσφορά ενός ανθρώπου που πουλά… το μάτι του! Ανεργος είναι ο άνθρωπος. Η στέρησις ενός ματιού δεν είνε τίποτα, αλλοίμονο, μπροστά σε μιαν αγωνία καθημερινή που τυραννά τους ανέργους που έχουν και τα δυο τους μάτια, για να βλέπουν τι; Κυβερνήσεις να έρχωνται και να περνάνε και να έχουν όλες στο πρόγραμμά τους το μέγα πρόβλημα της ανεργίας στην Ελλάδα κι όμως το πρόβλημα να μένη πάντα πρόβλημα. Βλέπουν ακόμα άλλους συναδέλφους τους να παίρνουν των ομματιών τους και να φεύγουν σε Αργεντινές, σ΄Αυστραλίες και σ΄άλλες χώρες, για να καταχωνιαστούν σε ανήλιαγα έγκατα της γης. Πουλώ το ένα μου μάτι, λέει ο Θ. Σταυρακάκης, άνεργος, και δίνει και τη διεύθυνσή του στην Ανω Δάφνη. Υπάρχει κανένας να τ΄αγοράσει; Πόσο θα΄θελα να τα αγόραζε κανένας Υπουργός: Πόσα και πόσα πράγματα του τόπου μας θα τα ‘βλεπε καλύτερα και σοβαρώτερα μ΄αυτό το μάτι!…