Οι εκλογές {LF}που μεταμόρφωσαν {LF}τη βρετανική πολιτική

Oι εκλογές αποτέλεσαν θρίαμβο για τους Συντηρητικούς υπό τον Μπόρις Τζόνσον. Η στρατηγική τους να προκηρύξουν πρόωρες εκλογές και οι προεκλογικές τακτικές τους στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων δικαιώθηκαν, με τη μεγάλη πλειοψηφία των εδρών και την αδιαμφισβήτητη εντολή αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Το μήνυμα για το κόμμα των Τόρις είναι η ιστορική ανάκαμψή του μετά τις ταπεινώσεις που υπέστη την εποχή των Νέων Εργατικών. Αλλάζει όλες τις πρόσφατες αναλύσεις για τη θέση του κόμματος στη βρετανική πολιτική σκηνή και του ξαναχαρίζει το γόητρο του πιο ανθεκτικού και επιτυχημένου κόμματος στην Ευρώπη όσον αφορά την επιτυχία του στις εκλογικές αναμετρήσεις. Το Συντηρητικό Κόμμα δεν είχε κερδίσει μια άνετη πλειοψηφία από το 1987. Η νίκη ανήκει αναμφισβήτητα στον Τζόνσον. Πριν από ένα χρόνο βρισκόταν στο περιθώριο. Η πλειονότητα των βουλευτών των Τόρις δεν τον ήθελε ως αρχηγό το καλοκαίρι. Τώρα είναι ο ηγέτης της βρετανικής πολιτικής σκηνή και θα μπορέσει να διαλέξει τους υπουργούς του, να απαιτήσει από τους βουλευτές να στηρίξουν τη στρατηγική του για το Brexit (που ίσως είναι διαφορετική από εκείνη που είχε αφήσει να εννοηθεί μέχρι τώρα). Πλέον δεν έχεις λόγους να φοβάται ούτε το κόμμα Brexit του Νάιτζελ Φάρατζ. Το ερώτημα είναι εάν ο θρίαμβός του αφορά την ολοκλήρωση του Brexit ή είναι μια ευρύτερη επιδοκιμασία του συντηρητισμού που πρεσβεύει ο Τζόνσον.

Το δεύτερο μεγάλο μήνυμα των εκλογών ήταν πως το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα έλαβε εντολή να πιέσει για δεύτερο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία. Ο Τζόνσον ξεκαθάρισε ότι δεν συμφωνεί για δεύτερο δημοψήφισμα. Η εντολή που εκείνος θεωρεί ότι πήρε είναι να αγνοήσει τους σκωτσέζους εθνικιστές. Ομως το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα ετοιμάζεται για αυτή τη μάχη επί μήνες. Η αντιπαράθεση στη Σκωτία μπαίνει εφεξής στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας.

Το τελευταίο μεγάλο μήνυμα είναι η κατάρρευση του Εργατικού Κόμματος. Οι Εργατικοί έχουν χάσει τέσσερις εκλογικές μάχες στη σειρά. Το αποτέλεσμα της Πέμπτης ήταν ένα από τα χειρότερα της σύγχρονης εποχής. Το σχέδιο του Τζέρεμι Κόρμπιν απέτυχε οικτρά. Ομως ούτε οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες κέρδισαν από την πτώση των Εργατικών. Αυτό το επίτευγμα αποδίδεται στους Τόρις. Οι οπαδοί του Κόρμπιν, είναι βέβαιο ότι θα επιρρίψουν τις ευθύνες σε όλους τους άλλους για την πλήρη καταστροφή. Ομως το ερώτημα για τη βρετανική Αριστερά είναι πλέον εκείνο που εξέφρασε ο τίτλος ενός βιβλίου το οποίο εκδόθηκε την προηγούμενη φορά που οι Εργατικοί είχαν χάσει τέσσερις εκλογικές μάχες στη σειρά, το 1992. Ο τίτλος ήταν: Η τελευταία ευκαιρία των Εργατικών; Το ίδιο ερώτημα τίθεται και σήμερα, 30 χρόνια μετά.