Μετά τη Λαγκάρντ μίλησαν και οι αγορές

Την επομένη της συνάντησης Λαγκάρντ – Μητσοτάκη οι επενδυτές έδωσαν τη δική τους ψήφο εμπιστοσύνης στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Το «διαβατήριο» της ΕΚΤ για πλήρη άρση των περιορισμών αναφορικά με το ύψος των επενδύσεων ελληνικών τραπεζών σε ελληνικά ομόλογα, σε συνδυασμό με τη στήριξη Λαγκάρντ στο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για μείωση των στόχων πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2021, μεταφράστηκε σε βουτιά 9% στις αποδόσεις των ελληνικών δεκαετών ομολόγων.

Η ελληνική οικονομία στα μάτια της επενδυτικής κοινότητας έχει γυρίσει ήδη σελίδα, ενώ ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας προετοιμάζεται να στείλει νέα ισχυρά σήματα κανονικότητας. Ενα από αυτά – το έχουμε περιγράψει αρκετές φορές στα «ΝΕΑ» – αφορά  ενδεχόμενη νέα πρόωρη προεξόφληση του ΔΝΤ. Για πρώτη φορά χθες ο Σταϊκούρας άφησε παραπάνω από ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο το 2020, φροντίζοντας να στείλει τα «σωστά» μηνύματα και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οι πληροφορίες μας το προηγούμενο διάστημα ανέφεραν ότι κυρίως ο ESM θεωρεί πως έως τον Μάιο του 2022 – οπότε εκπνέει η περίοδος της ενισχυμένης μεταμνημονιακής εποπτείας – το ΔΝΤ πρέπει να παραμείνει δανειστής της Ελλάδας. Εμμονές, κατάλοιπα ενός αναξιόπιστου παρελθόντος.

Ο Σταϊκούρας έστειλε χθες μήνυμα σε δύο κατευθύνσεις. «Είναι πιθανό να υπάρξει νέα πρόωρη αποπληρωμή επιπλέον μέρους των δανείων του ΔΝΤ το 2020» δήλωσε απευθυνόμενος στις αγορές μέσω Reuters, «θα πρέπει να είναι μέχρις ενός συγκεκριμένου ποσού, που θα επιτρέψει στο ΔΝΤ να διατηρήσει την παρουσία του στην Ελλάδα μέχρι το τέλος της μεταμνημονιακής περιόδου επιτήρησης» έκλεισε το μάτι σε όσους Ευρωπαίους «ανησυχούν».

Στις αγορές πάμε καλά και εφόσον επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις της Citi, το μέλλον προδιαγράφεται πολύ καλύτερο. Τόσο για την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό όσο και για τη δική μας εσωτερική καθημερινότητα.

Η αμερικανική τράπεζα σε χθεσινή της ανάλυση εκτίμησε πως η απόδοση των ελληνικών δεκαετών ομολόγων θα κινηθεί στη ζώνη του 1,30% το πρώτο τρίμηνο του έτους (χθες από το 1,355% υποχώρησε έως και το 1,286%), για να προσγειωθεί το τέταρτο τρίμηνο του 2020 στο 0,70%. Πέρυσι τέτοια εποχή ούτε σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας δεν θα μπορούσε να διανοηθεί κανείς τέτοια πορεία για τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων. Κι όμως συμβαίνει.

Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα στις προβλέψεις της Citi, η ψαλίδα των αποδόσεων ελληνικού – γερμανικού δεκαετούς ομολόγου από τις 164 μονάδες σήμερα και στις αρχές του 2021 θα αγγίξει τις 95 μονάδες βάσης. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει πως εάν η Γερμανία δανείζεται για δέκα χρόνια με αρνητική απόδοση κοντά στο 0,70%, η Ελλάδα θα δανείζεται για δέκα χρόνια με ετήσιο κόστος 0,70%.

Θα πει κανείς, ωραία, αλλά σε τι επηρεάζει τον απλό έλληνα πολίτη αν οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων πέσουν κάτω από το 1% και το σπρεντ με τη Γερμανία βυθιστεί στις 95 μονάδες βάσης;

Εφόσον οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν στην πράξη, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν θα μπορούν εκ των πραγμάτων να κάνουν τα στραβά μάτια στην ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Η πρόσφατη επιλογή τους να ενσωματώσουν τη μείωση του κόστους δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου μόνο στο ευνοϊκό και όχι στο βασικό σενάριο βιωσιμότητας θα πρέπει να αναιρεθεί για λόγους δικής τους αξιοπιστίας. Πολλαπλάσια δε, θα πρέπει να ενσωματωθούν νέες παραδοχές για τον ρυθμό ανάπτυξης, εφόσον εφέτος η ελληνική οικονομία πετύχει μεγέθυνση πάνω από 2% και δείξει δυναμική προσέγγισης ή και υπέρβασης του 3% το επόμενο έτος. Απλά δεν μπορεί οι θεσμοί να συνεχίσουν να ζητούν από την Ελλάδα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως και το 2022 και 2,2% του ΑΕΠ έως το 2060 για να βγει βιώσιμο το χρέος. Γίνεται και με μικρότερα πλεονάσματα αν φύγει από την εξίσωση το εξωπραγματικό – με τα νέα δεδομένα – μέσο κόστος δανεισμού 4,5% και μέση ανάπτυξη 1%.

Το σπρεντ και ο ρυθμός ανάπτυξης μας αφορά όλους. Διότι, εκτός των άλλων, θετικές εξελίξεις σε αυτά τα μέτωπα ανοίγουν τον δρόμο για νέες ελαφρύνσεις 2 δισ. ευρώ (αν ο στόχος για πλεόνασμα μειωθεί από το 3,5% στο 2,5%) «για όλους», όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.